maandag 14 oktober 2019

Twee leuke zangers op de maandagochtend

Afgelopen zaterdag was er van vogelen in de buurt weinig terecht gekomen, maar heb ik enkele projecten bezocht in Groningen voor mijn werk bij de Grauwe Kiekendief. Leuk en leerzaam met o.a. waterpiepers, slechtvalk, geelgorzen, ringmussen en roodborsttapuiten. In de loop van de dag kwamen echter ook nog wat goede soorten door, zoals de vangst van een mirtezanger op Schiermonnikoog, de aanwezigheid van een provencaalse grasmus op de Maasvlakte en in de avond foto's van een 'gekke spotvogel' in Wormerland. Gisteren bleek de spotvogel nog ter plaatse en ook de mirtezanger, maar vanochtend besluit ik alleen maar een poging gaan wagen voor de 'spotvogel' wat waarschijnlijk om een grote vale spotvogel gaat. Een nieuwe soort voor Nederland, alhoewel ook de Oostelijke vale spotvogel, wat het eventueel ook zou kunnen zijn, ook nooit eerder in Nederland is vastgesteld.
Plek van de grote vale spotvogel
Om half zeven vertrek ik in de hoop nog voor de files op de plek aanwezig te zijn, maar dat lukt helaas al niet meer door een ongeluk op de A4. Zo hoor ik bij Amsterdam dat de vogel om 08:05 al in beeld is. Rond half negen kom ik aan bij het huis met wat struiken eromheen, waar de vogel zich moet ophouden. Een plek waarvan er vele duizenden in Nederland zijn... Het duurt even, maar dan is de vogel in beeld en hij laat zich langdurig op enige afstand mooi bekijken. Een opvallende grijze zangvogel, met een lange staart waar die hij frequent beweegt. Een interessante en leuke nieuwe soort!
Grote vale spotvogel
Wanneer de vogel wat dieper de struiken induikt houd ik het voor gezien, en besluit terug te rijden via de Maasvlakte. De provencaalse grasmus die daar de afgelopen dagen zat (alweer de vierde voor de Maasvlakte), moet ik nog in Zuid-Holland, dus zeker het proberen waard. Eenmaal begonnen ana de zoektocht langs de kilometers lange duindoornhaag, duurt het niet lang voor hij plotseling voor me opvliegt. Hij laat zich kort maar prachtig in de duindoorntjes zien. Een erg gave soort die ik slechts één keer eerder zag.
Kilometers duindoorn
Terug loop ik via de zeereep naar de auto, waar ik in de houtwallen verrast wordt door een bladkoning! Het beestje vliegt helaas al snel het duin over en krijg ik niet meer terug gevonden. Desalnietemin een erg leuk ochtendje zo met twee goede soorten!
In de houtwallen zitten ook vogels...

zaterdag 5 oktober 2019

Afwisselende telling in de Crezéepolder!

Na een eerste weekje werken was het vanochtend nog donker als ik richting de Crezéepolder fiets. Toch was het in de afgelopen week niet saai en zeker een rondje gisteren in de Zegenpolder niet. De polder ligt er weer prachtig bij en in de nattigheid was het leuk met een groep bontbekplevieren, een bonte strandloper, de eerste bokjes weer, nog twee tapuiten en een biddende visarend boven de river. De krent was echter wel een ijsgors die opeens rondvloog met wat graspiepers en in z'n eentje inviel aan de andere kant van de wetering. Na even rond gelopen te hebben hadden we deze zeldzame doortrekker voor IJsselmonde prachtig op een tiental meters in beeld. Een erg gave soort en zeker om zo te zien!
IJsgors
Aangezien het vandaag Euro Birdwatch is, is het een drukte van belang in de Crezéepolder. Gelukkig is het qua vogels ook niet rustig, ondanks dat veel soorten door de noordoostenwind tamelijk hoog over trekken. Desalniettemin vliegt het leuk met veel afwisselende soorten. Ik hoor mijn eerste veldleeuweriken van het jaar en de hele ochtend vliegen veel groepjes met kolganzen door. Verder zijn zanglijsters algemeen en vliegen opvallend veel groepjes met sijzen langs. Ook gaaien trekken nog aardig door, waaronder een groep van 22 exemplaren. Het totaal aantal van 115 is uiteindelijk nog goed voor een dagrecord. Altijd leuk!
Drukte op de telpost
De krentjes zijn vanochtend wat schaarser, maar een kleine zilverreiger die over komt als het net licht is, is natuurlijk een leuk begin. Rond half elf vliegt opeens een velduil hoog over de telpost en even later komt een smelleken nog strak door. Typische oktobersoorten en natuurlijk erg leuk! Onregelmatig komen nog wat bruine kiekendieven over flappen en op enige afstand komt een groepje kruisbekken langs. Plotseling is er consternatie als een drieteenmeeuw richting zuidwest wordt gemeld vanuit Kinderdijk. We kunnen de bewuste vogel niet oppikken, maar als we eenmaal de foto's zien blijkt het toch 'slechts' om een dwergmeeuw te gaan. Oef... Een leuke afsluiter van de ochtend is nog een tweetal oeverpiepers dat vlak langs de telpost komt en ook invalt. Deze kustvogel is altijd een opvallend eerdere doortrekker dan de waterpieper, ondanks dat we daar vanochtend ook weer het eerste exemplaar van zagen. De oeverpiepers vallen helaas onzichtbaar in, maar toch een mooi eind van een telling met maar liefst 68 soorten. Helemaal niet slecht!!

Aangezien het voor iemand die met de camera alleen maar door de telescoop enigszins toonbare plaatjes kan maken, zat er vandaag weer niet veel in. Gelukkig zat op de telpost nog wel een zeggendoorntje die zich leuk liet bekijken. Een klein sprinkhaantje waar je normaal maar gauw overheen kijkt...
Zeggendoorntje
Voor de totalen zie hier.

zaterdag 28 september 2019

Een 'vleugje' zeevogeltrek!

Zeetrek is iets wat me jaarlijks enorm aanspreekt, en elk jaar probeer ik dan ook wel een graantje mee te pikken. Voor vandaag gaven ze een stevige wind op uit west-zuidwest, dus net niet helemaal ideaal. Desondanks kan deze windrichting, met een beetje een zuidelijke bries, op de Tweede Maasvlakte nog best leuke soorten opleveren. Zodoende stap ik om kwart voor 7 bij Herman vd Brand en Bram Roobol in om langs zee te gaan zitten.

Bij aankomst schuiven we naast Rene vd Giessen en zien al snel de eerste kleine jagers. Uiteindelijk zien we er deze ochtend zeker 12, waarvan sommige fraai langs komen! De andere jagers laten veel minder van zich zien, maar uiteindelijk zien we nog één grote en één middelste jager langs komen. Altijd leuk om te zien, ook al is het elk jaar toch weer even lastig na een jaar geen jager gezien te hebben. Naast de jagers vliegen de hele ochtend ook regelmatig wat roodkeelduikers, middelste zaagbekken en wat strandlopers voorbij. Al snel worden we ook geattendeerd door noordelijkere telposten, die rosse franjepoten hebben gezien. Dit steltlopertje laat zich met een stevige westenwind met enige regelmaat zien langs de kust, en om kwart over negen wordt het spannend als twee steltlopers vanuit het noorden aankomen. Al vrij snel hebben we door dat het inderdaad twee rosse franjepoten zijn, die over de golven en door de golfdalen naar het zuiden spoeden. Een leuke soort!

Ook pijlstormvogels zijn typische soorten waarvoor je aan zee gaat zitten. Om 9:00 verschijnt de eerste op het toneel: een noordse pijlstormvogel komt, zoals gebruikelijk, prachtig door de branding langs. Altijd een fantastisch gezicht om deze zwart-witte vogelsoort door de golven te zien manoeuvreren. Een tweede volgt zo'n drie kwartier later en een derde kan ik helaas niet oppikken.
Noordse pijlstormvogel
Om iets over tienen verschijnt opeens een grauwe pijlstormvogel op het toneel. Voor mij misschien wel de meest gave zeevogel, die nu onderweg zijn naar Zuid-Amerika om daar te gaan broeden. Een soort die oceanen overvliegt, maar wat niet verbazend is als je ziet met wat voor gemak ze zich over het water bewegen. Een schitterende soort!
Grauwe pijlstormvogel
Als na 12:00 echt bijna niks meer overkomt, besluiten René en ik nog wat rond te lopen op de Vuurtorenvlakte en het Luzerneveld, je weet het immers niet. Ondanks de wind is het prima vogelen, en qua vogels is het in de bosjes zeker niet saai. We zien veel zwartkoppen, tjiftjaffen, heggenmussen en roodborsten, maar daartussen ook nog enkele gekraagde roodstaarten, tapuiten, braamsluiper, goudhanen, een fitis en als leukste soort een velduil. Deze stootte we opeens voor ons op waarna hij zich prachtig flappend boven de vlakte laat zien. Altijd een leuke soort!

Tegen het eind van de middag ben ik weer thuis na toch weer een vleugje zeevogeltrek te hebben meegepikt. Heerlijk!

donderdag 26 september 2019

'Zippels' in de Zegenpolder!

Gisteren heb ik met de broers Molenaar de Amerikaanse goudplevier wederom gemist nabij Ouddorp. We kwamen niet verder dan een visarend, smelleken, veel goudplevieren en andere steltlopers. Vandaag heb ik geen tijd meer om richting Ouddorp af te reizen, maar vogel nog wel wat op IJsselmonde. In de Crezéepolder zie ik zo een bonte strandloper lopen, maar verder is het rustig. De regen en harde zuidwestenwind van de laatste dagen zijn vaak goede omstandigheden voor steltlopers om in het binnenland op te duiken. Vandaar dat ik ook besluit om de Zegenpolder nog even te checken, waar in de polder door de werkzaamheden leuke slikplaten zijn ontstaan.

Eenmaal in de polder zie ik al snel een groepje grote steltlopers opvliegen en gelijk weer landen: zilverplevieren! Een groepje fraaie jonge 'zippels' en dus toch ook een leuke steltlopersoort op deze locatie! Ze lopen rustig te foerageren en laten zich op afstand goed bekijken. Een prachtige soort die in het najaar op IJsselmonde toch niet erg dik gezaaid is.
Zes zilverplevieren!
Zilverplevieren
Naast de zilverplevieren lopen nog een paar bontbekplevieren rond. Ook een leuke soort natuurlijk en het laat wel de potentie voor zeldzame soorten voor deze locatie zien. In de polder kom ik verder nog wat graspiepers, de eerste wintertaling en twee tapuiten tegen. Het zag er naar uit dat de werkzaamheden bijna zijn afgerond, dus wie weet wat het in de nabije toekomst nog meer gaat opleveren!
Zilverplevieren

dinsdag 24 september 2019

Een bosgors in Noordwijkerhout!!

Deze week heb ik weer wat meer tijd om te vogelen, wat gisteren bijv. mijn eerste bonte strandloper dit jaar op IJsselmonde opleverde in de Crezéepolder. Het is erg rustig dit najaar helaas, wat daar ook wel uit blijkt... Vanochtend maak ik weer een rondje, deze keer richting Polder Sandelingen en het Waalbos. In de Sandelingen zitten weer veel wintertalingen, watersnippen en wat tafeleenden, maar is vliegen ook continue groepjes graspiepers over. In het Waalbos is de situatie niet veel anders, maar lopen ook nog twee lepelaars, een grote zilverreiger en drie tapuiten rond.
Duitse kokmeeuw in de Crezéepolder
Tijdens het vogelen hoor ik dat een Amerikaanse goudplevier is ontdekt bij Ouddorp, een erg goede soort voor Zuid-Holland. Snel fiets ik dus huiswaarts, maar voor ik thuis ben blijkt ook een bosgors bij Noordwijkerhout terug te zijn gevonden. Dat nog een hele nieuwe soort voor me, dus zo snel mogelijk stap ik in de auto richting deze uithoek van Zuid-Holland. Met Jacob en Albert Molenaar duurt het een klein uurtje voor we op de plek zijn. Bij aankomst is de vogel net uit beeld, dus het zoeken kan beginnen.
Plek van de bosgors
Al vrij snel begint het te regenen, maar we hebben de vogel gelukkig ook al vrij snel weer gevonden. Op het ruige terrein vliegt hij opeens roepend vlak voor me op, en is in vlucht dan al wel als dusdanig te herkennen. In het hierop volgende uur zien we de vogel eigenlijk alleen roepend opvliegen, om dan weer in de ruigte te verdwijnen. Uiteindelijk besluit hij toch nog even wat hoger in een boom te gaan zitten, waar hij wel kort maar goed te zien is. Een prachtige, maar ook wel lang verwachte, nieuwe soort!

Aangezien de soort binnen is en hij zich vervolgens steeds lastiger laat zien, besluiten we nog een poging te gaan wagen voor de Amerikaanse goudplevier in Ouddorp. De andere uithoek dus van Zuid-Holland, maar wel voor een heel goede soort voor de provincie. Na zo'n twee uur rijden met veel file en regen komen we aan op de locatie, maar de plevier is helaas niet aanwezig. Op het perceel lopen wel de nodige goudplevieren, maar de Amerikaanse dwaalgast ontbreekt. Enige tijd zoeken in de buurt van de locatie levert de gewenste soort helaas niet meer op, en verder dan een geelpootmeeuw, slechtvalk en een invallende ijsgors (ook leuk!) komen we helaas niet. De dip maakt de vreugde van de bosgors uiteraard niet te niet, en hopelijk lukt het snel deze Zuid-Hollandsoort nog wel te vinden!

zaterdag 21 september 2019

Het slagnet weer 's in gebruik

Vanochtend ben ik met o.a. Maarten Verrips weer eens in Meijendel, waar ik me tot een uurtje of twaalf goed vermaak. Het slagnet is deze dag eindelijk weer eens goed in gebruik omdat nu de trek van graspiepers weer op gang is gekomen. Voor die graspiepers verschijnen zijn het 's ochtends vroeg echter de grote gele kwikstaarten die je goed kan vangen met het slagnet. Vandaag vangen we de eerste twee van het seizoen, prachtige vogels!
Grote gele kwikstaart
De mistnetten zorgen ook nog voor de nodige vangsten, maar met name zwartkop en roodborst zijn dominant in deze tijd van het jaar. Daarnaast vangen we nog enkele gekraagde roodstaarten, wat vuurgoudhaantjes en nog een enkele kleine karekiet, maar het levert geen verrassingen op. De graspiepers willen de rest van de ochtend gelukkig wel goed blijven vliegen, wat uiteindelijk met 25 gevangen exemplaren geen slechte dag is. Leuk!
Graspieper - 1kj 
Voor de totale zie hier.

vrijdag 20 september 2019

Onderhoudend vogelen, maar zonder de krentjes

Omdat ik deze nachten veel vleermuisonderzoek doe, is het niet echt prettig om 's ochtends op een telpost te gaan staan. Vannacht had ik vrijaf, dus vanochtend waag ik maar weer eens een poging in de Crezéepolder. De wind ontbreekt nagenoeg en het is dan ook een rustige telling. De aantallen zijn niet hoog, maar uiteindelijk toch nog een aardig divers soortenspectrum wat overkomt. Zo hoor ik nog twee boompiepers, flappen enkele bruine kiekendieven langs, tel ik alweer aardige groepen spreeuwen en blijkt een roek misschien nog wel de leukste verrassing van de ochtend. Ook zie ik weer de eerste kolganzen en grote gele kwikstaart van het najaar overkomen. Heerlijk!
Roek
Voor de totalen zie hier.

In de Crezéepolder is het zelf overigens ook heel rustig, met vooral heel veel eenden. De steltlopers laten het dit najaar nog compleet afweten. Leuk zijn dan nog wel twee bevers die vlak langs de telpost komen zwemmen en richting het eiland onder water verdwijnen. Wellicht dat er toch een burcht in de polder aanwezig is?!
Bever
Hierna fiets ik nog richting het Waalbos waar nog wat dodaarzen rondzwemmen, een prachtige grote zilverreiger rond stapt en ook weer de nodige watersnippen aanwezig zijn. Verder zitten ook veel buizerds en torenvalken in het gebied, wat toch ook weer een teken is van het goede muizenjaar. Een roodpootvalk of andere verrassing zit er dan weer niet, maar ja...
Grote zilverreiger
Waalbos

zaterdag 14 september 2019

't Is heel rustig op IJsselmonde

Afgelopen zaterdag heb ik 's ochtends nog een rondje gemaakt door het Waalbos en Polder Sandelingen, waar een overvliegende zomertortel een aangename verrassing was! Verder was het rustig met de gebruikelijke soorten zoals een paapje, grote zilverreiger, watersnippen en ook nog drie zomertalingen. 's Middags leverde een bezoek aan de Veluwezoom nog een drietal zingende zadelsprinkhanen op. Een prachtige soort die we helaas niet te zien kregen...
Zomertaling
Verder de afgelopen week niet heel veel gevogeld en op IJsselmonde nog wel een visarend, kerkuil, ransuil, pijlstaarten en ander gebruikelijk spul voor deze tijd van het jaar gezien. Vanochtend sta ik weer eens op de telpost met o.a. Laurens van der Wind. Met een oostelijke wind en de rovertrek die gisteren in de buurt werd waargenomen, zijn de verwachtingen toch wel hoog gespannen. Al snel zien we ook de eerste bruine kiekendieven langskomen, maar echt los gaat het nog niet als ik om half 12 de telpost verlaat. Toch is het niet saai met uiteindelijk bijna 50 soorten. Daarbij ook nog een dagrecord boerenzwaluw (482), een fraaie groep van zes grote zilverreigers, veel slobeenden, paapje, boomvalk en de eerste graspiepers weer. De leukste soort van de ochtend is een langs jakkerende smelleken, zoals je ze eigenlijk altijd ziet...
De maan gaat onder... 
Voor de totalen zie hier.

Op IJsselmonde is het verder (net zoals in het land) heel erg stil helaas, en weinig leuke soorten zijn de afgelopen dagen ontdekt. Hopelijk gaat het nog gebeuren dit najaar...

vrijdag 6 september 2019

Snor, watersnip en van alles

De afgelopen week zo nu en dan wat gevogeld en geringd, maar deze dagen ben ik ook druk met vleermuiswerk en andere werkzaamheden. Op dinsdag heb ik wel weer in Meijendel geringd, maar met de verwachte zuidwestenwind viel het niet mee en waren de aantallen laag. Ondanks dat was het toch nog een geslaagde ochtend, want in de eerste ronde kon ik een snor en een tapuit uit het net halen! De snor was al een paar dagen eerder geringd op de ringbaan, terwijl de tapuit gezien de vleugelmaat een Groenlandse is!
Snor
Voor de totalen zie hier.
Groenlandse tapuit
's Avonds doe ik in de Zegenpolder nog een poging om watersnippen te vangen, wat me uiteindelijk één exemplaar in de netten oplevert. Een prachtige soort om te ringen!
Watersnip
Op donderdagavond zat de wind eindelijk weer eens in de goede hoek voor purperreigertrek, en met noordwest 4 heb ik met Laurens van der Wind dus weer een avondje in de Crezéepolder geteld. Uiteindelijk leverde dat 224 vertrekkende purperreigers op, wat een prachtig resultaat is. Het vijfde aantal voor de telpost!

Voor de totalen zie hier.

zaterdag 31 augustus 2019

Noordse glazenmaker én grote spitskop nieuw!

Gisteren was een dagje vogelen op de Maasvlakte met Arne van Wingerden rustig met hier en daar wat bonte vliegenvangers, tuinfluiters, paapjes, een enkele braamsluiper en uiteindelijk ook nog een draaihals op de parkeerplaats van Lyondell. Die vondst maakte het nog tot een geslaagde en vermakelijke ochtend. Langs de Westplaat zaten overigens ook veel vogels, waaronder nog een visarend, maar stonden op het pad onder andere ook nog parnassia. Een prachtige plantensoort!
Parnassia
Bosjes langs de Antarticaweg
Vandaag stap ik rond elf uur bij Laurens van der Wind en zijn vader in om een lange reis te maken naar het oosten van het land. In de Engbertsdijkvenen gaan we namelijk proberen om noordse glazenmakers te zien. Vorig jaar hadden we al een poging gedaan in Drenthe, maar dat mislukte toen helaas. Hopelijk gaat het dus vandaag wel lukken om deze libel te vinden. De laatste libel die ik in Nederland nog 'makkelijk' kan zien. De mercuurwaterjuffer werd namelijk alleen in 2011 in Nederland gezien en verdween op een verdachte manier. Dwergjuffer, die ook in Nederland voorkomt, wordt zeer sterk verborgen gehouden en ontbreekt dus ook nog op mijn lijst. Noordse glazenmaker is wat dat betreft een eitje, maar natuurlijk wel een prachtige soort die niet op de lijst mag ontbreken...
Engbertsdijkvenen
Na ruim twee uur komen we aan in het gebied, waar we na een korte wandeling op de locatie komen van de noordse glazenmakers. Een prachtig gebied met veel veenmos en slangenwortel, en ook zien we vrijwel gelijk een noordse glazenmaker vliegen. Een mannetje patrouilleert honkvast boven een hoekje in het veen en duldt geen pottenkijkers. Wanneer een mannetje uit de andere hoek komt buurt gaan ze na een potje knokken weer naar hun eigen plekje. Uiteindelijk blijken er drie territoriale mannetjes op de plek aanwezig te zijn, die zich alleen vliegend laten bekijken. Ondanks dat zijn de kenmerken prima te zien, wat een gave beesten!
Noordse glazenmaker                                                   ©Laurens van der Wind
Het zijn grote libellen die opvallend donker gekleurd zijn, met weinig gele en groene tekening. Daarnaast zijn enkele subtiele kenmerken met wat geduld ook te zien, zoals de zwarte achterkant van de ogen en de streep over de snuit die niet versmalt. Erg leuk! Vermoedelijk zien we ook nog een vrouwtje, maar omdat deze zich niet op de foto laat zetten durven we die niet hard te maken.

Na dit succes rijden we via Planken Wambuis terug richting Ambacht. In dat gebied doen we nog een poging om bruine vuurvlinders te vinden, maar dat lukt ons niet meer. Wel is het leuk met veel kleine vuurvlinders, enkele kleine parelmoervlinders en zelfs nog een kommavlinder. Een atalanta laat zich dan weer het beste van het stel fotograferen...
Atalanta
Aangezien ik vanavond geen verplichtingen had, besluit ik nog maar een tweede insect te gaan twitchen. Afgelopen week werden namelijk in Leiden meerdere grote spitskoppen gehoord. Een sprinkhaan die zich uitbreidt naar het noorden en waarvan in Nederland nog maar enkele gevallen bekend waren. Naast het station van Leiden bleek echter een populatie aanwezig te zijn in exotische grassoorten, maar deze sprinkhanen laten zich vooral in het donker horen. Na tienen kom ik dan ook pas aan op de locatie, maar op afstand hoor ik het indringende gesnor al. Een heel hard geluid!

Om de sprinkhanen te vinden in de grassen blijkt dan weer een stuk lastiger. Met een zaklamp moet ik diverse pogingen doen om er één van de twee die ik hoor in beeld te brengen. Uiteindelijk lukt het gelukkig met één exemplaar. Een prachtige nieuwe aanwinst voor de Nederlandse lijst!
Grote spitskop

maandag 26 augustus 2019

Rustige ochtend, maar leuke purperreigertrek!

Afgelopen zaterdag leverde wat rondfietsen in de regio na een nacht vleermuizenonderzoek helaas nog weinig spannends op. Het blijft toch lastig om zeldzame soorten te vinden, ondanks dat de tijd nu weer uitstekend is... Het bleef weer, net als wel vaker de laatste weken, bij wat paapjes, een geelpootmeeuw, tapuit, kleine plevieren, boomvalk en rietzangers.

Vanochtend stond ik voor de verandering weer eens in de Crezéepolder op de telpost, maar ook daar bleef het rustig. Samen met René en Thomas Los zien we nog een bosruiter over komen, maar ook nog enkele bontbekplevieren en een goudplevier. Verder vliegen wat groepjes slobeenden, wintertalingen en de eerste smienten langs, maar tam is het zeker. De grootste verrassing van de telling zien we heel slecht, en blijkt een groepje kruisbekken. In het veld is het spannend omdat de roep lijkt op die van witbandkruisbek, maar uiteindelijk blijken het gewone kruisbekken met roeptype 'D'. Kruisbekken hebben namelijk verschillende types die op sonogrammen goed van elkaar te onderscheiden zijn. Toch een leuke soort!

Naast de telpost lopen ook nog even twee fraaie bosruiters, prachtige vogels! In de rest van de polder zijn verder helaas geen leuke steltlopers te vinden en de rest van de dag vogel ik nauwelijks.
Bosruiters
Vanavond leek echter wel de wind eindelijk in de goede richting te zitten. Als de wind in deze tijd van het jaar uit het noordoosten komt betekent dat dat de purperreigers weer gaan vertrekken. Met flink wat vogelaars zien we vanavond inderdaad 136 purperreigers vertrekken uit Kinderdijk of uit andere kolonies langs komen. In één ruk vliegen dezen uiteindelijk door naar de Sahel, diep in Afrika. Ongelofelijk! Altijd een fascinerend schouwspel om te zien.
Purperreigers
Voor de totalen voor vandaag, zie hier.

donderdag 22 augustus 2019

Weer eens naar de Mavla

Nu de laatste decade van augustus is aangebroken is het weer de doortrek van leuke dwaalgasten als draaihals, sperwergrasmus en ortolaan. Deze periode vind ik altijd erg aantrekkelijk om te vogelen, zeker in gebieden zoals de Maasvlakte waar al veel doortrekkende vogels zitten. Een spannende tijd! Vanochtend rijd ik om zes uur weg uit Alblasserdam met Albert Molenaar om weer eens een poging te doen een leuke soort te vinden op deze plek. We beginnen echter in de hoek bij de Westplaat, waar we op het slik nog wat kanoeten, zilverplevieren en andere steltlopers zien lopen. We hadden gehoopt deze door het hoge water wat dichterbij te zien, maar dat blijkt niet het geval te zijn. In de bosjes horen we nog wat boompiepers, rietzanger, nachtegalen en een spotvogel. Er zit genoeg dus! 

Even later lopen we dan ook rond bij het Luzerneveld en op de Vuurtorenvlakte. Veel vogels zitten er niet in de bosjes, maar we zien nog wel een enkele bonte vliegenvanger, wat tuinfluiters, veel fitissen en zeker twee kleine karekieten. Het is dan ook zeker spannend om te vogelen, maar een krentje krijgen we niet gevonden. Als we op de Tweede Maasvlakte nog even stoppen om wat velden af te speuren voor morinelplevieren, valt ons oog wel op een jonge kuifaalscholver. Dat is dan wel weer een leuke soort en verrassing! 

Kuifaalscholver - 1kj
In de duindoorntjes van de Tweede Maasvlakte levert een zoekactie naast wat fitissen ook nog een tuinfluiter, braamsluiper en grasmus op. Toch altijd spannend die struikjes... Op de oude Maasvlakte checken we ook nog enkele plekken, zoals de Missouriweg en Antarcticaweg, wat nog wat bonte vliegenvangers oplevert. Een echte krent zat er dus vandaag niet in, maar wie weet later nog dit najaar?! Het kan in ieder geval nog steeds op de Maasvlakte, genoeg bosjes! 
Bosjes langs de Missouriweg

woensdag 21 augustus 2019

Augustus - het wordt weer spannend in Ambacht!

Ondertussen zijn de laatste tien dagen van augustus aangebroken, wat altijd weer spannend is met doortrek van zeldzaamheden. In deze tijd van het jaar is het aantal doortrekkende vogels overdag niet hoog, maar wel kunnen leuke verrassingen opduiken. De afgelopen dagen heb ik dan ook aardig wat gevogeld rond Ambacht, zoals in het Waalbos en op de Crezée- en Sophiapolder. Helaas zonder de vondst van een zeldzaamheid. Desalniettemin zag ik met name langs de Noord nog de nodige geelpoot- en pontische meeuwen, maar ook in Ambacht kwam ik nog twee geelpootmeeuwen tegen. Leuk! Ook liepen in de genoemde polders nog de nodige kemphanen, grutto's, veel oeverlopers en enkele bosruiters.
Geelpootmeeuwen (1kj boven, 2kj onder)
Op ruige terreintjes trof ik verder nog een paapje en zowaar ook weer een boompieper. Dit exemplaar verbleef echter al in de klauwen van een sperwer toen we 'm zagen. Luid krijsend werd hij meegevoerd, tja, het is eten en gegeten worden. De leukste soort was wellicht een bonte vliegenvanger, welke ik ontdekte in het bekende wijkje in Rijsoord. Een plek waar ze al in eerdere jaren zijn opgedoken.
Bonte vliegenvanger
Vanavond deed ik ten slotte nog een poging in de Zegenpolder om watersnippen te vangen. De aantallen in de polder zijn helaas niet erg hoog, maar ondanks dat lukte het toch om een exemplaar te ringen. Voor het eerst dat ik deze soort ring. Erg leerzaam dus! In de polder liepen verder nog wat kleine plevieren en een tweetal kerkuilen kwam jagend voorbij.
Watersnip (1kj)