woensdag 20 september 2017

Dagje vangen, dippen en vinden

Vandaag ben ik toevalligerwijs vrij, en aangezien Maarten Verrips gaat ringen in Meijendel ga ik ook maar weer eens die kant op. We zitten nu middenin de zwartkoppentijd, dus het meeste wat in het nat hangt zijn zwartkoppen. Daarbij vandaag ook eentje met een Belgische ring, altijd leuk! Verder zijn het de standaard najaarssoorten als vuurgoudhaan, roodborsten, pimpelmezen en nog een braamsluiper. Een leuke verrassing daarentegen zijn nog twee groenlingen, een soort die we niet veel vangen!

Groenlingen
In het najaar is het slagnet ook goed te gebruik voor graspiepertrek, echter blijken ze vandaag nauwelijks over te komen. Uiteindelijk lukt het me toch, in tegenstelling tot een boompieper die er naast gaat zitten, om een exemplaar te vangen. Altijd weer even leuk om zo'n soort na een jaar weer in de handen te hebben!
Graspieper 1kj

Voor de totalen zie hier.

Terwijl ik nog op de ringbaan ben krijg ik te horen dat er mogelijk een grauwe fitis is gezien en gehoord in Ridderkerk. Op de terugweg ga ik daar toch nog maar even naar zoeken, dat zou een echte knaller voor IJsselmonde zijn natuurlijk! Helaas vind ik 'm na een uurtje of twee zoeken niet en dip ik 'm dus. Als er echt eentje zat natuurlijk, maar het klonk erg spannend.
Plek van de 'grauwe fitis'
Op het eind van de middag ga ik nog even naar de Crezéepolder, je weet het immers nooit. Dat levert uiteindelijk nog een fraaie juveniele krombekstrandloper op die zich samen met een bontbekplevier en wat bonte strandlopers heel leuk laat bekijken.

Krombekstrandloper (rechts) met bonte strandloper en bontbekplevier

maandag 18 september 2017

Weer een primeurtje voor IJsselmonde: kleinst waterhoen!!

Het kwam vandaag zo uit dat ik vrij was de hele dag en aangezien het weer veranderd is ten opzichte van het weekend beloofde dat nogal wat. Zoals tegenwoordig gebruikelijk begin ik in de Crezéepolder met tellen. Het weer is prima met veel bewolking, maar het blijft gelukkig droog. In de drie uur dat ik sta vliegt het gelukkig leuk met de hoogste aantallen voor boeren-, huiszwaluwen en graspiepers. Verder zijn het de groepen slobeenden, smienten en pijlstaarten die het leuk maken, samen met de steltlopers. Al snel blijkt er namelijk een steenloper in de polder ter plaatse te zitten, die om half 10 roepend wegvliegt, maar ook komt er nog een groepje bonte strandlopers met daarin een kleine strandloper door de polder gevlogen. Een nieuwe telpostsoort! Verder nog wat bontbekplevieren, goudplevieren, drie zwarte ruiters, een bosruiter, bijna honderd watersnippen en een groenpootruiter. Ook de 379 aalscholvers zijn nog wel het noemen waard, net als een groepje blauwe reigers, twee gierzwaluwen en een duo kleine zilverreigers. Een leuke telling! Zie voor de totalen hier.
Aalscholvers
De polder fiets ik hierna nog rond, wat nog een groepje bonte strandlopers en een zwarte ruiter oplevert. Verder is het toch wel rustig met de gebruikelijke geelpootmeeuw, zomertaling en een tweetal tapuiten.
Zwarte ruiter
Na thuis gegeten te hebben besluit ik toch nog maar even op pad te gaan om het nodigen te checken. In Polder Sandelingen is het rustig, wel zie ik nog een sprinkhaanzanger, maar daar blijft het bij. De andere kant van de snelweg, bij het dierenpensioen, is nog veel saaier. Dit kleine hoekje heeft één keer twee draaihalzen opgeleverd, later nooit meer, maar we blijven het checken, je weet het immers nooit.

In het Waalbos is het hierna in eerste instantie ook rustig in het ruige stuk, dus ik besluit de nieuwe plasjes nog maar even te checken. Je weet het immer niet, een grauwe franjepoot zou natuurlijk zomaar kunnen... Als ik aankom zie ik dat het waterpeil een flink stuk omlaag is gegooid en er overal riet is aangeplant. Licht geïrriteerd, want broedende steltkluten kunnen we zo volgend jaar wel vergeten, richt ik mijn kijker op een waterhoen die op het randje staat. Gewoon een waterhoen, maar uit gewoonte ga ik nog even de rest van het randje af. Plotseling loopt er toch wat in mijn beeld, huh, een kleinst waterhoen! Dat het om deze soort gaat is gelijk duidelijk, want hij loopt rustig te foerageren en alle details zijn goed te zien. Open-en-bloot loopt hij langs 't rietkraagje, dus nu is de kunst om snel een foto te maken. Het is immers de eerste voor IJsselmonde!

Voor mij staat echter nog een andere rietkraag waar ik dus overheen moet fotograferen. Ik doe het maar gewoon snel uit de hand, als het maar genoeg is...
Magere bewijsplaatjes van de kleinst waterhoen

Hierna bel ik de waarneming snel door naar Laurens van der Padt die de waarneming binnen de IJsselmondse vogelaars verspreid. De vogel is echter weer verdwenen, dus nu heb ik de tijd om m'n telescoop op te zetten, want betere plaatjes moeten er toch nog wel komen... Na zo'n twintig minuten arriveert Hans Bossenbroek als eerste en dan is de vogel ook gelijk weer in beeld. Exact hetzelfde, foeragerend langs het randje en hij lijkt zich totaal niet aan ons te storen. Wat een vogel en wat een waarneming! Alleen in 2009 in de Groene Jonker zag ik een kleinst waterhoen, dus het is sowieso wel even geleden dat ik er op deze manier eentje heb gezien.


Kleinst waterhoen
De vogel verdwijnt ook nu weer snel uit zicht, want hij lijkt rondjes te lopen op het eilandje dat vol staat met riet. Voor de aanstormende vogelaars is het dus gewoon geduld hebben voor hij zich weer vertoont. Dat doet hij gelukkig ook weer als we met 25 man staan, genieten! Wat betreft de documentatie zit het nu wel snor. Dit zijn natuurlijk wel de mooiste ontdekkingen, lekker onverwachte soorten die zich dan zo laten zien! Super!
Bezoek
Kleinst waterhoen

zaterdag 16 september 2017

Toch nog die draaihals en verwachtingen uit Pernis

Het is helaas al vaker voorgekomen dit jaar, maar ook vandaag begint de zaterdag grauw, nat en koud. Het regent wat en op de buienradar wordt weinig beters voor de rest van de dag beloofd, voorlopig tenminste. Vanochtend valt het nog wat mee, dus ik fiets toch nog even naar de Crezéepolder. Daar is ook vooral nat en op twee bonte strandlopers en een bontbekplevier na loopt er niet veel.
Bonte strandlopers
Het blijft de hele middag regen, maar om een uurtje of drie besluiten Laurens van der Wind en ik dan toch maar even met de auto op pad te gaan. Als eerste komt het veldje langs de Veersedijk bij het pontje aan de beurt, misschien wel de spannends plek tegenwoordig. De boompiepers die er zaten lijken weg, maar midden op het veldje stoten we plotseling een draaihals op! Het beest vliegt de bomen in maar hij blijkt ongelofelijk ril. We zien hem uiteindelijk alleen maar vliegend, maar desondanks een leuke verrassing! Dit najaar was het immers ook nog niet gelukt om er eentje te vinden, maar nu dus toch.
Braakliggend terrein
We besluiten niet te wachten tot hij terugkomt, maar nog even de Karwei te checken. Daar zit echter niks, waarna we doorrijden naar Pernis. Afgelopen jaar bleek Heijplaat, een ander dorpje middenin de havens, namelijk goed te zijn voor leuke soorten. Door het felle licht in de havens vallen de vogels vermoedelijk in bij het weinige groen dat er is, dus de hoop is om dit jaar in Pernis wat leuke soorten te gaan vinden.

In Pernis aangekomen rijden we wat rond en blijkt de begraafplaats een erg spannend plekje te zijn voor leuke soorten. Er staan wat naaldbomen en esdoorns en dergelijke, en ook de vogels die er zitten beloven wat. We treffen namelijk een groepje zangers aan met gekraagde roodstaart, vuurgoudhaan, goudhaan en grauwe vliegenvanger. Leuk! Wie weet wat dat nog gaat opleveren dit najaar...
Begraafplaats
Al met al weer een erg rustige dag, zonder nieuwe soorten voor de IJsselmondejaarlijst. Wat dat betreft is september op IJsselmonde tot nog toe voorbijgegaan zonder dat het wat heeft opgeleverd. Voor die 200 soorten moeten er toch echt nog soorten gaan vallen...

vrijdag 15 september 2017

Zwervende heidelibel in de Crezéepolder

Vanochtend ben ik vrij en nog in Ambacht, dus ik breng nog een kort bezoekje aan de Crezéepolder. In deze tijd van het jaar is dat natuurlijk altijd spannend. Daarbij is het aardig wisselvallig weer, wat zomaar voor invallende steltlopers zou kunnen zorgen. Dat valt helaas mee, want qua vogels zit er zo goed als niks, alleen een goudplevier komt nog overgevlogen.
Crezéepolder
Zoals altijd struin ik nog even door het braakliggende stuk in de polder, maar qua vogels is het daar rustig. Wel tref ik nog een heidelibel aan wat een zuidelijk blijkt te zijn, leuk! Deze soort is goed te herkennen aan de blauwe onderkant van de ogen. Het exemplaar is er eentje van de tweede generatie, zoals dat heet. In het voorjaar vliegen namelijk exemplaren vanuit Zuid-Europa na het noorden, die vervolgens zich hier voortplanten. De eitjes komen dan vervolgens in de late zomer uit, zoals ook bij dit exemplaar is gebeurd. Een mooi beestje!
Zwervende heidelibel

woensdag 13 september 2017

Zeetrek met eindelijk vale pijl langs Maasvlakte 2!

Na afgelopen maandag de smaak te pakken te hebben gekregen en het gisteren ook weer goed vloog, ga ik vanochtend gewoon weer. Samen met Herman vd Brand en Jacob Molenaar gaan we om 7:00 zitten bij de houtwal, afwachten wat komen gaat. De wind is veel harder dan maandag en gaat wel richting kracht 9. Als het goed is zou de wind daarna ook gaan draaien naar west om in de loop van de dag wat af te nemen en nog verder te ruim. Ideale omstandigheden!
Ruwe zee
Bij het opstellen van de telescopen is gelijk duidelijk dat de kleine jagers vliegen. Op alle afstanden zie we wel beweging van deze beesten, maar ook zwemt er zo nu en dan een groepje voor de kust. Lastig om te tellen dus, maar ze zijn wel super mooi te bekijken! We schatten dat ruim 50 exemplaren naar het zuiden vlogen, al snel gevolgd door ook de eerste grote jagers. Tot 12:00 zien we daar uiteindelijk tien exemplaren van langstrekken. Gave, grote beesten, want dit zijn natuurlijk de monsters van de toendra. Ook nu zijn we daar getuigen van, als ze net zoals veel kleine jagers hard achter meeuwen en sterns aanjagen in de hoop dat die hun net gevangen vis uitbraken. Meestal lukt het ook, want al te vaak duikelen de jagers dan plotseling naar de zee om wat op te smikkelen, waarna de sterns gedesillusioneerd maar weer aan het jagen gaan...
Grote jager
Ook komt al snel de eerste grauwe pijlstormvogel langs, zoals altijd op aardige afstand maar door hun karakteristieke vliegwijze op kilometers te herkennen. Wat een gave jongens! Jacob wordt om 8:45 opgehaald, de plicht roept, maar hij heeft geluk want op dat moment weet ik een vaal stormvogeltje recht voor de telpost op te pikken. Deze kleine zeevogels 'dansen' mee in de golfdalen en zijn dus meestal lang uit beeld. Dit exemplaar gaat gelukkig niet zo snel en allemaal kunnen we 'm aardig bekijken, gaaf!
Grauwe pijlstormvogel
Noordse pijlstormvogels gaan pas vliegen als Jacob weg is, uiteindelijk komen er daar ook nog zeven exemplaren van langs. Hetzelfde geldt overigens voor middelste jagers, die wat later op gang komen en waarvan we er ook nog vier zien langstrekken. Deze prachtige vogels, zeker de adulten met verlengde, afgeronde staartpennen (zogenaamde 'lepels'), trekken net als de andere jagers tot naar en over evenaar, maar broeden het verste weg. Deze soort zit helemaal aan de noordelijkst kust van Siberië, een echte noorderling dus.
Noordse pijlstormvogels
Om 12:00 houden we het voor gezien, maar met Jacob en Albert Molenaar kan ik in de middag weer meerijden zodat we om half 3 weer zitten. Uiteindelijk zitten we tot half 9 want het blijkt fantastisch te vliegen. In de middag is het eerst nog rustig, maar wel komen wat noordse pijlstormvogels, grote en kleine jagers voorbij. Genoeg te zien dus, zeker die noordse pijlstormvogels zijn super!
Noordse pijlstormvogel
Daarna trekt het aan en om 16:22 levert dat een fraaie kleinste jager op als krent, wederom mooi dichtbij langs net als afgelopen maandag. Erg fraai! Overigens vliegen de andere jagers ook weer goed met als spektakelstuk toch ook wel een groep van 3 middelste jagers, waaronder twee adulte vogels. Wat een schitterende beesten zijn dit toch, voor mij de mooiste van het stel...
Middelste jagers
Om iets over half 6 is er dan eindelijk die soort waar ik al jaren op hoop met zeetrek. Laurens van der Padt en Laurens van der Wind zijn ondertussen ook gearriveerd, als we een noordse pijlstormvogel volgen die passeert richting het noorden. Albert pikt echter opeens een pijlstormvogel op naar zuid, maar zodra we dit beest in beeld krijgen gaan de alarmbellen af. Het beest heeft een smoezelige getekende onderzijde en ook het vliegpatroon wijkt sterk af van de eerdere noordse pijlstormvogels. Het beest heeft daarnaast ook een 'zware buik'; dit is een vale pijlstormvogel! Het beest gaat niet snel, gaat zelfs een paar keer ter plaatse zitten, en gaat uiteindelijk toch door. Yes!! Deze wereldwijd zeldzame en bedreigde soort wist ik steeds mis te lopen (vorig jaar op een haar), maar nu is het dan eindelijk gelukt. In tegenstelling tot de andere pijlstormvogels zijn exemplaren van deze soort min of meer zwervers vanuit de Middelandse zee (hun broedgebied) waar ze ook gewoon overwinteren, een enkele vliegt echter verder naar noord de Noordzee op, zoals deze.
Buien gaan gelukkig langs...
De rest van de avond is het nog genieten van noordse en wat grauwe pijlstormvogels, jagers, een zeekoet, roodkeelduiker, aardig wat jan-van-genten en nog een noordse stormvogel. Zo nu en dan blijven er ook noordse pijlstormvogels voor de telpost ter plaatse hangen en ze laten zich daarbij super bekijken. Wat een gave beesten en uiteindelijk ook een geweldige dag!
Noordse pijlstormvogels

maandag 11 september 2017

Zeetrektelling met dé leuke soorten

Afgelopen zaterdag kon er van vogelen niks komen, maar vanochtend heb ik nog vrij. Gezien de windvoorspelling zou het echter aan zee best weleens leuk kunnen worden met WZW6. Zeetrek is toch een manier van vogelen dat me enorm aanspreekt, aangezien als het vliegt genieten is van soorten die je anders gewoonweg niet tegenkomt. Daarnaast is het ook gewoon heerlijk om over een wilde zee te kijken...

Om half 8 kom ik op de Tweede Maasvlakte aan, waar ik me iets ten noorden van de telpost positioneer. Naar mijn idee komen daar de vogels toch net wat mooier langs de bij het kruis. Heerlijk in de luwte van de houtwal breng ik zo tweeënhalf uur door en gelukkig verveeld het nauwelijks! Er vliegen geen aantallen, maar wel leuke soorten gelukkig.
Maasvlakte 2
Al snel komt een noordse pijlstormvogel al keilend voorbij richting noord, een half uurtje later gevolgd door een exemplaar naar zuid. Ook komen nog twee grauwe pijlstormvogels naar zuid, waarbij het altijd ongelofelijk blijft om te zien hoe deze jongens, zonder ogenschijnlijk enige moeite te doen, over de zee jakkeren. Al keilend en spelend met de wind gaan deze beesten nu terug van hun overwinteringsgebieden op de Atlantische Oceaan naar Argentinië. Het broedseizoen begint daar nu namelijk...

Naast pijlstormvogels zijn ook de jagers wel de soorten waar je voor gaat zitten. Er vlogen er ook wel wat, met name veel kleine. Om iets voor acht komt er echter een exemplaar redelijk dicht langs met een zeer sternachtige vlucht, het beest valt gelijk op. Ook de andere kenmerken blijken te kloppen voor kleinste jager, leuk!
Kleinste jager

Verder zijn het nog wat steltlopers, zwarte sterns, zeekoet en zomertaling die voor het nodige vermaak zoeken, maar om 10:00 taai ik toch af. Op de zuidpunt werp ik nog een blik op de morinelplevieren die daar al enige tijd zitten. Vier tel ik er nu. Vermoedelijk is dit nu de reguliere plek voor deze soort gevonden, nadat ze vroeger altijd op de Vuurtorenvlakte en omstreken zaten. Nadeel hier is echter dat je er niet bij kan komen... Desalniettemin leuk om te zien natuurlijk!
Morinelplevier
Voor de totale telling zie hier.

woensdag 6 september 2017

Ook een juveniele krombek weet de Crezée te vinden...

Mijn eerste week met de studie begint goed, een woensdag vrij is namelijk nooit verkeerd... Uiteraard ben ik dus weer in Ambacht vandaag en ik besluit maar gewoon de Crezéepolder te checken. Wat betreft goede soorten is het alweer een weekje stil, dus het is wel weer tijd voor wat leuks. Het is afgaand water dus op m'n stoeltje zie ik het water langzaam zakken en de kieviten en kokmeeuwen de polder weer binnen druppelen. 

Ook een bontbekplevier vliegt nog een rondje en plotseling landt er een strandloper tussen de kokmeeuwen voor me. Een krombekstrandloper! Het is een fraai juveniel exemplaar, erg gaaf! Deze soort blijkt toch echt een zeldzame doortrekker te zijn in het binnenland, alhoewel in juli ook enkele adulte exemplaren in de polder zaten. De jonge exemplaren trekken later door de adulte vogels, maar kennelijk weten ze prima de weg te vinden... Het waren wellicht de ouders van dit exemplaar wel die hier twee maanden geleden zaten. Dit jong zat toen waarschijnlijk nog in de broedgebieden in het barre Siberië... 
Krombekstrandloper
De Sophiapolder en wat braakliggende terreintjes leveren nog twee boompiepers, geelpoot- en pontische meeuwen, wat Nederlands geringde kleine mantelmeeuwen, een paapje en een tapuit op. Het verdere normale spul in deze tijd van het jaar dus, maar niet minder leuk!
Geelpootmeeuw

maandag 4 september 2017

Fotogenieke beestjes in de Crezéepolder

Vanochtend heb ik nog vrij, dus ik besluit maar gewoon in de Crezéepolder te gaan tellen. Het vliegt echter niet of nauwelijks, dus na een bonte strandloper en twee boompiepers als hoogtepuntjes hou ik het voor gezien. Wel komt er nog even een paapje naast me op een paaltje zitten, fraaie beestjes zijn dat toch!
Paapje
De polder fiets ik hierna uiteraard nog wel even rond, wat om 10:07 toch nog een fraai overtrekkende visarend oplevert. Altijd leuk!


Visarend
Verder vermaak ik me nog met een mooie adulte porseleinhoen in een andere hoek van de polder. Als ik langs fiets zie ik 'm net het rietkraagje induiken, maar na even geduld komt hij er gelukkig weer uit wandelen. Een erg fraai beest!
Porseleinhoen
Naast de porseleinhoen komt ook nog een watersnip op het slik lopen, die zich ook nog leuk laat fotograferen.
Watersnip
Al met al een rustig ochtendje in de Crezéepolder, maar wel wat mooie fotografeerbare exemplaren van doorgaans lastige vogels. Die watersnippen zie je namelijk ook verdraaid weinig op en bloot op korte afstand.

zaterdag 2 september 2017

Leuke telling met 2 visarenden

Het is ondertussen weer zaterdag, dus in alle vroegte staan Laurens van der Padt, Laurens van der Wind en ik weer in de Crezéepolder. Sinds gisteren is september aangebroken, dus alles kan weer! In de hoop op wat leuke trek zien we langzaam de zon boven de horizon komen, en het blijkt gelukkig nog aardig te vliegen ook!
Crezéepolder
De boerenzwaluwen, spreeuwen en gele kwikstaarten zijn zoals gebruikelijk lastig te tellen, maar er vliegt ook een flink aantal rovers. In de vroege ochtend komen de eerste bruine kiekendieven voorbij en tot 12:00 tellen we er uiteindelijk 22, spannend! Verder zijn het twee visarenden die de meeste aandacht opeisen, eerst een juveniel om 7:13 en vier uurtjes later nog een adulte vogel. Opvallend genoeg vliegen beide vogels overigens in exact dezelfde baan, zoals ze hier eigenlijk altijd overkomen. Het lijkt namelijk alsof ze precies tussen H.I.Ambacht en Ridderkerk doorvliegen en zo een gaatje vinden in de randstad waar ze vanuit het noorden tegenaan komen. Interessant!
Visarend
Voor de totalen zie hier.

Naast de telpost zit overigens ook al dagen een juveniele porseleinhoen welke zich nu ook nog even aan mij laat bekijken. Een bijzonder fraai beestje! Een plaatje zit er helaas niet in odat hij snel weer in rietkraagje induikt.

Na 12:00 volgt het gebruikelijke programma van de rest van de dag, namelijk veldjes afzoeken in de hoop op een beloning. Op wat braakliggende terreinen vinden we de beloning echter niet, wel zien we erg veel tapuiten, totaal wel 25 vandaag! Daar  blijft het helaas bij en tegen het eind van de middag zijn we weer thuis.
Braakliggend terrein

vrijdag 1 september 2017

Als er vogels zijn, is het leuk!

Vandaag is het wel weer tijd om te ringen in Meijendel. Dave van der Spoel gaat ook mee en Jan Vegelin is al present als we aankomen. Het weer wat opgegeven is voor vandaag is goed, maar het is natuurlijk altijd weer afwachten wat de vangst gaat worden. Trek zit in ieder geval wel in de lucht, want aardig wat boompiepers komen over. Geen enkele gaat helaas goed zitten voor het slagnet of vliegt een net in, helaas.

Ook andere echte leuke soorten zitten er niet bij vanochtend, maar een vink, braamsluiper, wat vuurgoudhaantjes en een fraaie fitis maken het toch wel weer tot een leuke dag. Zolang er vogels zijn is het leuk!
Fitis
Vuurgoudhaan
Braamsluiper
Voor de totalen zie hier.