Sijzen en een staartloze dwerggors

Afgelopen week kon ik voor het werk kort twee uurtjes meedoen tijdens een vangdag op ringbaan Meijendel. Dat was net lang genoeg om een fraaie bladkoning uit het net te halen en te ringen, want ze zijn behoorlijk schaars dit jaar! Voordat de sijzen kwamen was ik alweer vertrokken, dus reden temeer om een weekje vakantie af te trappen op de ringbaan. Vanochtend was ik dan ook op tijd present met Albert Molenaar en Rutger Plaisier, maar tijdens het opzetten kwam er nog een aardig buitje over. De rest van de ochtend bleef het gelukkig redelijk droog en was het met vrijwel windstil weer aangenaam vangen! 

Uiteindelijk vingen we vanochtend 145 vogels, een mooi aantal en ook leuke variatie. Hoogtepunt voor mij was wel de vangst van 14 sijzen. We vangen tegenwoordig veel sijzen, maar omdat ik niet zo vaak meer op de baan ben was ik ze tot nu toe nog steeds misgelopen. Maar wat een schitterende vogeltjes! 

Sijs man (boven) en vrouw

De hele ochtend was er behoorlijk trek, met name van kramsvogel en koperwiek kwamen vele honderden exemplaren over. In de schemer konden we enkele koperwieken en zanglijsters ringen, maar grote aantallen bleven uit. Ook graspiepers kwamen maar mondjesmaat naar de grond, terwijl we helaas geen enkele grote gele kwikstaart konden verleiden om te landen. Boomleeuweriken deden het daarentegen wel leuk en we konden vier exemplaren ringen. 

Boomleeuwerik

Al met al een mooie ochtend, waarbij we de zeldzaamste vogel van de dag helaas niet vingen. Een tikkend gorsje zat namelijk kortstondig naast de hut, maar helaas zagen we de vogel niet en waren we ook te laat om de roep op te nemen. Waarschijnlijk dus een dwerggors, maar helaas bleven de netten leeg! Voor de totalen zie hier. 

Eenmaal weer in Ambacht lopen Rutger en ik nog snel een rondje over het braakliggende terrein voor bokjes. Uiteindelijk vinden we één exemplaar, maar die is ons te slim af zodat we nog niet de eerste van het seizoen kunnen ringen. De vogel valt echter in aan de andere kant van het perenlaantje, zodat we een poging gaan doen om 'm terug te vinden. Zover komt het echter niet, want al struinend door de ruigte hoor ik opeens een tikje naast me, waarna een gors met één staartpen wegvliegt. Niks aan de vogel te zien en ook geen tikjes meer, maar was het nu een dwerggors of riep er toevallig toch een roodborst? Al snel vinden we de vogel terug in een wilgje, waar duidelijk wordt dat het inderdaad een dwerggors is! Wat een aangename verrassing, de tweede pas voor IJsselmonde na een exemplaar in 2013! 

Dwerggors

Dankzij het ontbreken van vrijwel alle staartpennen is hij redelijk makkelijk te volgen, maar op het grote braakliggende terrein niet altijd makkelijk terug te vinden. Later op de middag als ik ondertussen ook m'n camera heb gehaald lukt dat echter redelijk en kan ik ook nog een plaatje maken. Erg leuk om weer een zeldzaamheid op een braakliggend terreintje te vinden, maar het zal wel één van de laatste zijn. De kans dat het veldje er volgend jaar nog mooi bij ligt schat ik wel laag in, maar je weet het natuurlijk niet.

Dwerggors

Mooie ochtend met zeetrek

In tegenstelling tot vorige week zijn de voorspellingen voor vandaag een stuk beter, en er staat inderdaad een flinke bries (6 bft) uit het noordwesten. Ideale omstandigheden om weer aan zee te zitten en vanaf kwart voor acht zit ik dan ook met Arie-Willem van der Wal en de Molenaartjes bij de matten op de Tweede Maasvlakte. Ook op andere plekken om de Maasvlakte wordt geteld (Maasmond en trektelpost), wat het altijd weer interessant maakt en soms handig is om vogels op te pikken. Het begint alleen slecht, want het eerste vaal stormvogeltje missen we al snel, die wordt wel bij de trektelpost gezien... Later zien wij ook weer soorten die elders niet worden opgepikt en omgedraaid. Bij de Maasmond zagen ze uiteindelijk relatief veel vaal stormvogeltjes (of hingen die daar rond?!), terwijl wij weer wat meer jagers hadden. Maar het vloog dus goed! 

Al snel zien we de eerste kleine jagers naar het zuiden vliegen, uiteindelijk zien we ruim 20 exemplaren. Erg leuk en toch ook wel mijn favoriete jager is middelste jager, waarvan we uiteindelijk vier exemplaren langs zien trekken, waaronder een eerste juveniele vogel van het najaar. Vooral de adulten zijn bijzonder fraai en ze komen ook mooi langs. Wat een gave beesten! Ook twee kleinste jagers belandden op de lijst, want twee exemplaren komen op redelijk afstand mooi langs. Eén exemplaar vliegt samen met een kleine jager, waardoor vooral ook het verschil in formaat en vliegwijze leuk is te vergelijken. Grote jagers ontbreken helaas volledig op het toneel en sinds de vogelgriepuitbraak onder deze soort vorige jaar worden ze nog maar in hele lage aantallen gezien. 

Het is natuurlijk ondertussen oktober, dus noordse pijlstormvogels zijn niet dik meer gezaaid. We zien dan ook maar één exemplaar op afstand naar het zuiden trekken, terwijl we nog vijf grauwe pijlstormvogels zien. Erg leuk zijn met name ook een tweetal vaal stormvogeltjes, waarvan één exemplaar zich langdurig en op redelijke afstand (ca. 800m) laat bekijken. 

Drieteenmeeuw 1kj

Eén van de hoogtepunten van een dagje zeetrek zijn vaak ook vorkstaartmeeuwen, en daarvan zagen we er vanochtend twee! De eerste werd aangekondigd vanaf de Maasmond, de tweede niet en die zat ook wat verder weg. Erg leuk om die soort weer te zien! Ten slotte werd ook nog een rosse franjepoot aangekondigd, die op behoorlijke afstand naar zuid vloog. Overigens vlogen er de hele ochtend grote aantallen bonte strandlopers, alken, roodkeelduikers en jan-van-genten, dus van een lege zee was nooit sprake. Al met al weer een schitterende ochtend op de Maasvlakte!  

Geelpoot- (links) en pontische meeuw (1kj)

Rustige zeetrek en zeearend

In eerste instantie gaven ze een redelijk goede wind op voor vandaag, maar uiteindelijk was het wat afgezwakt naar windkracht 4 en kwam de wind meer uit het zuidwesten dan je graag wil zien. Desondanks wilde ik toch even naar zee, dus net voor achten zat ik op de Tweede Maasvlakte in de hoop op nog wat leuke zeesoorten. Uiteindelijk zat ik daar drie uurtjes en het was precies leuk! Er was nog steeds veel beweging van alken en jan-van-genten, maar ook roodkeelduikers kwamen nog aardig langs. Leuk was ook eens een parelduiker daartussen.

Alk

Verder vliegen ook weer de nodige drieteenmeeuwen langs en laat een noordse stern zich fraai bekijken als hij zich door de branding naar het zuiden spoed. Nog een flinke reis voor de boeg! Wat betreft de echte zeevogels is het niet heel dik gezaaid vanochtend, uiteindelijk zie ik drie grauwe pijlstormvogels en een viertal kleine jagers. 

Noordse stern

Grauwe pijlstormvogel

Kleine jager

In een flinke groep meeuwen voor de kust zitten met regelmaat wat pontische meeuwen of geelpootmeeuwen, waarvan ook de nodige exemplaren langs trekken. Ook zie ik twee keer een zwartkopmeeuw passeren, waaronder een fraaie jonge vogel. Tegen elven als ik besluit te vertrekken zit er nog kortstondig een mogelijke Baltische mantelmeeuw in de groep onderaan de dijk. Deze Finse ondersoort (broedt rondom de Baltische zee) wordt dit najaar relatief vaak gezien, maar is eigenlijk alleen hard te maken als ze geringd zijn. Dat is bij deze niet het geval, dus jammer maar helaas!

Mogelijke Baltische mantelmeeuw

Aan het eind van de middag ben ik ten slotte nog kort bij de Devel om het geschikt te maken om waterpiepers te gaan vangen. Als ik daar aankom word ik echter eerst nog behoorlijk verrast door een zeearend die op het veld zit, één van de twee adulten van het paartje wat zich langs de Oude Maas heeft gevestigd. Erg leuk om te zien natuurlijk en ongetwijfeld gaat dit beeld steeds normaler worden hier op IJsselmonde! Schitterend natuurlijk! 

Zeearend

Eindelijk een 'streep'!

Eén van de leuke dingen van vogels kijken is dat je met enige regelmaat tegen een zeldzame soort aanblunderd. Zo door de jaren heen ontdek je best wel wat zeldzaamheden, maar zeldzame steltlopers willen bij mij niet echt vlotten. Zo vond ik nog nooit een grauwe franjepoot en ook ontbrak nog steeds gestreepte strandloper op de 'zelfontdeklijst'. Eén van de betere plekken in deze hoek van het land voor deze soort is de Beninger Slikken, waar sinds de inrichting in 2014 al 6 keer een geval was van een 'streep'. Zelfs dit jaar september dook er onverwacht weer een exemplaar op, terwijl ik er al een paar keer was geweest.

Vanochtend besloot ik weer die kant op te gaan, omdat er afgelopen dagen in de rest van Nederland ook weer wat nieuwe exemplaren waren opgedoken. Met weinig verwachting zette ik mij vanochtend dus weer neer op de dijk (m'n zesde bezoek dit najaar aan het gebied) en zowaar was zo ongeveer de eerste steltloper die ik in beeld kreeg een gestreepte strandloper! Naar mijn bescheiden mening een bijzonder fraaie soort, maar helaas voor een goed fotootje op iets te grote afstand. In z'n eentje liep hij te foerageren, tot er plots paniek uitbrak en hij aansluit bij een groepje kemphanen. Na nog meer paniek in de polder stond hij uiteindelijk nog wat dichterbij, zodat 'tie in ieder geval herkenbaar was. Erg fijn! 

Gestreepte strandloper (digiscoop met telefoon)

Gestreepte strandloper

Naast wat kemphanen en een paar honderd goudplevieren zaten er vanochtend ook weer vele honderden eenden. Wat dat betreft zit het gebied altijd afgeladen met vogels. Een hond verbrak vanochtend echter alle rust en renden minutenlang door het gebied om werkelijk alles de lucht in de jagen. Erg ellendig en ook de gestreepte strandloper kon ik na een tijdje niet meer terugvinden. Jammer! 

Hond...

Aan de achterkant van het gebied is nog een klein plasje, waar ik even later lekker dichtbij de groep kemphanen terugvond maar helaas zonder de 'streep'. Had leuk geweest. Bij een kudde koeien bleek echter wel een groep van zeker 21 koereigers rond te hangen. Een leuk gezicht van deze soort die sterk in aantal toeneemt en ook dit najaar in grote aantallen in ons land wordt gezien. Fraaie reigertjes en een mooie aanwinst! 

Koereigers

Hierna bracht ik nog een kort bezoek aan de Wolvenpolder, maar het water stond helaas redelijk hoog. Desalniettemin zaten er nog zo'n 50 kieviten, waartussen ik twee geringde exemplaren kon aflezen. Erg leuk! Het betroffen G2OJ, een jonge vogel van afgelopen jaar die ik in Oud-Reijerwaard ringde, en GRO5, een exemplaar wat ik afgelopen winter met het schepnet in de Zegenpolder had geringd. 

Kievit G2OJ

GRO5

Na dit bezoek ging ik nog even langs in de Zegenpolder, maar van geschikte plekken voor bokjes was nog geen sprake. In het gebied trof ik slechts enkele watersnippen en verder was het erg rustig. Alleen een langsvliegende visarend is nog wel het noemen waard. In het Klein Profijt zocht ik ten slotte nog een uur tevergeefs naar mijn geringde matkoppen, maar helaas! Alleen een aantal vuurgoudhaantjes liet zich nog wel erg fraai bekijken. 

Vuurgoudhaan

Visarend

Even de camera uitproberen

Bij het uitleggen van vlotjes voor zwarte sterns is afgelopen zomer mijn cameraatje verzopen. Tot dan toe fotografeerde ik eigenlijk altijd door mijn telescoop of verrekijker om wat redelijke plaatjes te maken, maar het was nu toch ook weleens tijd om een wat betere camera aan te schaffen. Niet om de fotograaf uit te gaan hangen, maar vooral om bewijsplaatjes te kunnen maken en om zo nu en dan ook echt wat mooiere foto's te maken. Het duurde allemaal even, maar gisteren was het setje (Canon 400 mm f5.6, 7D Mark II) compleet dus vanochtend kon ik het niet laten even naar de Maasvlakte te gaan om het even uit te proberen. Met een westenwind (5 bft) bovendien helemaal niet slecht om even over zee te kijken! 

Vanwege het zand elders besluit ik gewoon op de dijk te gaan zitten in de luwte van wat steenhopen en op zee blijkt genoeg te vliegen. Met name jan-van-genten en alken waren vanmorgen goed vertegenwoordigd en lieten zich ook schitterend op vrij korte afstand achter de blokken zien. Fraai! Gelijk leuk om die natuurlijk eens op de foto te zetten! 

Jan-van-gent

Alken

Verder vlogen er af en toe wat steltlopers als drieteenstrandlopers, bontbekplevieren en nog een paar mooie rosse grutto's. Het hoogtepunt van het uurtje zeetrektellen vloog net te ver voor een plaatje, maar betrof een mooie noordse pijlstormvogel die op ca. 1,5km rustig richting het westen vloog. Schitterend! 

Rosse grutto

Na een uurtje houd ik het voor gezien over zee (je kan altijd blijven zitten...) en besluit ik nog een stuk van de Tweede Maasvlakte af te lopen. Daar kan natuurlijk zomaar een zeldzaam zangvogeltje zitten en ook daarop moet goed geoefend worden met de camera. Uiteindelijk levert het niet meer op dan drie roodborsttapuiten en twee tjiftjaffen, maar toch genoeg om wat op los te klikken! Laat nu die betere soorten maar weer komen... 

Roodborsttapuit

Tjiftjaf

Nog geen bokjes, wel tweekleurige vleermuis!

Vanochtend deed ik rustig aan, maar rond half tien besloot ik even wat gebiedjes te checken om te zien of wellicht de eerste bokjes alweer zijn gearriveerd. Dat viel tegen. In de Volgerlanden slechts een enkele watersnip en ook maar beperkt geschikt gebied. Ook in Oud-Reijerwaard vrijwel geen geschikt habitat voor bokjes, en dus ontbraken ook daar nog de bokjes. Hopelijk gaat dat de komende tijd nog veranderen! 

Via het Develbos, waar ik onder andere nog wat vuurgoudhaantjes en een zwarte mees trof in een mezengroep, ging ik vanmiddag nog even richting de Devel om het één en ander weer gereed te maken voor de waterpiepers. De eerste daarvan zullen ook over een weekje of twee weer arriveren, en dan is het natuurlijk prettig als de baantjes alweer gemaakt zijn in het riet voor de mistnetten.

Terwijl ik bezig ben zie ik de melding langskomen van een tweekleurige vleermuis, in Ermelo! Tweekleurige vleermuis is een soort die trekt en dan ook vrijwel uitsluitend in het najaar in Nederland is waar te nemen. Ze worden dan relatief veel gevonden op balkons of op straat en belanden zo in de opvang. Kennelijk zijn ze wat onhandig en mede daardoor kan je ze soms op rare plekken tegenkomen, in België zien ze ze bijvoorbeeld met enige regelmaat aan de muren van flatgebouwen langs de kust hangen. Dit najaar vroeg ik mij al af of dat ook in Nederland niet gewoon zou moeten kunnen, maar echt zin om te zoeken had ik niet. Nu werd er echter eentje gemeld in Ermelo, aan een boom. Toch wel een buitenkansje om deze lastige soort te zien, dus na wat wikken en wegen besluit ik maar een poging te wagen.

Het beest was tijdens werkzaamheden verstoord en in de struiken terecht gekomen (onhandig dus...), maar kon uit eigen kracht toch weer opvliegen en landde op de eerste de beste boom die die tegenkwam: een grove den. Na een uurtje rijden hangt het beest daar ook nog steeds als ik aankom. Mooi! 

Tweekleurige vleermuis

Tweekleurige vleermuis hangt rechts van de stam, net onder de witte dakrand

Tweekleurige vleermuis is één van de grotere vleermuizen in Nederland en lijkt veel op laatvlieger, maar is grijskleurige op de rug. Deze lichte rug is meest zichtbare kenmerk om de soort te herkennen. Het exemplaar laat zich goed bekijken en hangt op ca. 4 meter, dus mooi buiten de verstoring van mensen. Erg leuk om deze lastige soort zo makkelijk te kunnen zien! 

Tweekleurige  vleermuis

Mooie matkoppenvangst en wat zeetrek

Afgelopen dinsdag lukte het om tussen de bedrijven door nog even naar de Maasvlakte te gaan. In de paar uurtjes die ik had probeerde ik maar zo goed mogelijk de Oude Stuifdijk te checken, ten slotte toch één van de betere plekken voor de echte zeldzaamheden. Het zat er helaas niet in en verder dan een grauwe vliegenvanger, 40 zwartkoppen, vuurgoudhanen en wat overvliegende boomleeuweriken kwam ik niet. 

Vanochtend had ik vervolgens geprikt om eens een poging te gaan doen om matkoppen te gaan vangen en kleurringen in het Klein Profijt. Zoals al eerder gezegd een soort die het slecht doet in Nederland, jaarrond aanwezig is en waar we nog maar heel weinig van weten. Reden genoeg om wat dieper in de soort te duiken, en dat lukte vanochtend dus vrij goed. Uiteindelijk konden we zes exemplaren van kleurringen voorzien! Een mooi resultaat en hopelijk lukt het snel om ze ook in het veld terug te gaan vinden. 

Geringde matkoppen

Naast de matkoppen vingen we vooral de nodige kool- en pimpelmezen, maar de vangst van een grote bonte specht was nog wel een aangename verrassing. In het gebied hing verder nog een groep appelvinken rond en er trok onder andere een kruisbek over, altijd leuk! 

Grote bonte specht

Op de terugweg werd ik in de Portlandpolder aangenaam verrast door een langsjakkerend smelleken. In de polder was ik net een stukje aan het uitlopen toen het beest fraai langskwam, even achter een witte kwikstaart aan zat en toen toch verder trok richting het zuiden. In de hoop op het terugvinden van eigen gekleurringde kieviten, checkte ik nog enkele gebieden op Voorne-Putten. Dat leverde echter weinig kieviten op en daarnaast ook niet veel spannends, zodat ik besloot nog maar 2,5u aan zee te gaan zitten. Het waaide ten slotte noordwest 5, dus dat kan zomaar leuk zijn. 

Naast nog steeds vele alken en jan-van-genten was het net onderhoudend met meerdere groepjes kleine jagers (totaal 16) en uiteindelijk ook nog een fraaie grauwe pijlstormvogel. Echte krentjes zaten er verder niet in en ook bleken in de onkruidhopen op de Tweede Maasvlakte (altijd even checken!) helaas leeg te zijn. Ook geen aankomst geweest van zangvogels dus vandaag. 

Zeetrek en weer een sperwergrasmus

Met de abnormale aantallen Amerikaanse zangvogels in het Verenigd Koninkrijk, was het voor gisteren het plan om te gaan zoeken langs de Oude Stuifdijk op de Maasvlakte. Die plek heeft zich al eerder bewezen goed te zijn voor Amerikaanse soorten, dus in Zuid-Holland wellicht de plek waar het zou moeten gebeuren. Vincent van der Spek wilde gisteren ook de Maasvlakte doen, maar het bleek allemaal niet erg vol te zitten. We begonnen op de Vuurtorenvlakte met wat zwartkoppen hier en daar, wat tjiftjaffen en een tuinfluiter. Op de vlakte nog een enkele tapuit, maar niet veel aankomst.

Langs de Oude Stuifdijk draaiden de windmolens dat het hun leven lief was, wat het vogelen op deze plek niet altijd makkelijk maakt. Eentje stond er echter stil en daar hoorden en zagen we dan ook aanzienlijk meer. Terwijl we rustig de dijk afkeken vloog er naast ons opeens een forse grasmus over het pad, waarop we gelijk beiden alarm sloegen. Sperwergrasmus? Minuten strijken voorbij als we wachten tot we weer wat zien op de plaats waar de vogel inviel, maar dan zie ik 'm weer kort vliegen. Groot grijs ding, kan eigenlijk niet missen maar weer in tijdspanne van ca. 1 seconden. Dan komt de vogel er voor Vincent na langdurig pishen eindelijk uit en laat zich dan goed zien, inderdaad een sperwergrasmus! Leuk! Voor mij de tweede alweer die ik dit jaar zelf vind, Vincent heeft er al een stuk of vier... 

Op de Tweede Maasvlakte zien we in de stukken onkruid nog wat tjiftjaffen en fitissen, en langs de Prinses Maximaweg zitten nog een tuinfluiter, grasmus, braamsluipers en fitissen. Het was niet saai te noemen! Een snelle blik op zee leverde uiteraard ook nog wat jan-van-genten op.

Jan-van-gent

Vanochtend waaide het windkracht 5 uit het westen, dus met o.a. de gebroeders Molenaar zat ik bij de matten op de Maasvlakte 2 in de hoop op wat leuke zeesoorten. En het was ook net leuk tussen half 8 en half 11, met enkele kleine jagers, vier grauwe pijlstormvogels op grote afstand en als hoogtepunt een fraaie noordse pijlstormvogel net achter de branding. Dat was alweer even geleden, altijd mooi! Ook de Fremantle Highway is nog wel het noemen waard, het uitgebrande schip dat enkele maanden geleden boven de Waddeneilanden in problemen kwam. Vandaag werd het de Rotterdamse haven binnen gesleept om te zien of er nog wat van te maken is...

Fremantle Highway

Na de telling blijkt dat er al veel wordt gezocht op de Maasvlakte, dus we besluiten wat onbekende stukken op Maasvlakte 2 te doen. Veel meer dan wat roodborsttapuiten, tapuiten, grasmus, braamsluipers en tjiftjaffen levert dat niet op, maar de zeetrek maakte de ochtend Maasvlakte toch nog wel geslaagd! 

Watervleermuizen gevonden!

Afgelopen woensdag weer eens de moeite genomen om met opkomend tij bij de Sophiapolder te kijken. Dat leverde vanaf de Veersedijk gelijk een mooie krombekstrandloper op, naast de gebruikelijke pontische, geelpootmeeuwen en kemphanen. Een leuke soort natuurlijk en het laat maar weer zien dat het eiland veel te weinig wordt gecheckt, vooral omdat het op te grote afstand ligt natuurlijk en lastig is te overzien. Maar ik denk dat we daar weleens echte goede soorten mislopen... 

Nadat we eergisteren waren verhuist met het kantoor van Alblasserdam naar Ambacht, werd wel gelijk duidelijk dat er dagelijks zeearenden boven Ambacht vliegen. We zagen wel vier keer zeearenden vanuit het nieuwe kantoor met schitterend uitzicht, waaronder één keer een groepje van drie. Erg gaaf! Het zijn vooral vliegbewegingen tussen de Oude Maas en de Crezée- en Sophiapolder, waar nu dus dagelijks zeearenden ook aan de grond zitten. Dat is pas iets van de laatste dagen, want in de jaren hiervoor hebben ze dat nooit aangedurfd. Grenzen schuiven op kennelijk... 

Omdat ik gisteren de vlotjes van de zwarte sterns op de Devel weer wilde ophalen, had ik mooi de kano achterin liggen om nog wat andere dingen te doen. De vlotjes waren helaas niet succesvol overigens, maar een bezoekje aan de Waal met de kano was dat gisteren wel. Onder het viaduct van de A16 vond ik namelijk liefst 28 watervleermuizen in de kieren tussen de betonplaten! Deze zomer was me wel duidelijk dat op de Waal en in het Waalbos aardig wat watervleermuizen foerageren, maar de rustplaats overdag was me nog onbekend. De brug over de Waal bij de A16 was één van de geschikte opties naast evt. een holle boom, en dat bleek correct! Erg gaaf om ze verspreid onder de brug te zien hangen vanuit de kano! Komende maanden nog eens kijken of het ook gebruikt wordt als winter- en kraamverblijfplaats. 

Watervleermuizen

Waal

Na de vondst van gisteren had ik voor vandaag nog zitten denken waar ik eventueel nog meer watervleermuizen zou kunnen vinden. Boven de Devel wordt namelijk ook veel gefoerageerd, dus ik denk dat daar ook nog ergens een groep moet zitten. Een controle op diverse plekken levert echter geen groepen meer op, maar daar waar Kijfhoek snijdt met de Waal tref ik nog een solo watervleermuis in een pijpje. Toch nog eentje! 

Waal

Watervleermuis

Grotere groepen tref ik helaas niet, dus dat wordt binnenkort of anders volgend jaar nog eens posten waar de watervleermuizen dan vandaan komen. Zou toch mooi zijn als het lukt om het voorkomen van deze soort beter inzichtelijk te maken. Overigens leverde het checken van diverse bruggen in de Zwijndrechtse Waard op twee plekken ook nog een zwart weeskind op. Een forse nachtvlinder die sterk in aantal toeneemt de laatste jaren. 

Zwart weeskind

Op het eind van de middag deed ik met Rutger Plaisier nog een poging om te kijken of er in het Develbos nog een matkop viel te kleurringen. We vonden wel een matkop, maar in het net komen wilde die helaas niet. Jammer! Een tweetal boomkruipers was nog wel leuk om weer eens in de handen te hebben, fraaie beestjes! 

Boomkruiper