Weer heel wat geringd

Afgelopen woensdag had ik weer eens een gaatje om te ringen in Meijendel. Maarten Verrips heeft dat de hele nacht al gedaan om veldleeuweriken te vangen, en nadat ik aangekomen ben vliegen ook nog de nodige exemplaren in de netten. Leuk! Ook een waterral kan in het donker nog uit het net worden gevist.

Waterral

Veldleeuwerik

 De rest van de ochtend is een typische oktobervangst. Roodborsten, goudhanen, zwartkoppen en mezen. Een krent zit er deze ochtend niet in, maar leuke soorten als goudvink, glanskop en keep maken het tot een hele vermakelijke ochtend. De twee cetti's zangers die we ook ringen zijn ook niet onaardig, maar deze soort is de afgelopen jaren een heel stuk algemener geworden in het duin.

Koperwiek

Cetti's zanger

Keep

Goudvink

Voor de totalen zie hier.

Gisterenavond kon ik op de slaapplaats van waterpiepers langs de Devel maar liefst acht exemplaren ringen. Ze zijn nu gelukkig goed te vangen, dus hopelijk lukt het me nog om een exemplaar van afgelopen jaar terug te vangen... Wie weet gaat het nog lukken, en anders is volgend jaar de kans weer wat groter. 

Waterpieper

'Ringstation waterpiepers'

Vanmiddag doe ik ook in de Zegenpolder nog een poging om waterpiepers te vangen, en ook dat lukt uiteindelijk. Eén exemplaar vliegt in de lage netjes en het is ook wel leuk om zo een waterpieper bij daglicht te zien... Ook ring ik nog een tweetal rietgorzen, maar de aantallen van afgelopen winter zijn helaas nog niet aanwezig in de polder. Wie weet volgt dat nog?!

Waterpieper

Rietgors

Rustig, maar je weet 't nooit

Aangezien het alweer de laatste helft van oktober is, is echt het najaar in volle gang. Als René van der Giessen en ik vanochtend in alle vroegte op Maasvlakte komen, is dat ook wel gelijk te merken. De soorten worden gedomineerd door goudhanen, koperwieken, roodborsten en nog enkele zwartkoppen. Vooral veel pap dus, en hopen op een krentje. Eén roodborst overleeft ons bezoek overigens niet, want als de Maasvlakte oprijden zie ik 'm opeens voor ons de weg over steken. Even later blijkt hij inderdaad in de gril te hangen. Tja...

Gelukkig zien we nog genoeg levende vogels. Op de Stuifdijk lopen nog wat tapuiten en enkele oeverpiepers, en een kuifaalscholver vliegt vlakbij langs. Leuk! Op zee foerageert nog een zeekoet. De bosjes in de nieuwe Verzinking leveren weinig spannende dingen op, maar leuk is wel een Europese kanarie we een paar keer horen roepen voordat hij over ons hoofd vliegt. Een leuke soort die toch wel schaars is te noemen. Veel zie ik ze dan ook niet en het is pas m'n eerste op de Maasvlakte.

Maasvlakte, Missouriweg

We rijden hierna door naar de Westplaat, waar vooral duizenden spreeuwen blijken te zitten. In de bosjes zitten verder vooral wat goudhanen, een enkele tjiftjaf, wat kepen en een goudhaan. De plekken op de oude Maasvlakte leveren ten slotte ook weinig opzienbare soorten op. Bij een duindoorncomplex is het nog even spannend met een gek roepje, wat uiteindelijk van een boompieper blijkt te zijn. In de loop van de middag zijn we zo weer thuis met toch wel een leuk dagje vogelen, je weet 't immers nooit op de Maasvlakte!

Geslaagde eerste waterpiepervangst weer!

Afgelopen winter ben ik begonnen met een ringproject van waterpiepers op een slaapplaats langs de Devel, bij Heerjansdam. Waterpiepers vind ik uiterst intrigerende beestjes, die broeden in de Alpen en naar het noorden trekken om te overwinteren. Op IJsselmonde overwinteren er denk ik zeker 100-200, waarvan een aanzienlijk deel langs de Devel slaapt. Vorig jaar had ik er tien geringd, maar begon ik pas eind november. Vanavond heb ik echter de eerste vangst weer gedaan voor de winter, en met succes!

Slaapplaats van waterpiepers langs de Devel

Nadat ik de netten een uur voor zonsondergang had opgezet, kwamen de eerste gelijk al binnen. Zeker zo'n 40 exemplaren heb ik zien invallen, en als ik na zonsondergang de netten controleer zitten zeven exemplaren in de mistnetten. Een mooie vangst en mooi begin van de winter!

Waterpieper

Naast de waterpiepers hangen ook nog twee pimpelmezen, een groenling en twee cetti's zangers in de netten. Al met al een leuke vangst en hopelijk gaat het nog lukken om één van de exemplaren van afgelopen winter terug te vangen!

Groenling

Twee leuke zangers op de maandagochtend

Afgelopen zaterdag was er van vogelen in de buurt weinig terecht gekomen, maar heb ik enkele projecten bezocht in Groningen voor mijn werk bij de Grauwe Kiekendief. Leuk en leerzaam met o.a. waterpiepers, slechtvalk, geelgorzen, ringmussen en roodborsttapuiten. In de loop van de dag kwamen echter ook nog wat goede soorten door, zoals de vangst van een mirtezanger op Schiermonnikoog, de aanwezigheid van een provencaalse grasmus op de Maasvlakte en in de avond foto's van een 'gekke spotvogel' in Wormerland. Gisteren bleek de spotvogel nog ter plaatse en ook de mirtezanger, maar vanochtend besluit ik alleen maar een poging gaan wagen voor de 'spotvogel' wat waarschijnlijk om een grote vale spotvogel gaat. Een nieuwe soort voor Nederland, alhoewel ook de Oostelijke vale spotvogel, wat het eventueel ook zou kunnen zijn, ook nooit eerder in Nederland is vastgesteld.

Plek van de grote vale spotvogel

Om half zeven vertrek ik in de hoop nog voor de files op de plek aanwezig te zijn, maar dat lukt helaas al niet meer door een ongeluk op de A4. Zo hoor ik bij Amsterdam dat de vogel om 08:05 al in beeld is. Rond half negen kom ik aan bij het huis met wat struiken eromheen, waar de vogel zich moet ophouden. Een plek waarvan er vele duizenden in Nederland zijn... Het duurt even, maar dan is de vogel in beeld en hij laat zich langdurig op enige afstand mooi bekijken. Een opvallende grijze zangvogel, met een lange staart waar die hij frequent beweegt. Een interessante en leuke nieuwe soort!

Grote vale spotvogel

Wanneer de vogel wat dieper de struiken induikt houd ik het voor gezien, en besluit terug te rijden via de Maasvlakte. De provencaalse grasmus die daar de afgelopen dagen zat (alweer de vierde voor de Maasvlakte), moet ik nog in Zuid-Holland, dus zeker het proberen waard. Eenmaal begonnen ana de zoektocht langs de kilometers lange duindoornhaag, duurt het niet lang voor hij plotseling voor me opvliegt. Hij laat zich kort maar prachtig in de duindoorntjes zien. Een erg gave soort die ik slechts één keer eerder zag.

Kilometers duindoorn

Terug loop ik via de zeereep naar de auto, waar ik in de houtwallen verrast wordt door een bladkoning! Het beestje vliegt helaas al snel het duin over en krijg ik niet meer terug gevonden. Desalnietemin een erg leuk ochtendje zo met twee goede soorten!

In de houtwallen zitten ook vogels...

Afwisselende telling in de Crezéepolder!

Na een eerste weekje werken was het vanochtend nog donker als ik richting de Crezéepolder fiets. Toch was het in de afgelopen week niet saai en zeker een rondje gisteren in de Zegenpolder niet. De polder ligt er weer prachtig bij en in de nattigheid was het leuk met een groep bontbekplevieren, een bonte strandloper, de eerste bokjes weer, nog twee tapuiten en een biddende visarend boven de river. De krent was echter wel een ijsgors die opeens rondvloog met wat graspiepers en in z'n eentje inviel aan de andere kant van de wetering. Na even rond gelopen te hebben hadden we deze zeldzame doortrekker voor IJsselmonde prachtig op een tiental meters in beeld. Een erg gave soort en zeker om zo te zien!

IJsgors

Aangezien het vandaag Euro Birdwatch is, is het een drukte van belang in de Crezéepolder. Gelukkig is het qua vogels ook niet rustig, ondanks dat veel soorten door de noordoostenwind tamelijk hoog over trekken. Desalniettemin vliegt het leuk met veel afwisselende soorten. Ik hoor mijn eerste veldleeuweriken van het jaar en de hele ochtend vliegen veel groepjes met kolganzen door. Verder zijn zanglijsters algemeen en vliegen opvallend veel groepjes met sijzen langs. Ook gaaien trekken nog aardig door, waaronder een groep van 22 exemplaren. Het totaal aantal van 115 is uiteindelijk nog goed voor een dagrecord. Altijd leuk!

Drukte op de telpost

De krentjes zijn vanochtend wat schaarser, maar een kleine zilverreiger die over komt als het net licht is, is natuurlijk een leuk begin. Rond half elf vliegt opeens een velduil hoog over de telpost en even later komt een smelleken nog strak door. Typische oktobersoorten en natuurlijk erg leuk! Onregelmatig komen nog wat bruine kiekendieven over flappen en op enige afstand komt een groepje kruisbekken langs. Plotseling is er consternatie als een drieteenmeeuw richting zuidwest wordt gemeld vanuit Kinderdijk. We kunnen de bewuste vogel niet oppikken, maar als we eenmaal de foto's zien blijkt het toch 'slechts' om een dwergmeeuw te gaan. Oef... Een leuke afsluiter van de ochtend is nog een tweetal oeverpiepers dat vlak langs de telpost komt en ook invalt. Deze kustvogel is altijd een opvallend eerdere doortrekker dan de waterpieper, ondanks dat we daar vanochtend ook weer het eerste exemplaar van zagen. De oeverpiepers vallen helaas onzichtbaar in, maar toch een mooi eind van een telling met maar liefst 68 soorten. Helemaal niet slecht!!

Aangezien het voor iemand die met de camera alleen maar door de telescoop enigszins toonbare plaatjes kan maken, zat er vandaag weer niet veel in. Gelukkig zat op de telpost nog wel een zeggendoorntje die zich leuk liet bekijken. Een klein sprinkhaantje waar je normaal maar gauw overheen kijkt...

Zeggendoorntje

Voor de totalen zie hier.

Een 'vleugje' zeevogeltrek!

Zeetrek is iets wat me jaarlijks enorm aanspreekt, en elk jaar probeer ik dan ook wel een graantje mee te pikken. Voor vandaag gaven ze een stevige wind op uit west-zuidwest, dus net niet helemaal ideaal. Desondanks kan deze windrichting, met een beetje een zuidelijke bries, op de Tweede Maasvlakte nog best leuke soorten opleveren. Zodoende stap ik om kwart voor 7 bij Herman vd Brand en Bram Roobol in om langs zee te gaan zitten.

Bij aankomst schuiven we naast Rene vd Giessen en zien al snel de eerste kleine jagers. Uiteindelijk zien we er deze ochtend zeker 12, waarvan sommige fraai langs komen! De andere jagers laten veel minder van zich zien, maar uiteindelijk zien we nog één grote en één middelste jager langs komen. Altijd leuk om te zien, ook al is het elk jaar toch weer even lastig na een jaar geen jager gezien te hebben. Naast de jagers vliegen de hele ochtend ook regelmatig wat roodkeelduikers, middelste zaagbekken en wat strandlopers voorbij. Al snel worden we ook geattendeerd door noordelijkere telposten, die rosse franjepoten hebben gezien. Dit steltlopertje laat zich met een stevige westenwind met enige regelmaat zien langs de kust, en om kwart over negen wordt het spannend als twee steltlopers vanuit het noorden aankomen. Al vrij snel hebben we door dat het inderdaad twee rosse franjepoten zijn, die over de golven en door de golfdalen naar het zuiden spoeden. Een leuke soort!

Ook pijlstormvogels zijn typische soorten waarvoor je aan zee gaat zitten. Om 9:00 verschijnt de eerste op het toneel: een noordse pijlstormvogel komt, zoals gebruikelijk, prachtig door de branding langs. Altijd een fantastisch gezicht om deze zwart-witte vogelsoort door de golven te zien manoeuvreren. Een tweede volgt zo'n drie kwartier later en een derde kan ik helaas niet oppikken.

Noordse pijlstormvogel

Om iets over tienen verschijnt opeens een grauwe pijlstormvogel op het toneel. Voor mij misschien wel de meest gave zeevogel, die nu onderweg zijn naar Zuid-Amerika om daar te gaan broeden. Een soort die oceanen overvliegt, maar wat niet verbazend is als je ziet met wat voor gemak ze zich over het water bewegen. Een schitterende soort!

Grauwe pijlstormvogel

Als na 12:00 echt bijna niks meer overkomt, besluiten René en ik nog wat rond te lopen op de Vuurtorenvlakte en het Luzerneveld, je weet het immers niet. Ondanks de wind is het prima vogelen, en qua vogels is het in de bosjes zeker niet saai. We zien veel zwartkoppen, tjiftjaffen, heggenmussen en roodborsten, maar daartussen ook nog enkele gekraagde roodstaarten, tapuiten, braamsluiper, goudhanen, een fitis en als leukste soort een velduil. Deze stootte we opeens voor ons op waarna hij zich prachtig flappend boven de vlakte laat zien. Altijd een leuke soort!

Tegen het eind van de middag ben ik weer thuis na toch weer een vleugje zeevogeltrek te hebben meegepikt. Heerlijk!

'Zippels' in de Zegenpolder!

Gisteren heb ik met de broers Molenaar de Amerikaanse goudplevier wederom gemist nabij Ouddorp. We kwamen niet verder dan een visarend, smelleken, veel goudplevieren en andere steltlopers. Vandaag heb ik geen tijd meer om richting Ouddorp af te reizen, maar vogel nog wel wat op IJsselmonde. In de Crezéepolder zie ik zo een bonte strandloper lopen, maar verder is het rustig. De regen en harde zuidwestenwind van de laatste dagen zijn vaak goede omstandigheden voor steltlopers om in het binnenland op te duiken. Vandaar dat ik ook besluit om de Zegenpolder nog even te checken, waar in de polder door de werkzaamheden leuke slikplaten zijn ontstaan.

Eenmaal in de polder zie ik al snel een groepje grote steltlopers opvliegen en gelijk weer landen: zilverplevieren! Een groepje fraaie jonge 'zippels' en dus toch ook een leuke steltlopersoort op deze locatie! Ze lopen rustig te foerageren en laten zich op afstand goed bekijken. Een prachtige soort die in het najaar op IJsselmonde toch niet erg dik gezaaid is.

Zes zilverplevieren!

Zilverplevieren

Naast de zilverplevieren lopen nog een paar bontbekplevieren rond. Ook een leuke soort natuurlijk en het laat wel de potentie voor zeldzame soorten voor deze locatie zien. In de polder kom ik verder nog wat graspiepers, de eerste wintertaling en twee tapuiten tegen. Het zag er naar uit dat de werkzaamheden bijna zijn afgerond, dus wie weet wat het in de nabije toekomst nog meer gaat opleveren!

Zilverplevieren

Een bosgors in Noordwijkerhout!!

Deze week heb ik weer wat meer tijd om te vogelen, wat gisteren bijv. mijn eerste bonte strandloper dit jaar op IJsselmonde opleverde in de Crezéepolder. Het is erg rustig dit najaar helaas, wat daar ook wel uit blijkt... Vanochtend maak ik weer een rondje, deze keer richting Polder Sandelingen en het Waalbos. In de Sandelingen zitten weer veel wintertalingen, watersnippen en wat tafeleenden, maar is vliegen ook continue groepjes graspiepers over. In het Waalbos is de situatie niet veel anders, maar lopen ook nog twee lepelaars, een grote zilverreiger en drie tapuiten rond.

Duitse kokmeeuw in de Crezéepolder

Tijdens het vogelen hoor ik dat een Amerikaanse goudplevier is ontdekt bij Ouddorp, een erg goede soort voor Zuid-Holland. Snel fiets ik dus huiswaarts, maar voor ik thuis ben blijkt ook een bosgors bij Noordwijkerhout terug te zijn gevonden. Dat nog een hele nieuwe soort voor me, dus zo snel mogelijk stap ik in de auto richting deze uithoek van Zuid-Holland. Met Jacob en Albert Molenaar duurt het een klein uurtje voor we op de plek zijn. Bij aankomst is de vogel net uit beeld, dus het zoeken kan beginnen.

Plek van de bosgors

Al vrij snel begint het te regenen, maar we hebben de vogel gelukkig ook al vrij snel weer gevonden. Op het ruige terrein vliegt hij opeens roepend vlak voor me op, en is in vlucht dan al wel als dusdanig te herkennen. In het hierop volgende uur zien we de vogel eigenlijk alleen roepend opvliegen, om dan weer in de ruigte te verdwijnen. Uiteindelijk besluit hij toch nog even wat hoger in een boom te gaan zitten, waar hij wel kort maar goed te zien is. Een prachtige, maar ook wel lang verwachte, nieuwe soort!

Aangezien de soort binnen is en hij zich vervolgens steeds lastiger laat zien, besluiten we nog een poging te gaan wagen voor de Amerikaanse goudplevier in Ouddorp. De andere uithoek dus van Zuid-Holland, maar wel voor een heel goede soort voor de provincie. Na zo'n twee uur rijden met veel file en regen komen we aan op de locatie, maar de plevier is helaas niet aanwezig. Op het perceel lopen wel de nodige goudplevieren, maar de Amerikaanse dwaalgast ontbreekt. Enige tijd zoeken in de buurt van de locatie levert de gewenste soort helaas niet meer op, en verder dan een geelpootmeeuw, slechtvalk en een invallende ijsgors (ook leuk!) komen we helaas niet. De dip maakt de vreugde van de bosgors uiteraard niet te niet, en hopelijk lukt het snel deze Zuid-Hollandsoort nog wel te vinden!

Het slagnet weer 's in gebruik

Vanochtend ben ik met o.a. Maarten Verrips weer eens in Meijendel, waar ik me tot een uurtje of twaalf goed vermaak. Het slagnet is deze dag eindelijk weer eens goed in gebruik omdat nu de trek van graspiepers weer op gang is gekomen. Voor die graspiepers verschijnen zijn het 's ochtends vroeg echter de grote gele kwikstaarten die je goed kan vangen met het slagnet. Vandaag vangen we de eerste twee van het seizoen, prachtige vogels!

Grote gele kwikstaart

De mistnetten zorgen ook nog voor de nodige vangsten, maar met name zwartkop en roodborst zijn dominant in deze tijd van het jaar. Daarnaast vangen we nog enkele gekraagde roodstaarten, wat vuurgoudhaantjes en nog een enkele kleine karekiet, maar het levert geen verrassingen op. De graspiepers willen de rest van de ochtend gelukkig wel goed blijven vliegen, wat uiteindelijk met 25 gevangen exemplaren geen slechte dag is. Leuk!

Graspieper - 1kj 

Voor de totale zie hier.

Onderhoudend vogelen, maar zonder de krentjes

Omdat ik deze nachten veel vleermuisonderzoek doe, is het niet echt prettig om 's ochtends op een telpost te gaan staan. Vannacht had ik vrijaf, dus vanochtend waag ik maar weer eens een poging in de Crezéepolder. De wind ontbreekt nagenoeg en het is dan ook een rustige telling. De aantallen zijn niet hoog, maar uiteindelijk toch nog een aardig divers soortenspectrum wat overkomt. Zo hoor ik nog twee boompiepers, flappen enkele bruine kiekendieven langs, tel ik alweer aardige groepen spreeuwen en blijkt een roek misschien nog wel de leukste verrassing van de ochtend. Ook zie ik weer de eerste kolganzen en grote gele kwikstaart van het najaar overkomen. Heerlijk!

Roek

Voor de totalen zie hier.

In de Crezéepolder is het zelf overigens ook heel rustig, met vooral heel veel eenden. De steltlopers laten het dit najaar nog compleet afweten. Leuk zijn dan nog wel twee bevers die vlak langs de telpost komen zwemmen en richting het eiland onder water verdwijnen. Wellicht dat er toch een burcht in de polder aanwezig is?!

Bever

Hierna fiets ik nog richting het Waalbos waar nog wat dodaarzen rondzwemmen, een prachtige grote zilverreiger rond stapt en ook weer de nodige watersnippen aanwezig zijn. Verder zitten ook veel buizerds en torenvalken in het gebied, wat toch ook weer een teken is van het goede muizenjaar. Een roodpootvalk of andere verrassing zit er dan weer niet, maar ja...

Grote zilverreiger

Waalbos

't Is heel rustig op IJsselmonde

Afgelopen zaterdag heb ik 's ochtends nog een rondje gemaakt door het Waalbos en Polder Sandelingen, waar een overvliegende zomertortel een aangename verrassing was! Verder was het rustig met de gebruikelijke soorten zoals een paapje, grote zilverreiger, watersnippen en ook nog drie zomertalingen. 's Middags leverde een bezoek aan de Veluwezoom nog een drietal zingende zadelsprinkhanen op. Een prachtige soort die we helaas niet te zien kregen...

Zomertaling

Verder de afgelopen week niet heel veel gevogeld en op IJsselmonde nog wel een visarend, kerkuil, ransuil, pijlstaarten en ander gebruikelijk spul voor deze tijd van het jaar gezien. Vanochtend sta ik weer eens op de telpost met o.a. Laurens van der Wind. Met een oostelijke wind en de rovertrek die gisteren in de buurt werd waargenomen, zijn de verwachtingen toch wel hoog gespannen. Al snel zien we ook de eerste bruine kiekendieven langskomen, maar echt los gaat het nog niet als ik om half 12 de telpost verlaat. Toch is het niet saai met uiteindelijk bijna 50 soorten. Daarbij ook nog een dagrecord boerenzwaluw (482), een fraaie groep van zes grote zilverreigers, veel slobeenden, paapje, boomvalk en de eerste graspiepers weer. De leukste soort van de ochtend is een langs jakkerende smelleken, zoals je ze eigenlijk altijd ziet...

De maan gaat onder... 

Voor de totalen zie hier.

Op IJsselmonde is het verder (net zoals in het land) heel erg stil helaas, en weinig leuke soorten zijn de afgelopen dagen ontdekt. Hopelijk gaat het nog gebeuren dit najaar...

Snor, watersnip en van alles

De afgelopen week zo nu en dan wat gevogeld en geringd, maar deze dagen ben ik ook druk met vleermuiswerk en andere werkzaamheden. Op dinsdag heb ik wel weer in Meijendel geringd, maar met de verwachte zuidwestenwind viel het niet mee en waren de aantallen laag. Ondanks dat was het toch nog een geslaagde ochtend, want in de eerste ronde kon ik een snor en een tapuit uit het net halen! De snor was al een paar dagen eerder geringd op de ringbaan, terwijl de tapuit gezien de vleugelmaat een Groenlandse is!

Snor

Voor de totalen zie hier.

Groenlandse tapuit

's Avonds doe ik in de Zegenpolder nog een poging om watersnippen te vangen, wat me uiteindelijk één exemplaar in de netten oplevert. Een prachtige soort om te ringen!

Watersnip

Op donderdagavond zat de wind eindelijk weer eens in de goede hoek voor purperreigertrek, en met noordwest 4 heb ik met Laurens van der Wind dus weer een avondje in de Crezéepolder geteld. Uiteindelijk leverde dat 224 vertrekkende purperreigers op, wat een prachtig resultaat is. Het vijfde aantal voor de telpost!

Voor de totalen zie hier.