Verzwakte pont op de Sophia

Vanmiddag ben ik iets over twaalf bij het pontje naar de Sophiapolder, waar ook Dave vd Spoel aanwezig was. Samen lopen we over het eiland waar we nog zo'n 100 kemphanen, 35 oeverlopers, 20 grutto's en een eerstejaars bontbekplevier tegenkomen. De leukste verrassing vinden we echter op de dijk waar een verzwakte pontische meeuw blijkt te liggen! Van een afstand denken we eerst dat het een grote mantelmeeuw is, maar eenmaal dichtbij blijkt het deze fraaie vogel te zien!

2kj Pontische meeuw

Hij zakt continu door zijn ponten dus we besluiten hem zelf maar af te gaan leveren bij de Vogelklas. Zij denken dat het om botulisme gaat, wat we ook al vermoedde. Helaas heeft de vogel in het vogelasiel een paar dagen later het lootje gelegd.

Pontische meeuw

Eenmaal terug in Ambacht maak ik nog een snel meeuwenrondje met wat Nederlandse kleine mantels en nog steeds de Kroatische kokmeeuw in Ambacht.

Kroatische kokmeeuw W[SBA6]

Kleine mantelmeeuw N[JG]

Weer even een kijkje nemen in R'dam-Zuid

Eenmaal thuis gekomen afgelopen zaterdag leverde een korte blik in het Baxpark zowaar een Kroatische kokmeeuw op! Een erg leuke aflezing en pas de tweede voor IJsselmonde. Een rondje door Zwijndrecht leverde daarna nog wat bekende geringde kleine mantelmeeuwen op van Roland-Jan Buijs.

Kleine mantelmeeuw N[JG]

Kroatische kokmeeuw W[SBÃ6]

Vanmiddag maak ik nog even een rondje door Rotterdam-Zuid om te kijken wat er qua meeuwen is veranderd de afgelopen 2 á 3 weken. Er is niet veel veranderd en alles is nog zoals vanouds. Ik lees nog 9 Nederlandse kleine mantel- en zilvermeeuwen af en zie nog twee fraaie 1kj geelpootmeeuwen en een leuke 2kj die hier vorige winter ook aanwezig was!

Zilvermeeuw G[XT]

Geelpootmeeuw 2kj

Geelpootmeeuw 1kj

Vakantie Schotland ten einde

Vandaag is de dag aangebroken dat we het prachtige Schotland gaan verlaten, maar vanochtend loop ik voor het ontbijt nog een stukje langs het strand. Overal zitten en foerageren kuifaalscholvers, vele jan-van-genten en op het strand lopen wat drieteenstrandlopers en bontbekplevieren.

Bontbekplevier

Drieteenstrandloper

Kuifaalscholvers

Drieteenmeeuw

De enkele grote sterns die er rondvliegen gaan af en toen ook op wat rotsen zitten, en zo kan ik twee gekleurringde exemplaren aflezen! Beiden zijn het vogels van een Schots project, maar daarom niet minder leuk natuurlijk. Ook lees ik nog een Schotse kokmeeuw af en, misschien nog wel leuker, een kuifaalscholver met een kleurring.

Grote stern B[USV]

Na dit ochtendje moeten we hier weg richting New Castle, en als we daar inmiddels zijn zitten we al weer snel op de pont, op weg naar ons kikkerlandje. Onderweg naar New Castle hebben we bij een picknickplaatsje nog een aantal nesten van noordse stormvogels bewonderd, en dit was ook de enige leuke soort, met een zeekoet, die we nog vanaf de pont zagen. Zeekoet was de laatste nieuwe voor de lijst en wel nr. 119, geen slechte score!

Noordse stormvogels

Terugweg met gebergte en rotsen

Vandaag vertrekken we vanuit ons huisje in Derby om daarna via een overnachting in North Berwick, bij Edingburgh, op vrijdagmiddag weer met de pont naar huis te gaan. Vandaag hebben we dus de hele dag om zo'n vier uurtjes te rijden, dus onderweg hebben we een wandeling in het Cairngorms National Park gepland, op de zesde hoogste berg van Groot Britannië. Het mooie hiervan is dat er ook een treintje naar de top gaat zodat we uiteindelijk hetzij lopend, hetzij met de trein, op de berg kunnen komen.

Cairngorms National Park

Qua vogels is het niet erg veel en leuke soorten als morinelplevier en alpensneeuwhoen die hier zouden moeten zitten kan ik helaas niet vinden. Wel zie ik nog wat tamme sneeuwgorzen wat ook nog een nieuwe voor de Schotlandlijst is.

Sneeuwgors

 Hoe verder we hierna richting het zuiden rijden, hoe minder ruig het landschap wordt. Als we uiteindelijk in North Berwick aankomen is het al tegen de avond, maar gelukkig is het nog licht genoeg om vanaf ons adres over de Firth of Forth te kunnen kijken met daarop de Bass Rock. Dit is één van de eilanden hier voor de kust die compleet is bedekt met jan-van-genten, vanaf de kant al een bijzonder gezicht.

Bass Rock

Op de andere eilandjes zie ik nog wat papegaaiduikers, kuifaalscholvers en drieteenmeeuwen. Een bijzonder fraaie plek om de dag te eindigen!

Tripje naar West-Schotland

Vandaag is het weer eindelijk goed genoeg om een rit van zo'n 300 kilometer te maken naar het plaatsje Applecross, aan de westkust van Schotland. Vooral de toeristische pas naar het plaatsje is het wat deze route zo bijzonder maakt. Maar voordat we daar zijn gaat de route door het inmiddels bekende Schotse landschap. Bij de Rogie Falls maken we even een stop, en ook bij deze watervallen zien we zalmen springen, het blijft een gaaf gezicht! Een waterspreeuw alhier is uiteraard ook nog een leuke soort.

Rogie falls

Een meer langs de weg is goed voor wat roodkeelduikers en in een flinke zeearm zien we enkele parelduikers, grote zaagbekken en wat steltlopers. Het is niet erg dik gezaaid met vogels, en als we even later over de pas rijden is het uitzicht prachtig maar voor vogels is het niet erg boeiend. In het plaatsje Applecross hoor ik hierna wel de eerste oeverpiepers en vliegen er boven zee wat jan-van-genten en een tweetal grote jagers.

Bergpas naar Applecross

Als we even later door een ander kustplaatsje rijden blijken daar tot mijn grote verbazing opeens erg veel meeuwen geringd te zijn. Helaas enkel met metalen ringen waar ik er nog twee van kan aflezen. Een aantal kuifaalscholvers dat hier zit is overigens ook wel leuk te noemen.

Geringde zilvermeeuw

Kuifaalscholver

De dag is ondertussen al behoorlijk ver gevorderd dus de terugweg leggen we wat sneller af dan de heenweg. Al met al hebben we een prachtige dag gehad in het westen van Schotland maar het werd wel weer duidelijk dat het aantal soorten vogels wat je tegenkomt tegenvallen. De uitzichten daarentegen zijn natuurlijk schitterend!

Schitterende landschappen

Het weersvoorspellingen voor vandaag waren niet erg goed, dus besluiten we niet al te ver van huis een tochtje te gaan maken. Na wat foldertjes doorgekeken te hebben viel ons oog op het Glen Farrar, een rivierdal met daarnaast flinke bergen en een onwaarschijnlijk uitzicht, aldus het foldertje. Gelukkig was het nog droog toen we ons park verlieten en koers zette richting de Glen. Vlak voor aankomst zie ik een rode wouw uit de auto, altijd leuk!

Glen Farrar

Eenmaal in het gebied is het werkelijk ook prachtig. Een riviertje dat door het dal stroomt is goed voor een paar grote zaagbekken en voor een aantal paartjes wilde zwanen! Even later begint het toch aardig te regenen, maar als we aan het eind van de weg gekomen zijn, bij een stuwmeer, is dat alweer aardig voorbij en is het toch wel een beetje wachten totdat die steenarend over komt zetten, want als ze hier niet zitten...

Loch Monar

Even later zie ik opeens een flinke roofvogel hoog over de weg zeilen, en inderdaad, een steenarend! Hij maakt behoorlijk hoogte en verdwijnt af en toe zelfs in de wolken, maar hij is verder goed te zien. Zeker als een smelleken hem een ongewenste gast vindt in z'n territorium en hem probeert te verjagen. 

Naast deze gave waarneming zie ik in het gebied niet veel meer en keren we na een kort bezoekje in een naburig dorpje weer richting het vakantiehuisje.

Eenmaal thuis besluit ik gelijk maar een berg niet ver van ons huisje te beklimmen. Aangezien we veel langs van die met gras en heide begroeide bergen rijden wil ik eigenlijk wel eens weten of ik eigenlijk niks mis als je er zo langs rijdt, dus vanmiddag ga ik de Torr Leathann van 637 meters hoog maar eens bedwingen. Het eerste stuk gaat nog wel aardig met de fiets maar de laatste paar honderd meter moet te voet. En het valt qua vogels tegen, wat graspiepers, enkele tapuiten en een tweetal duiven wat goed om rotsduiven kan gaan. Het uitzicht is daarna uiteraard ook prachtig en ik weet dat je niet veel mist in dit toch wel behoorlijke monotone landschap. 

Torr Leathann

Parelduikers in het noorden!!

Vandaag hadden we een aardige tocht in de echte hooglanden gepland, een stuk noordelijker dan dat we zelf zitten. Het eerste stuk 'snelweg' is niet erg boeiend, maar als we daar dan opeens vanaf gaan is het alsof we alleen op de wereld zijn. Met hei begroeide heuvels met grazende kuddes edelherten, een ruïne en overal sijzen, graspiepers en een enkele grote gele kwikstaart. Uiteraard hapjes voor een smelleken dat we dan ook voorbij zien flitsen, een soort die nieuw is voor de lijst net als een luid alarmerend paapje als we in z'n territorium komen. Een overvliegende visarend is leuk maar ook alweer de zoveelste van de vakantie..

We vervolgen onze weg door een prachtige landschap, de ogen open voor soorten als steenarend, maar het is op de algemene graspiepers en wat tapuiten langs de weg na erg rustig. Een meer in de verte kan wellicht de soortenlijst omhoog schroeven, en dat doet het ook. Erg zitten enkele grauwe ganzen en een topper zwemt hier rond, een opvallende verschijning hier in deze tijd van het jaar!

Langs de route zien we verder nog tal van bonte kraaien, raven, wulpen, een boomvalk en dan opeens is er een meer waar wel degelijk een erg gave soort rondzwemt. Het is meteen duidelijk als we aankomen: een schitterend gezinnetje parelduiker. Uiteraard een soort die ik meermalen in Nederland heb gezien, maar om ze zo te zien is werkelijk fantastisch, wat een ontiegelijk gave vogelsoort!

Parelduikers

De rest van de toch levert weinig soorten meer extra op, maar een groep van zo'n 50 grote zaagbekken in een zeearm is wel een erg leuke afsluiting van deze dag in het echte noorden van dit prachtige land!

De Noordzee en Loch Morrie

Voor vandaag werd er niet al te best weer opgegeven, dus we beginnen de dag in het kuststadje Dornoch. Terwijl de anderen in het stadje lopen heb ik het strand vrij snel gevonden, en over zee zie ik al vrij snel enkele nieuwe voor de lijst. Zo vliegen er wat noordse pijlstormvogels, een roodkeelduiker, een grote jager en twee zwarte zee-eenden voorbij. Een roek houdt me nog een beetje in de gaten terwijl ik over zee sta te kijken.

Roek

Het weer lijkt wat op te knappen dus in de middag maken we nog een wandeling naar Loch Morrie. Het stikt hier werkelijke van de zomererebia's en we zien naast nog wat gewone bronlibellen twee waterspreeuwen als leukste soorten.

Zomererebia

Roodbuikwaterspreeuw

Het Loch Morrie blijkt echter totaal verlaten en er zit geen enkele vogel op het meer, maar dat maakt het uitzicht er niet minder fraai op.

Loch Morrie