Wél gezien, maar niet tevreden

In België hing al enige tijd een sakervalk rond, maar op flinke afstand van de grens. Aangezien het een juveniele vogel betrof én in de goede tijd (in de nazomer), had de vogel goede papieren. Voor een Nederlander maakte dat natuurlijk niet uit, tot de vogel afgelopen week op korte afstand van de Nederlandse grens opdook. Hij zat namelijk opeens in het Zwin, terwijl wij op vakantie waren in Noordoost-Groningen. Ruim 5 uur rijden... Dat ging 'm niet worden, en maar goed ook, wat het bleek onhaalbaar. De vogel vloog uiteindelijk wel Nederland in, maar dat geluk was slechts voor een handjevol vogelaars weggelegd. 

Desalniettemin werd de vogel in de dagen daarna nog af en toe op korte afstand van de grens gezien, dus ik besloot om vanochtend rond het eerste licht in het gebied aanwezig te zijn. Wie niet waagt, wie niet wint! Rond kwart over 7 rij ik dan ook rustig rond in de polders rondom Sluis tegen de Belgische grens. De opdracht van de dag is natuurlijk vooral de vogel te zien, maar dan bij (grote voorkeur) ook in Nederland. Aangezien de vogel gisteren twee keer (mogelijk) is gezien rondom Sluis, rijd ik daar rond in de polder en beweeg rustig richting het Zwin. Als ik daar bijna aankomen (nog 2 minuten rijden) komt de piep door dat hij daar zojuist is gezien! Als een speer leg ik het laatste stukje af, maar aangekomen blijkt de vogel in de verte omlaag te zijn gegaan met een prooi. Waarschijnlijk net in België, maar hij zou uit Nederland zijn gekomen. Na een korte afweging besluit ik om achter de vogel aan te gaan, in de hoop 'm te vinden op een akker. 

Na tien minuten en wat rondrijden in de richting waar de vogel geland zou zijn, zien we vooral torenvalken maar ook opeens een grote valk. Direct verdwijnt hij echter achter een rij populieren, dus als een haas vertrekken we weer die kant op. Zonder enige details aan de vogel gezien te hebben, willen we natuurlijk toch wel meer zien van deze vogel die inmiddels dus in Nederland vloog. Eenmaal omgereden is er niks meer te zien en langzaam rij ik wat verder in de richting waar de vogel verdween. Opeens hangt Leon Boon aan de lijn dat hij de grote valk weer ziet vliegen en wel mijn kant op, maar in geen velden of wegen zie ik 'm. Raadselachtig, vloog hij wellicht te laag of keek ik te gehaast?! 

Nu we alle spoor van de vogel kwijt zijn, rijd ik weer rustig richting het westen, toch maar weer naar het Zwin? Plotseling volgen een aantal meldingen zich snel op dat de vogel ten zuiden van het Zwin (in België dus) zou zijn gezien. Daar aangekomen zien we niet meer dan een havik vliegen en later blijkt dat hier dus niet de vogel was gezien. Verwarring alom, maar we besluiten maar richting de zuidkant van het Zwin te rijden om te posten. Helaas rijd ik verkeerd, en wanneer ik keer word ik gebeld dat de vogel nu echt over het Zwin vliegt! In alle haast dus weer naar het uitkijkpunt (Belgische kant) waar de vogel gelukkig geland is op de akker. Van afstand is de vogel daar prima enkele minuten te zien, waarna hij opvliegt en in België verdwijnt. 

Het Zwin

Nadat alle hectiek wat is neergedaald, blijkt dat enkele gelukkigen die op het Nederlandse uitkijkpunt stonden, de vogel vanuit Nederland België zagen invliegen. Ook uit de richting waar wij niet veel eerder achter een grote valk aanzaten, tja... Helaas stonden we dus verkeerd, maar we zijn ook wel weer blij dat we in ieder geval de vogel gezien hebben, omdat veel zoekers 'm ook in België mistten. 

Inmiddels is het 9 uur en besluit ik aan de Nederlandse kant van het Zwin te gaan posten. Wellicht komt 'tie nog een keer hetzelfde rondje maken? Ondanks dat een rode wouw, twee wespendief, slechtvalken, boomvalk en reuzensterns best vermakelijk zijn, besluit ik er om half één een eind aan te breien. Wél gezien, maar niet geslaagd... 

Slechtvalk

Wespendief

Voordat ik helemaal huiswaarts keer tik ik nog even een nieuwe plantensoort binnen in Retranchement: kustzegge. Je kan 'm maar hebben! 

Kustzegge

Als ik thuis de auto parkeer wordt precies de vogel weer gepiept: op een akker in België. Uiteindelijk blijft hij daar de hele middag in de regen zitten, tot iets voor zes uur. Dan vliegt de vogel op en verplaatst hij zich weer richting de Nederlandse grens, waar een aantal vogelaars in spanning wacht tot hij hopelijk weer de grens zal passeren. Echter, vanaf zijn laatste rustplek net ten zuiden van het Zwin kiest hij toch weer een oostelijke koers en raakt daarmee uit beeld. Onduidelijk is of 'tie nu Nederland is ingevlogen, of dat hij toch naar elders is gegaan. Omdat ik toch op de zenuwen zit en mocht de vogel nog teruggevonden worden in de avond, ik de vogel niet zou willen missen, besluit ik met Hans Bossenbroek om half 7 toch nog een poging te gaan wagen. 

Het is een gewaagde poging, maar het valt toch te proberen. We willen in ieder geval alle hoge plekken in de omgeving checken om wellicht zo de slaapplaats te vinden. Eenmaal aangekomen na de lange rit in het uiterste zuidwesten van Nederland valt het water met bakken uit de lucht. Gelukkig is het al snel droog, maar alle andere vogelaars zijn al vertrokken. Tot in het allerlaatste licht zoeken we nog door en controleren diverse kerktorens en telefoonpalen, maar verder dan wat slapende torenvalken komen we helaas niet. Het had zo mooi kunnen zijn... 

Lege torens