Succesvol vluchtig bezoek in het noorden!

Afgelopen zondag werd in het Groningse Usquert een heuse kleine zwartkop gevangen! Pas de 13e voor Nederland, terwijl het zo ongeveer de meest algemene soort is in Zuid-Europa. Desondanks duikt de soort weinig in Nederland op, en als de soort opduikt, is die vaak zeer lastig te zien of slechts alleen maar te horen. Het laatste twitchbare geval was in 2018, toen in Friesland in de nazomer een exemplaar opdook. Ook dat geval betrof eerst een ringvangst, die uiteindelijk toch twitchbaar bleek maar zich zeer moeizaam liet zien. Mede daarom ben ik toen ook nooit afgereisd, maar nu leek er dus een herkansing op de proppen! 

Eergisteren was de vogel losgelaten in een openbaar parkje, waar de vogel zowaar in de avond kort werd teruggevonden. Ook gisteren was de vogel daar 's ochtends gelijk in beeld, maar omdat het nogal een stukje rijden is en de tijd schaars is, wilde ik toch wel voor een optimale poging gaan zonder uren te hoeven wachten. Gisteren was het namelijk nogal eens dat mensen uren aanwezig waren voor een flits in een paar seconden. Dan zit er dus maar één ding op: gokken dat de vogel blijft en dan met het eerste licht in Groningen staan. Niemand was zo gek om met mij om 3:30 te vertrekken, dus alleen kwam ik rond 6 uur aan, ruim een half uur voor zonsopkomst. 

Terwijl de vogelwereld ontwaakt loopt ik rustig richting het parkje waar de vogel gisteren was waargenomen. Het is koud, slechts een paar graden boven nul. Ideaal weer om met de warmtebeeld te starten en dat blijkt ideaal te werken. Rustig loop ik rond het bosje heen, wanneer ik middenin opeens een vogeltje laag door de vegetatie zie bewegen. Een blik door mijn verrekijker is genoeg: de kleine zwartkop zit er nog! Op 10-20 meter afstand is het beestje uitstekend te volgen met de kijker, en als die kwijt is zorgt de warmtebeeld dat hij snel weer in beeld is. Ik merk wel dat als ik iets te dichtbij kom, dat de vogel naar achteren wegschiet. Ideaal dus dat ik nu in mijn eentje was, want dat is vermoedelijk wel de reden dat 't overdag niet meevalt om hem goed te zien.

Uiteindelijk kan ik de Zuid-Europese dwaalgast een kwartiertje volgen, maar voor de camera is het nog veel te donker. Met veel moeite lukt het net om een bewijsplaatje te trekken, maar niet meer dan dat. Al met al een succesvolle twitch en terwijl de zon langzaam boven de horizon uitkomt aanvaart ik weer de terugreis richting het westen.

Kleine zwartkop

De terugreis onderbreek ik nog voor een succesvol bezoek aan een locatie van hooilandpaardenbloem in Friesland. Een toch wel enigszins suffe plantensoort die nog ontbrak, terwijl ik vervolgens plat blaasjeskruid in de Weerribben nog niet kan vinden. De leukste soorten op de terugreis zijn echter twee passerende koereigers en een fraai overvliegende steppekiekendief. Leuke verrassingen zo tijdens een vluchtig bezoek aan het noorden!