Interessante vangsten en mooie trek van kleine rieten!

Afgelopen dagen lukte het om vrijwel dagelijks nog bokjes te vangen, bovendien was ik afgelopen maandagavond weer in de Zegenpolder voor een rondje houtsnippen. Dat leverde twaalf vangsten op, een erg mooi aantal! Zowaar allemaal nieuwe vogels en geen enkele terugvangst van de afgelopen winter. Leuk was ook weer een exemplaar te zien met twee generaties armpennen, zodat zulke exemplaren zijn te determineren als >2kj. Verrassend waren ook nog zowel een wezel als een steenmarter die ik 's nachts in de Zegenpolder tegenkwam.

Houtsnip

Houtsnip met 2 generatie armpennen, let op het verschil o.a. in lengte

Een rondje in de avond in de Volgerlanden om te zien of daar 's avonds bokjes foerageren, leverde geen enkel bokje op, maar een waterhoen was wel een nieuwe schepnetsoort. Leuke vangst, maar wat een scherpe nagels hebben ze...

Waterhoen

Gisterenmiddag lukt het weer eens om een mooie serie waterpiepers af te lezen, totaal negen exemplaren. Op de spruitenstoppel is het tegenwoordig een behoorlijke drukte met nog tientallen graspiepers, kramsvogels, spreeuwen en graspiepers. Verrassend was even later de vondst van vijf bokjes op een graanstoppel in Polder het Buitenland. Het vangen ging iets minder, want uiteindelijk ving ik 'slechts' twee van de exemplaren. Extra leuk was dat één van deze twee exemplaren een adulte vogel was, met ook mooie ruicontrasten in de tertaildekveren en de armpennen. Een kenmerk wat we dit jaar pas ontdekte en wat de meeste adulte bokjes blijken te hebben. 

Bokje met enkele gesleten tertaildekveren

Vanochtend zat ik waarschijnlijk voor de laatste keer dit jaar aan zee, aangezien er een stevige westenwind stond. Ik hoopte natuurlijk vooral op een stormvogeltje, maar dat zat er helaas niet. De hele ochtend was er flinke trek van bonte strandlopers, drieteenmeeuwen, rotganzen en dwergmeeuwen. Daartussen passeerde af en toe een kleine jager, wat roodkeelduikers, ook bijna tien parelduikers (flink aantal!) en nog één middelste jager. De leukste soort van de ochtend kwam eigenlijk al vroeg en betrof een adult vorkstaartmeeuw die met de stroom meeuwen zich naar zuid spoedde. Leuke waarneming en lekker laat in het seizoen! Wat grote zaagbekken, brilduikers en nog een topper waren ook nog noemenswaardig, maar daar was het wel mee gezegd. Al met al wel een mooie telling natuurlijk! 

Middelste zaagbek

Eenmaal weer op IJsselmonde besluit ik nog een poging te doen op de graanstoppel bij Heerjansdam, in de hoop dat het nu wel lukt om meer bokjes te vangen. Het aantal blijkt helaas wat lager te zijn en uiteindelijk vang ik één van de twee exemplaren. Een groepje kleine rietganzen wat recht over mij heen trekt is dus eigenlijk veel leuker en ook op afstand zie ik nog een groepje passeren. De stevige westenwind vandaag viel kennelijk precies samen met de wegtrek van kleine rietganzen uit Friesland, waardoor ze niet zoals gebruikelijk door de kust vlogen maar net een stukje meer landinwaarts. Dat resulteerde dus in waarschijnlijk de grootste aantallen overtrekkende kleine rietganzen op IJsselmonde ooit. Even later zag ik namelijk ook bij Rhoon nog een mooie groep van 35 exemplaren langstrekken in zuidelijke richting. Ongekend! 

Kleine rietganzen

Succesvolle waterpiepervangst

De vangsten van waterpiepers op de slaapplaats bij de Devel vallen dit jaar nog enigszins tegen. Tijdens drie vangpogingen ving ik totaal acht exemplaren, maar meestal vang ik na oktober en november niet zoveel waterpiepers meer. Aangezien het me was opgevallen dat de waterpiepers de laatste keren meestal precies tussen de vangopstellingen invielen, besloot ik vandaag maar een nieuwe vangopstelling te maken op die plek... De netten waren snel opgezet maar helaas bleek het geluid niet goed te werken, zodat ik al vroeg naar de netten moest. Dat leverde dus al wel twee vangsten van waterpiepers op toen het nog licht was, ook weleens leuk! 

Waterpieper 1kj (boven) en volwassen (onder)

Nadat het geluid weer geregeld was, kwamen gelukkig nog volop waterpiepers binnen vallen. Totaal vielen er vanavond zo'n vijftig exemplaren binnen, en even later bleken er nog acht waterpiepers in het net te hangen! Het verplaatsen van de mistnetten had dus zeker geholpen, want een vangst van tien waterpiepers is meer dan een verdubbeling van het aantal vangsten dit seizoen! 

Waterpieper R/RNY

Tot deze winter lukte het nog om in elke combinatie twee dezelfde kleuren te hebben, maar die combinaties zijn nu op. Vandaar dat ik nu combinaties moet maken met drie dezelfde kleuren, waaronder dus ook de Hollandse driekleur...

Waterpieper R/RWB

Een late huiszwaluw en plaatstrouwe houtsnip

Nadat afgelopen vrijdag een stevige zuidwestenwind een stormvogeltje opleverde op de Maasvlakte voor de daar aanwezige tellers, hoopte ik vanochtend ook op een soortgelijke bonus. Het was vanochtend ongeveer windkracht vijf uit de westzuidwestelijke richting, dus toch maar de moeite waard om weer even aan zee te gaan zitten. De zee was heerlijke ruig en al vrij vlot kwam er tussen de honderden dwerg- en drieteenmeeuwen een ijsduiker over in zuidelijke richting. Altijd leuk! 

IJsduiker

De rest van de ochtend vlogen er nog een tiental kleine jagers naar zuid, waarvan sommige op een mooie afstand passeerden. Ook een adulte middelste jager vloog nog door mijn beeld, dat zijn toch altijd wel de mooiste! Rond half tien passeerde op flinke afstand een rosse franjepoot. Indrukwekkend blijft het om zo'n klein steltlopertje de stevige wind te zien troseren en door de golfdalen in zuidelijke richting te zien trekken. Op de dijk liepen nog twee sneeuwgorzen, maar verder was het vrij tam en om 12 uur hield ik het voor gezien. In de binnenhaven zwommen bij vertrek nog een kuifaalscholver en alk rond, en waren zoals altijd flink wat eiders aanwezig. 

Kleine jager

Aangezien de waterpiepers weer volop terug zijn, besloot ik terug te rijden via Polder de Hooge Nesse waar ze op een spruitenstoppel foerageren de laatste tijd. Voordat ik daar aankwam schrok ik bij de Zuidpolder aanzienlijk van een zwaluw die opeens boven de auto hing. Gelukkig kon ik gelijk de weg af, maar helaas bleek het gewoon een huiszwaluw te zijn. Desalniettemin extreem laat voor deze soort dus een leuke waarneming! 

Huiszwaluw

In de groep waterpiepers lukte het me om zes exemplaren af te lezen, waaronder ook enkele beesten die ik dit jaar ringde. In de Zwijndrechtse polders kwam ik ook nog een groep van honderden kieviten tegen op een natte aardappelakker, maar een geringd exemplaar liep daar helaas niet tussen. Wel zaten er ook tientallen watersnippen. Waterpiepers kon ik dan weer niet op andere plekken vinden dan de gebruikelijke spruitenakker. 

Kieviten

Eenmaal weer in Ambacht deed ik nog een poging wat bokjes te vangen, maar meer dan twee exemplaren leverde dat niet op. Vanavond deed ik weer een rondje houtsnippen vangen rond Ambacht. In de Crezéepolder lukte het om al de vijf aanwezige houtsnippen te vangen en te ringen, waarvan één exemplaar voor de derde winter op rij aanwezig bleek. Erg gaaf natuurlijk! In Polder Sandelingen kon ik even later nog twee houtsnippen ringen, wat dus een mooie score opleverde. 

Houtsnip

Helaas geen stofje

Gisteren gaven ze een stevige zuidwesten wind op, maar ik besloot toch maar voor mijn standaardrondje op vrijdag te gaan. Een rondje Zegenpolder in de ochtend, wat slechts één bokje opleverde, en daarna nog zoeken op andere plekken naar bokjes en waterpiepers. Op de braakliggende terreinen in Oud-Reijerwaard lukte het zowaar ook nog om een bokje te vangen, maar daar zat ook nog een mooi groepje waterpiepers. Geen geringde helaas deze keer... 

Waterpieper

Bokje

Terwijl ik daar bezig was kreeg ik de melding van een stormvogeltje langs de Tweede Maasvlakte, ai... Een soort die ik nog steeds moet, maar besluit je een keer niet aan zee te zitten, vliegt er gelijk een 'stofje' langs...  Desondanks besluit ik toch nog even een blik te werpen aan de andere kant van de A16 in Polder Nieuw-Reijerwaard, waar ook nog wat waterpiepers en watersnippen rond blijken te hangen. Ook dan krijg ik weer de melding van het stormvogeltje, die nu weer de andere kant op langs de telpost komt. Aangezien er inmiddels ook op meerdere plekken stormvogeltjes werden gemeld, besloot ik toch maar even naar zee te gaan. Wie weet?!

Uiteindelijk stond ik nog van ongeveer half 3 tot half 5 op de telpost, maar een stormvogeltje zat er helaas niet meer in. Jammer! Wel kwamen nog de nodige kleine jagers langs en nog een tweetal grote zee-eenden, een soort die ik toch ook maar weinig zie. 

Nadat ik vanochtend nog de nodige bokjes kon ringen in de Volgerlanden, was ik vanmiddag nog even langs de Lindtsedijk om wat waterpiepers af te lezen. Dat lukte gelukkig goed op een spruitenstoppel, waar ik meerdere gekleurringde waterpiepers zag, waaronder eentje die alweer voor de 4e winter op rij terug is. Erg leuk! Op de akker zit sowieso een mooie groep vogels, met ook veel graspiepers en bovendien een groepje boomleeuweriken. Tijdens het turen over de akker hoor ik ook nog plotseling twee keer de roep van een langsvliegende zilverplevier, leuk! De vogel zelf krijg ik helaas niet in beeld. 

Boomleeuweriken

Geringde waterpieper R/GRG

Rond 15:50 vertrokken ze naar de slaapplaats en was het dus het teken om te vertrekken. Een rondje door de rest van de polder levert weinig meer op, wat grote zilverreigers en zowaar nog een geringde sperwer op een hekje. Aflezen bleek helaas geen mogelijkheid. 

Sperwer

Eerste houtsnippen weer terug

Gisterenmiddag leverde een rondje op het braakliggende terrein in de Volgerlanden de vangst op van één bokje. De aantallen zijn nog niet al te hoog, maar zo sprokkelend lukt het hopelijk weer om een mooi aantal exemplaren te kunnen ringen. Na de vangst ging ik richting de Devel om weer een poging te wagen voor waterpiepers, maar toen ik daar aankwam waren er al ca. 15 waterpiepers gearriveerd. Net al wat aan de late kant dus, maar na snel de netten opgezet te hebben kon ik toch nog weer twee exemplaren kleurringen.

Waterpiepers R/RYG en R/RYB

Vanochtend waren er vier bokjes aanwezig op het braakliggende terrein, waarvan het lukte om twee exemplaren te vangen en te ringen. Vanavond was ik voor het eerst weer in de Zegenpolder om het rondje te maken, waar inderdaad ook de nodige houtsnippen alweer gearriveerd bleken. Uiteindelijk zag ik zeven exemplaren, waarvan ik twee exemplaren van een ringetje kon voorzien. Ook een bokje kon ik nog vangen, één van de vier exemplaren die aanwezig waren. Het noemen waard waren ook nog twee ransuilen in het gebied, een soort die ik afgelopen jaar zelden zag, dus waarschijnlijk een gevolg van een (relatief) hoge muizenstand. Schitterende beesten! 

Bokje

Houtsnip met typische tekening op de handpendekveren voor een juveniel

Zoals altijd: rustig in de havens

Vandaag had ik weer eens zin om een paar uurtje door de havens van IJsselmonde te dwalen. Een aaneenschakeling van lelijkheid, maar op één of andere manier heb ik toch altijd het idee dat er een goede soort gaat komen. Met de grote aantallen alken voor de kust zou dat natuurlijk een mooie mogelijkheid zijn, of gewoon een pallas' boszanger ofzo. Er valt genoeg te bedenken... Maar het viel vandaag tegen, zoals het eigenlijk altijd tegenvalt in de havens.

Zwarte kraai

In wat ruigtes hier en daar zitten wat zanglijsters, vinken en putters. In wat grotere bosschages nog een mezengroepje en wat heggenmussen, maar het is stil. Alle vogels op het water bleken helaas ook futen, krakeenden of aalscholvers te zijn. Het leukste was wellicht nog een groepje van vier zwarte roodstaarten die vanaf de hekken (die staan er ten slotte genoeg) aan het foerageren waren.

Zwarte roodstaart

Putter

Ook op de begraafplaats van Pernis is het rustig, alleen wat goudhaantjes zitten in de veelbelovende bosjes. Naast de begraafplaats lopen nog wel twee ooievaars te foerageren, welke beide zijn geringd. Dat is dan nog wel leuk natuurlijk! Eén exemplaar werd in 2015 in Staphorst geboren, overwinterende weleens in Frankrijk en lijkt tegenwoordig op basis van de terugmeldingen in Blijdorp te broeden. Waarschijnlijk doet de andere dat dus ook, maar na het ringen in 2020 in Alphen a/d Rijn waren er geen terugmeldingen. Toch nog wat leuks dus in de havens! 

Ooievaars uit Staphorst (2015) en Alphen a/d Rijn (2020)

Doortrekkende oeverpieper en wat bokjes

Nadat ik in Ambacht de eerste bokjes van het najaar weer had gevangen de laatste dagen, besloot ik vanochtend bij Oud-Reijerwaard nog een poging te wagen. Uiteindelijk lukte het me om daar één exemplaar te vangen, het enige individu wat ik vanochtend vond. De eerste keer mistte ik 'm, maar uiteindelijk kon ik ook daar de eerste vogel van een ringetje voorzien.

Bokje

Eerder dit najaar las ik hier overigens ook mijn eerste waterpieper van het seizoen af. Waterpiepers zaten er ook vanochtend genoeg, maar in de groep lukte het niet om een geringd exemplaar te vinden. Een aangename verrassing was wel een oeverpieper in de groep! Erg leuk natuurlijk en ongetwijfeld nog een (laat) doortrekkend exemplaar! Een enigszins herkenbaar plaatje is net met de telefoon te maken in de regen. 

Oeverpieper (links) en waterpieper

Mijn onderzoeksrondje vervolg ik naar de Zegenpolder, waar ik nog twee bokjes kon vangen en ringen. Helaas geen terugvangsten daar van afgelopen winter, maar dat gaat hopelijk nog goed komen. Interessant is wel een exemplaar met veel ruicontrasten in de vleugel.

Opvallende vleugel met veel contrasten

Via Oud-Reijerwaard waar ik nog 180 kieviten kan controleren op geringde exemplaren (helaas niet aanwezig), ga ik richting de Zwijndrechtse Waard. Op een maïsstoppel vind ik een groepje waterpiepers, waartussen ook R/GWW aanwezig is die voor de derde winter in het gebied aanwezig is. Ook een metaal geringd exemplaar loopt in de groep, dat moet een exemplaar zijn dat al ten minste voor de vierde winter aanwezig is, maar aflezen is helaas geen optie.

Waterpieper

Weer eens een kokardezaagbek en lege mavla

Ondertussen zijn al mijn soorten weer teruggekomen waar ik in de winter altijd onderzoek naar doe, meerdere dagen per week probeer ik dan ook bokjes te vangen. Afgelopen dinsdag de tweede vangpoging weer gedaan voor waterpiepers, waar alweer zo'n 40 waterpiepers op de slaapplaats aanwezig waren. Uiteindelijk belandden ook vijf vogels in de netten die van kleurringen konden worden voorzien. Na eerder deze herfst alleen een terugvangst, vliegen er nu dus weer vijf nieuwe gekleurringde waterpiepers rond! 

Waterpieper R/BYB

Gisterenmiddag kon ik het niet laten om (na nog vier bokjes geringd te hebben) even heen en weer te rijden naar de Amsterdamse Waterleidingduinen voor een kokardezaagbek. Deze dwaalgast uit Noord-Amerika zit daar nu enkele dagen, maar nog steeds ontbreekt er een goedgekeurd exemplaar op mijn Nederlandse lijst. In dat kader toch de vogel maar even bezoekje gebracht in regen, met de gedachte dat de vogel schuw en ongeringd is, een gaaf verenkleed heeft en er in Europa flinke aantallen Noord-Amerikaanse dwaalgasten opduiken. Hopelijk wordt hij aanvaard en als zodanig wild beschouwd zullen we maar zeggen... 

Bokje

Kokardezaagbek

In de hoop om zelf nog een leuke soort te vinden, besloot ik vanochtend weer eens een bezoekje aan de Maasvlakte te brengen. Een ochtendje rondstruinen op de verschillende goede plekken leverde uiteindelijk niet meer op dan een velduil. Betere soorten zaten er niet in, waarmee het toch een wat mager najaar op de vlakte blijft helaas. 

Velduil

Stil in de polders, maar wel een oude bekende!

Afgelopen donderdag was ik weer eens een ochtendje op de Maasvlakte. Midden oktober kan er natuurlijk van alles worden gevonden, maar het bleef verdacht rustig. Een blauwborst op de Vuurtorenvlakte was uiteindelijk wel het hoogtepunt, want zo'n late blauwborst is toch wel echt een zeldzaamheidje! Verder was ook de eerste houtsnip present en waren de bosjes aardig gevuld met merels, roodborsten, goudhanen en tjiftjaffen. Ten slotte mag ook een velduil in de ochtendschemering natuurlijk niet onvermeld blijven! 

Velduil

Roodborst

Witte kwikstaart

Vanochtend startte ik de dag weer met een vangpoging voor bokjes op een braakliggend terrein. Dat leverde gelijk weer twee exemplaren op. Mooi! Vanmiddag besloot ik weer een eerste zoekrondje te gaan doen naar waterpiepers, om te zien hoe de akkers er bij liggen en waar de eerste teruggekeerde exemplaren zich op zouden houden. Voordat een waterpieper in beeld was, had ik al wel een zeearend op een weiland! Hoe snel kan het veranderen in één jaar tijd, waar dit vorig jaar nog ondenkbaar was op IJsselmonde! 

Zeearend

In Polder het Buitenland bij Heerjansdam vond ik even later wel een groepje witte kwikstaarten met wat graspiepers, maar van waterpiepers was daar nog geen spoor. Omdat er vermoedelijk nog niet veel exemplaren terug zijn, besloot ik het voor nu even te laten wat het was. Diverse akkers lagen er in ieder geval weer mooi bij! 

Witte kwikstaarten

Ten slotte checkte ik nog even Oud-Reijerwaard, in de hoop op geringde kieviten tussen de vele kieviten die daar dagelijks staan. Die vond ik helaas niet, maar een kokmeeuw met een opvallend opstekende staart was een aangename verrassing! Dit kon namelijk niemand anders zijn dan W-JNP, een Deense kokmeeuw die we met de meeuwenrondes door Rotterdam-Zuid vaak tegenkwamen in Keizerswaard. Zie bijvoorbeeld hier. De kleurring is al jaren verloren, maar de metalen ring bleek er nog aan te zitten en dankzij het opvallende uiterlijk was hij dus nog steeds op grote afstand herkenbaar. Leuk zo'n oude bekende! 

Deense kokmeeuw W-JNP