Leuke BMP-ronde en een brubo!

Dit jaar doe ik een broedvogelmonitoring (BMP) in het Waalbos. Een relatief recent ingericht gebied tussen Rijsoord en Heerjansdam met veel struwelen, jonge bosaanplant en kruidenrijke graslanden. In sommige hoekjes is bovendien nog wat moeras aanwezig en er zijn dit jaar twee pompen geplaatst voor de nodige kieviten en tureluurs die nog in het gebied zitten. Vanochtend deed ik mijn derde broedvogelronde. Eind april altijd een leuke tijd en al relatief snel loop ik tegen een mannetje beflijster aan! Erg leuk! Later op de ochtend zie ik er nog enkele in het gebied wat ideaal is voor deze soort, met veel graslandjes en struwelen. 

Beflijster

Eind april is ook de goede tijd voor doortrekkende draaihalzen én het Waalbos is ook een geschikte plek voor deze fraaie soort. Desalniettemin word ik aangenaam verrast als rond half acht een exemplaar opvliegt uit een braamstruik en verderop in het gebied verdwijnt. Erg leuk omdat het alweer 5,5 jaar geleden is dat ik een draaihals vond op IJsselmonde, maar het is wel mijn 15e zelfgevonden exemplaar op het eiland. Veel moeite om 'm terug te vinden doe ik niet en ga rustig verder met m'n rondje. Fitissen zijn massaal aangekomen (46 zingende beeste), de fazanten zijn lekker actief (55) en de eerste drie kleine karekieten laten van zich horen. Verder ook wat sprinkhaanzangers, roodborsttapuiten, nog een mannetje zomertaling, koekoek en veel grasmussen (44). 

In het Waalbos staat veel ruigte en struweel

In het meer open gedeelte zijn de kieviten volop aan het alarmeren voor hun net uitgekomen jongen en in wat lage delen staat dankzij de vele regen van de afgelopen tijd een groenpootruiter en bosruiter. Op de graslanden loopt nog een groepje van zeven regenwulpen, terwijl de tureluurs overal nog op de wacht zitten. De nesten zijn duidelijk nog niet uitgekomen. 

Het ligt er schitterend bij voor de weidevogels

Terwijl ik de telling afrond in het gebied wordt er bij Oostendam langs de A15 door Rutger Plaisier een zingende bruine boszanger ontdekt! Ik heb niet veel tijd, maar ik kan het toch niet laten om na de telling even te gaan luisteren naar deze eerste zingende 'brubo' voor Nederland. Het is alweer de vierde voor IJsselmonde, maar zo'n voorjaarsgeval is wel erg leuk natuurlijk van deze dwaalgast uit het verre oosten. De vogel laat enkele zangstrofes horen, waarna ik tevreden huiswaarts keer. 

Voor de veranderingen uilen in het oosten

De afgelopen dagen was ik zoals de rest van het voorjaar tot nu toe druk met akkervogels en matkoppen, wat zowaar een onverwachtse waarneming van een zilverplevier op een akker opleverde. Leuk, want deze zeldzame steltloper in het binnenland duikt bij ons ongeveer uitsluitend op in de Crezée- en Sophiapolder. 

Gele kwikstaart

Zilverplevier

Voor de verandering werden op 23 en 24 april  opnames op waarneming.nl geplaatst van een roep die wel verdraaid veel op dat van een ruigpootuil leek. De waarnemingen waren in Eibergen, dus niet echt in de buurt, maar ook gisteren werd de vogel door een aantal mensen gehoord. De opgenomen roep was niet de typische zang, maar voor zover ik me heb laten informeren wel een roep die niet overeenkomt met bosuil (die weleens ruigpootuil kan nadoen). Ondanks dat het geen typische locatie was en er geen hele goede opnames van de roep waren, besloten Laurens van der Wind en z'n vader en ik vanavond toch maar een poging te wagen. Toch even wat anders dan dat lokale vogelen... Als je de vogel gehoord heb sta je in ieder geval aan de goede kant van de discussie, en het is toch wel een eventuele fijne inhaler nadat de broedvogels Drenthe alweer even verlaten hebben. 

Rond kwart over negen komen we aan op de weg waar vandaan de vogel de dag ervoor ook gehoord was. Toen werd de avond langdurige gestoord door een boer die op het land bezig was, maar nu was het gelukkig relatief rustig. De zon is al onder dus als we op locatie zijn en niet veel later horen we ook al enkele steenuilen achter ons roepen, gevolgd door een baltsende wulp. Even later komt ook een houtsnip roepend over, waarna we om 21:40 opeens wakker worden geschud door de roep van een oehoe ongeveer uit het bosje waar ook de ruigpootuil zou moeten zitten. In spanning en stilte wachten we tot deze grote uil nog een keer roept, maar op dat moment horen we juist het 'poe-poe-poe' van de vermeende ruigpootuil uit de verte komen! Helaas blijft het daarna stil en begrijpen we dat de vogelaars aan de andere kant van het bosje de vogel niet gehoord hebben (maar zij hoorden ook de oehoe niet). Ook in het uur daarna roept zowel de oehoe als de mogelijke ruigpootuil niet meer, maar wordt wel een paartje bosuil actief. Wat wij daarvan horen is echter dat die normaal roepen, dus uitsluitsel dat de bosuil een ruigpootuilachtige roep lieten hoor hebben wij niet.

Eenmaal thuisgekomen blijkt de oehoe wel goed op de opname te staan, maar de roepende ruigpootuil was helaas op te grote afstand en is niet terug te vinden op de opname. De waarneming blijft daarmee in onzekerheid gehuld, zeker als later ook blijkt dat goede opnames niet gemaakt kunnen worden en verdere vervolgwaarnemingen nagenoeg ontbreken. Helaas! Het was even een leuke onderbreking naar het oosten van het land, maar lijkt vooralsnog geen nieuwe soort op te hebben geleverd. Hopelijk duikt de komende jaren nog weer eens een ruigpootuil op in Nederland! 

Geslaagde vangactie en een ritje naar Friesland

De afgelopen twee weken vermaakte ik me goed met het in beeld brengen van zo ongeveer alle kieviten en scholeksters weer op IJsselmonde, zodat we ook dit jaar weer een redelijk beeld van de overleving kunnen krijgen. De eerste kuikens lopen nu ongeveer een weekje rond, wat dus wel echt een vroeg legsel is geweest. Daarnaast moesten ook overal weer broedvogels worden geteld, wat alles weer werd opgevrolijkt met de terugkomst van eerste paapjes, strandplevieren, grasmussen, beflijsters en vele andere zomergasten. Ook is de voorjaarstrek in volle gang met af en toe een langstrekkende blauwe kiekendief of smelleken, maar op IJsselmonde was een bonte vliegenvanger ook een leuke verrassing. 

Torenvalk

Een avondje luisteren in Polder Sandelingen na een tip van een bewoner leverde inderdaad weer een schitterend hoempende roerdomp op. Het blijft een fraaie soort en toch wel sterk dat hij dit relatief kleine gebiedje weer heeft uitgekozen. Erg leuk was ook een zingende snor daar, voor mij de eerste in het gebied waar ik al meer dan 15 jaar rondloop! 

Afgelopen twee dagen hadden we een team tweedaagse in Zuid-Limburg wat met zeldzame planten als zinkviooltje, brave hendrik en malrove heel vermakelijk was, maar zeker ook door beekvissen (beekdonderpad, barbeel, beekforel en bermpje). Verder zagen we natuurlijk nog de nodige rode wouwen, een overtrekkende zwarte ooievaar, kortsnavelboomkruipers, middelste bonte spechten en visarend, kortom, weinig momenten om je te vervelen... 

Ondanks dat het twee intensieve dagen waren, komt mijn vangronde in het kader van CES op VRS Meijendel toch vandaag het beste uit. Rond half zes komen Thomas Los, Richard van Vugt en ik dus aan op de ringbaan, waarna we gelijk starten met het opzetten van de netten. De omstandigheden zijn goed (droog, oost 2) dus het kan weleens een leuke dag worden. En dat blijkt ook, want al snel nadat het licht is geworden zien we een regenwulp aankomen die we snel omlaag weten te krijgen. Niet veel later wandelt het exemplaar rustig het slagnet op, zodat wij hem keurig van een ringetje kunnen voorzien. Een erg goede soort voor de baan, maar ik had het geluk om ook in 2015 bij de vangst van deze doortrekker te zijn. Geen nieuwe handsoort dus, maar de vangactie was in ieder geval al geslaagd.

Regenwulp

Niet veel later bleek er echter wél een nieuwe handsoort in het net te hangen: een schitterend adult mannetje beflijster had het mistnet niet kunnen ontwijken, zodat we ook deze fraaie doortrekker van een ring konden voorzien. Al jaren hoop ik op een beflijster tijdens het ringen in het voorjaar, maar de kans is natuurlijk niet zo groot als je niet zo vaak komt... Vandaag gelukkig helemaal goedgekomen! 

Beflijster - man

Verder verloopt de ochtend redelijk rustig, zeker qua aangekomen zangvogels. Wat nachtegalen, fitissen, cetti's zangers en andere zangvogels belanden in de mistnetten, maar leuker zijn nog wat graspiepers, witte kwikstaart en een boomleeuwerik die we met het slagnet kunnen vangen. Zeker die laatste was toch alweer even geleden voor mij. De dag had nog completer kunnen zijn als we ook nog een kleine plevier hadden opgemerkt die te vangen was op het slagnet, maar die zagen we pas toen die wegvloog. Helaas... Desalniettemin een mooi resultaat! Zie hier voor de totalen. 

Boomleeuwerik

Tijdens het vangen komt de melding binnen van een blonde tapuit nabij Koehool. Altijd reden voor alertheid, want van de twee soorten (oostelijke en westelijke) ontbreekt de westelijke nog altijd op mijn lijst. Beide soorten zijn flink zeldzaam, maar de westelijke soort heeft nog minder gevallen dan de oostelijke dwaalgast. Als we ondertussen onderweg naar huis zijn blijkt het echter toch waarschijnlijk om de westelijke soort te gaan, waardoor het toch wat begint te kriebelen om misschien nog die kant op te gaan. Tja... 

Eenmaal thuis moeten er nog wat dingen gebeuren, maar daarna heb ik toch tijd om nog naar Friesland te gaan. De vogel is kwijt bij vertrek en ook na de ruim 2 uur durende autorit horen we geen meldingen van de locatie, maar de vogel zal er nog wel rondhangen hopen we. Eenmaal bij de dijk tegen de Waddenzee aangekomen zien we de auto's staan, maar nog belangrijker: mensen rennen! Dat betekent dat de vogel in beeld is en eenmaal uit de auto gesprongen heb ik de vogel gelijk in beeld, dat is nog eens een fijne binnentikker! De vogel laat zich op de paaltjes mooi bekijken en het lukt me uiteindelijk ook nog om wat poeprestjes te verzamelen. Hopelijk genoeg voor een DNA-analyse, alhoewel we in het veld en ook achteraf steeds meer de indruk hebben dat het toch om een oostelijke blonde tapuit gaat. Ach tja, ook een mooie zelzaamheid natuurlijk en mijn enige was alweer negen jaar geleden en bovendien een vrouwtje! Hopelijk volgt er dit voorjaar nog wel een andere fraaie nieuwe soort, wie weet! 

Waarschijnlijke oostelijke blonde tapuit

Matkoppen als bijvangst

Tussen het werk door (ook veel vogels tellen...) lukte het me afgelopen dagen om nog weer een nieuw matkopnest te vinden, deze keer langs de Oude Maas. Een leuke maar lastige bezigheid, maar in het vroege voorjaar is het gelukkig nog relatief rustig... 

Havik op nest

Nest matkop langs de Oude Maas

Vandaag was ik weer eens op pad met studievrienden in de Wieden en Weerribben en omgeving. Schitterende gebieden en we kwamen leuke soorten tegen als ringslang, zeearend op nest, mooie kolonie met grote zilverreigers en lepelaars, visarend, geoorde futen, zomertalingen, etc. Na thuiskomst ga ik vrijwel gelijk door naar de Hooge Nesse, om daar wellicht nog een late waterpieper te vangen. Ze zijn er nog en deze plek is net wat rustiger dan bij de Devel, dus wie weet.

Zoals het hoort laat in de winter staan de netten al vroeg op, zodat er zo min mogelijk verstoring is als ze aankomen. Wanneer we staan te wachten horen we echter opeens een paartje matkop aankomen en voordat ze het doorhebben, hebben we beide exemplaren gevangen. Erg gaaf om deze soort eens in de handen te hebben, en hopelijk gaat dat de komende tijd nog wel vaker gebeuren! Schitterende beestjes!

Paartje matkop

 Als de matkoppen al lang weer los gelaten zijn en we niet meer dan 3 waterpiepers hebben zien invallen, is het hopen dat er toch nog een exemplaar in het net is belandt. En dat blijkt gelukkig het geval, want tussen met name rietgorzen hangt één schitterende waterpieper. Ze blijven mooi natuurlijk en uiteindelijk de 24ste geringde deze winter, een mooi aantal! 

Waterpieper

Volop leven in de brouwerij!

Omdat ik wat achter loop met het schrijven moet het maar wat meer bij elkaar... Desalniettemin was het ook de tweede helft van maart veel van hetzelfde en was ik ook weer veel buiten te vinden. Ik had veel vrije tijd die ik bijna uitsluitend op IJsselmonde heb doorgebracht, wat helaas dan weer geen goede soorten opleverde, maar wel veel nuttige informatie bracht. Maart is de tijd dat de kieviten de eieren leggen en in de Zwijndrechtse Waard en de rest van Oost-IJsselmonde lukte het goed om al de kieviten in beeld te krijgen. Hopelijk gaat dat ook nog wat kuikens opleveren dit seizoen! Ook scholeksters bezetten alweer hun territoria. Ondanks zoeken lukte het niet om geringde adulte kieviten te vinden buiten het Buijtenland van Rhoon, wat toch wel zou moeten kunnen... 

Kievitsnest op spruitenstoppel

Zwartkopmeeuwen

Op de Sophiapolder deed ik nog een verwoede poging om geringde kluten van de voorgaande jaren terug te zien, maar tussen de 280! kluten zat helaas geen enkele door mij geringde vogel. Alleen een geringd exemplaar van de Marker Wadden was aanwezig en er zaten honderden grutto's, waar ik nog wel de nodige exemplaren van af kon lezen. Het hoge aantal kluten belooft natuurlijk wel wat goeds voor dit broedseizoen, we gaan het zien! 

Geringde (IJslansdse) grutto's

Ook was ik nog af en toe op het braakliggende terrein bij Oud-Reijerwaard te vinden. De bokjes zijn daar voor het grootste deel vertrokken, maar het terrein is bevolkt met vele tureluurs en kleine plevieren. Het ligt er schitterend bij voor komende broedseizoen en ik ben vooral benieuwd wat de ruim 50 paartjes van kieviten op gaan leveren! Hopelijk kunnen we hier het komende seizoen ook veel kuikens gaan kleurringen. Ook zat er nog een vroege gele kwikstaart, altijd leuk natuurlijk. 

Oud-Reijerwaard

Gele kwikstaart

Naast al die nieuwkomers blijven ook de waterpiepers zoals gewoonlijk nog lekker lang hangen. Tot eind maart zitten er zo nog tientallen op een braakliggend terrein in Puttershoek, waar ik meerdere exemplaren kan aflezen. Wel vaak dezelfde, maar leuk om ze terug te blijven zien, en ook op diverse andere plekken kom ik ze nog tegen. Op de plek van de Pacifische waterpieper kan ik helaas geen geringde exemplaren ontdekken en eind maart kan ik de zeldzaamheid zelf helaas ook niet meer terugvinden. Uiteindelijk is hij op 18 maart voor het laatste gezien. 

Waterpiepers R/BBW

Waterpieper

Waterpieper R/GYG

De afgelopen weken was ik ook druk met het volgen van paartjes matkoppen in het Develbos. Erg leuk om deze mezen te bestuderen en uiteindelijk lukte het ook om meerdere nesten te vinden. Dat bleek overigens geen makkie, maar des te leuker toen het lukte! Nu afwachten wat het voorjaar gaat brengen! Verder bleek het sowieso nog best wel leuk om eens wat meer tijd tussen de bomen door te brengen, met meerdere zingende appelvinken, baltsende sperwer, havik en diverse houstnippen. 

Matkop

Ten slotte is in maart ook overal de broedvogelmonitoring (voor werk) gestart, mooie duingebieden bij Ouddorp, Tiengemeten, Amsterdam, om maar een paar plekken te noemen. Af en toe een zeearend, veel teruggekeerde soorten natuurlijk, diverse overvliegende blauwe kiekendieven en onderweg ook nog een mooi smelleken op een akker. Er is in deze tijd altijd wel wat te beleven! 

Smelleken

Mooie laatste wintertelling van het seizoen

Afgelopen week gestart met de broedvogeltellingen, waarvan ik dit jaar weer een aantal mooie gebieden mag tellingen. Dat zijn onder andere duinen van Goeree en de Brielse Gatdam, plekken met veel goudvinken en dergelijke. Deze week was het nog rustig en vooral ook nog wel wat fris, maar de eerste soorten zijn wakker geworden. Ook deze week nog weer twee avonden door de Zegenpolder en het Waalbos gelopen. De laatste vangrondes van dit jaar wat nog wat houtsnippen en bokjes opleverde, maar ook een kievit in de Zegenpolder die ik kon kleurringen. Leuke verrassing was ook een steenmarter die schitterend voorbij kwam hobbelen! Pas mijn derde waarneming op IJsselmonde van dit nachtdier, maar ze hebben zich de laatste jaren behoorlijk weten te vestigen. 

Kievit GRO5

Gewone padden zijn ook wakker

Verder ook weer bezig geweest met het in kaart brengen van de akkervogels in de Zwijndrechtse Waard. In de meeste poldertjes zijn de kieviten wel weer aanwezig en ook de scholeksters hebben op veel plekken alweer hun positie ingenomen. In het Waalbos zijn daarnaast ook nog twee pompen geplaatst om plasdrassituaties te creëren. Een mooie kans voor de kieviten en tureluurs aldaar, zeker als het wellicht nog gaat opdrogen. Waterpiepers nemen daarentegen af en een vangpoging leverde geen enkele vangst op. Helaas! 

Plasdras-pomp in het Waalbos

Na al het gehobby door de week was het vandaag weer tijd voor een officiële telling en schoonmaakactie op de Sophiapolder. Met Matthieu Plaisier en Kees van der Wind deden we vanochtend de laatste wintertelling op het eiland en maakten we ook gelijk het visdiefeiland gereed voor het komende broedseizoen. Al het afval hebben we van het eiland gehaald en ook bramen en brandnetels zover mogelijk teruggedrongen. Een lage zout erover om de groei van kruiden te minimaliseren en hopen dat het weer een mooi broedseizoen wordt! 

Visdiefeiland is gereed

Kluten zijn alweer volop aanwezig. We tellen er uiteindelijk 153, waarvan het natuurlijk maar de vraag is hoeveel er zullen blijven plakken en hoeveel er nog doortrekken. Een exemplaar blijkt geringd te zijn en wel op de Marker Wadden. Dit exemplaar was vorig jaar ook afgelezen in de Crezéepolder en betreft dus waarschijnlijk een lokale broedvogel. Ook de stormmeeuwen hebben de kolonie op de dijk weer ingenomen. Schitterende meeuwtjes! 

Kluut G/W(X1)

Stormmeeuw

De telling is verder met name leuk door de vele steltlopers. We tellen uiteindelijk 1330 grutto's, maar ook 105 kemphanen, 7 bonte strandlopers en 2 bontbekplevieren zijn aanwezig, naast de eerder genoemde kluten. Ook wintertalingen, smienten en nog wat pijlstaarten zijn uiteraard aanwezig, en terwijl wij op het eiland zijn stijgt het water weer. Dat betekent dat op de terugweg de steigers vol zitten met meeuwen, maar ook met scholeksters. Daartussen zit een opvallend leucistisch exemplaar en ook een geringde grote mantelmeeuw (Denemarken of Noorwegen). Mooi einde van een geslaagde laatste telling van het winterseizoen op de Sophiapolder. 

Scholekster

Grote mantelmeeuw N-J76CH

Mooie dag met typische maartsoorten en matkoppen!

Bokjes en houtsnippen zijn nog steeds aanwezig, maar de aantallen nemen gestaag af. Afgelopen dagen desalniettemin nog enkele exemplaren kunnen ringen. Een mannetje wintertaling, de tweede deze winter, was tevens nog een leuke vangst! 

Wintertaling

Ook de waterpiepers zijn nog steeds aanwezig, alhoewel ze zich wel anders aan gedragen. Afgelopen dagen kwam ik één keer een grote groep tegen bij Heerjansdam, waartussen ik weer een serie exemplaren kon aflezen, maar verder zitten ze met name in wat kleinere groepjes. Eén van deze groepjes houdt zich op op het terrein van de suikerfabriek bij Puttershoek, waar ik o.a. R/BBB kon aflezen. Een exemplaar wat ik deze winter heb geringd. In de groep van de Siberische waterpieper kon ik dan weer geen geringde waterpieper vinden, maar de Siberische liet zich ook weer leuk zien. Blijft toch een fraaie vogel! 

Waterpieper R/BBB

Naast al die wintergasten is het natuurlijk ook alweer eventjes maart, en zo loop ik vanochtend met Erik-Jan Visser voor een eerste BMP-ronde door het Klein Profijt. Het is schitterend weer, maar de vogels zijn nog wat stil. De grote bonte spechten laten wel hier en daar van zich horen, maar kleine bonte specht houdt de staken op elkaar. Ook matkoppen zingen nauwelijks, alhoewel we er wel enkele tegenkomen. In het bos was het dus niet heel spannend, maar een blik op de Oude Maas levert onverwacht wel een grijze zeehond op die met een paling zit te worstelen! Toch wel een goede soort op de rivier en pas mijn tweede grijze zeehond op IJsselmonde. De aantallen van zowel grijze als gewone zeehond nemen wel toe de laatste jaren, wat natuurlijk alleen maar positief is. Geinig! 

Rhoonse grienden en Klein Profijt (links)

Het schitterende weer werpt in de omgeving ook zijn vruchten af en op diverse plaatsen worden onder andere rode wouwen gezien. Als we op de dijk uitkomen bij de Zegenpolder flapt daar gelijk een bruine kiekendief over, dus we besluiten maar gewoon even te gaan posten. Zeker in het voorjaar heeft deze plek al vaker zijn vruchten afgeworpen, en ook nu is het leuk met diverse groep grutto's, goudplevieren, kemphanen, honderden kieviten en kokmeeuwen, witte kwikstaarten, twee grote lijsters en om 9:16 opeens een rode wouw! De vogel flapt op redelijke hoogte schitterend langs richting noordwest, een effectief half uurtje dus op de dijk! 

Uitzicht over de Zegenpolder

Door de Portlandpolder rijd ik terug richting het oosten, waar ik in een groep van 45 witte kwikstaart nog een vrouwtje rouwkwikstaart tegen het lijf loop. Een soort die soms nog best lastig kan zijn in het voorjaar.

Rouwkwikstaart

In Polder het Buitenland lopen de waterpiepers helaas niet op de akkers. Wel zijn daar wat graspiepers en watersnippen aan het foerageren, en loopt ook mijn eerste kleine plevier van het jaar daar rond. Altijd leuk! 

Kleine plevier

Hierna duik ik het Develbos in, op zoek naar matkoppen. Dit jaar heb ik het plan gevat om deze mezensoort eens wat nader onder de loep te gaan nemen. Het gaat uitermate slecht met matkop in Nederland en ook in Zuid-Holland verdwijnt de soort uit steeds meer regio's. Op IJsselmonde lijkt de populatie redelijk stabiel, maar eigenlijk weten we helemaal niks van de soort. Het is ook typisch een wat lastige soort om te onderzoeken, dus heerlijk om eens wat tijd in te steken. Een intensief rondje door het Develbos levert naast wat appelvinken, vuurgoudhanen, houtsnippen, havik en sperwer ook op vier plekken matkoppen op. Een mooi aantal om de komende tijd eens te gaan volgen!  

Lekker nat in het Develbos

Matkop

Al met al een dag met wat typische maartsoorten en vroege voorjaarsgasten! Laat nu die waterpiepers en snippen maar weer verdwijnen... 

Een bokje van vorig jaar en een kievit!

De afgelopen anderhalve week was het gewoon weer meer van hetzelfde, zoals de hele winter. Het onderzoek naar bokjes ging gestaag door, dus regelmatig telde en ving ik bokjes. Zowel 's nachts als overdag. 's Nachts ving ik ook weer de nodige houtsnippen, met name in het Waalbos waar een nachtronde weer tientallen waarnemingen en ook enkele vangsten van deze fraaie steltloper opleverde. De leukste vangst deze afgelopen tijd was echter wel een bokje welke ik vorig jaar maart had geringd in de Zegenpolder. Dit exemplaar heb ik de hele winter nog niet eerder gevangen. Het lijkt er dus op dat deze vogel de Zegenpolder ook dit jaar weer als tussenstop gebruikt op de terugtrek naar het noorden!

Bokje uit maart 2022

Op 21 en 28 februari was ik nog weer bij de Devel om waterpiepers te vangen. Dat lukte zowaar beide avonden en in totaal kon ik vier waterpiepers van kleurringen voorzien. Dankzij deze succesvolle acties komt het aantal toch weer boven de 20 gekleurringde waterpiepers uit deze winter en lukt het wellicht nog om de 25 geringde exemplaren te halen. Toch wel een beetje het doel wat ik jaarlijks probeer te ringen. Ze blijven natuurlijk schitterend, alhoewel de aantallen slapende vogels niet heel hoog waren op de slaapplaats. Op een akker las ik bovendien nog een zevental geringde waterpiepers af, maar ook een oeverpieper bevond zich in de groep! Altijd leuk om deze typische kustvogel in het binnenland aan te treffen, kennelijk een exemplaar wat alweer op doortrek was naar het noorden. 

Slaapplaats Devel

Waterpieper R/BBN 

Afgelopen vrijdag en zaterdag was ik ook weer in de Hoeksche Waard te vinden. Niet per se voor de Siberische waterpieper, maar vooral ook in de hoop om een geringde waterpieper af te lezen. Dat lukte niet en ook de Siberische waterpieper kreeg ik niet in beeld. Een overtrekkende kraanvogel was nog wel een leuke troostprijs, die uiteindelijk ook nog boven IJsselmonde kon worden opgepikt. Altijd leuk! 

Dat de voorjaarstrek is begonnen wordt ook  overal wel weer duidelijk. De eerste paartje scholeksters lopen weer rond in de bebouwde kom en op de akkers zitten ook de eerste kieviten weer. Vanavond lukt het echter ook onverwachts om nog een kievit te vangen tijdens een nachtrondje. Wat een schitterende soort en toch ook wel weer heel anders dan de vele kuikens die ik ook dit jaar weer hoop te gaan ringen... Dat er nog maar vele mogen volgen! 

Kievit