Van een kater naar genoeg leuke vangsten

Afgelopen woensdag was wat je noemt een hectische dag. Een heerlijke rustig dag voor het werk ronde de Grevelingen en Krammer-Volkerak werd ruw verstoord door de melding van de eerste geelsnavelkoekoek van Nederland op de Maasvlakte. Op de Stuifdijk bovendien, waar ik de dag ervoor bijna een raddes boszanger had ontdekt! Paniek alom, maar vanuit Zeeland na geregel bijna gelijk koers kunnen zetten richting de oude, trouwe Maasvlakte. De vogel bleek tam en niet fit, maar vloog wel wat dus de kans dat hij dood zou neervallen leek niet heel groot... Tot na half uur sturen het bericht kwam dat de vogel in het water zat, ai... Daar zijn geelsnavelkoekoeken niet voor gemaakt. Inderdaad bleek hij na een paar minuten het loodje gelegd te hebben. Waarschijnlijk had een zilvermeeuw hem te grazen genomen waardoor hij in het water was terecht gekomen. Een kater volgde dus en de route werd afgebroken. Slechts een handjevol gelukkigen zag deze Noord-Amerikaanse dwaalgast op tijd en voor de rest is het hopen op een nieuwe! 

Gisterenochtend deed ik weer een vangpoging voor bokjes in de Volgerlanden, wat succesvol was met zes gevangen exemplaren. Mooi! In de avond was ik weer voor het eerst op de slaapplaats voor waterpiepers. Slechts zo'n 15 exemplaren zag ik in het riet langs de Devel invallen, dus duidelijk nog (te) vroeg in het seizoen. Uiteindelijk hing er ook maar één exemplaar in het net, maar de eerste is dus weer van kleurringen voorzien en kunnen weer in het veld tegenkomen! 

 Bokjes

Waterpieper Rm/RNN

Vanochtend was ik weer eens op de ringbaan in Meijendel. Het is wat druiliger weer, maar ook wel een lekker rustig dagje dus, alhoewel er meer regen valt dat gehoopt en verwacht. De 40 vogels die uiteindelijk in het net belanden zijn dan ook aan de lage kant, maar een schitterend mannetje sperwer maakt het toch tot een geslaagde ochtend! Die vang je niet vaak. Jammer is wel dat een flinke groep kleine barmsijzen precies deze ochtend wel aanwezig is maar vakkundig het net weet te mijden. Volgende keer weer beter! 

Sperwer

Voor de totalen zie hier. 

En het begint al bijna saai te worden, maar eenmaal in Ambacht vangen we weer vijf bokjes op het veldje. Ze blijven leuk natuurlijk en ook de variatie in het verenpak is groot, iets wat je in het veld natuurlijk nooit ziet van deze soort. 

Flinke variatie tussen de bokjes

Schitterende raddes boszanger, maar ja...

De afgelopen tijd was er niet veel van gekomen om weer eens naar de Maasvlakte te gaan, dus vanochtend vond ik het wel weer eens tijd. Zeker omdat de afgelopen dagen ook hier en daar zeldzaamheden werden gevonden als raddes boszanger waren de verwachtingen natuurlijk hoog gespannen. Omdat de Oude Stuifdijk weinig wordt gedaan, besloot ik daar voor de verandering maar eens te beginnen. Het is een vervelende plek waar je maar een fractie ziet van wat er werkelijk zit, maar een roepende bruine boszanger is er prima te ontdekken was de gedachte. 

De dijk bleek echter relatief leeg en op een paar plekken kom ik wat zwartkoppen tegen, een enkele tjiftjaf, wat mezengroepen en een zwarte roodstaart. Meer is het eigenlijk niet en als ik na zo'n twee uur op het eind ben, slenter ik rustig weer terug. Sven Valkenburg en Erik-Jan Barten hadden het idee ook gevat om de Stuifdijk te doen en besloten achteraan te beginnen. Na een kort praatje loop ik weer naar het begin en zij naar het einde, waarna ik na een minuutje of vijf een berichtje krijg dat ze een raddes boszanger gevonden hebben. Auw... Net ervoor erlangs geslenterd, maar bij hun eerste tape-actie kwam het beestje de begroeiing uit. Kan gebeuren! Gelukkig laat hij zich even later ook weer schitterend zien en kan ik en enkele andere vogelaars die op de vlakte aan het vogelen zijn aansluiten. Een schitterende soort natuurlijk en pas mijn tweede na een eerder geval in 2011 op de Tweede Maasvlakte! 

Vogelaars bij de raddes boszanger

Na uitgebreid van de vogel genoten te hebben maak ik met o.a. Arie Kolders nog een rondje over de Tweede Maasvlakte en over de Vuurtorenvlakte, maar het levert verder niks nieuws op. De aankomst was mager en verder dan wat roodborsttapuiten komen we niet. Omdat ik voor werk nog naar Goeree moet ga ik al vogelend naar het zuiden, maar bij de Strypse Wetering staat het water helaas hoog. Weinig vogels daar dus, maar wel wordt ik verrast door een zingende grote spitskop! Vanwege de hoge temperaturen zingt dit beest wellicht overdag, want normaal doen ze dat uitsluitend 's nachts. Een leuke vondst van een zeldzame sprinkhaan, die waarschijnlijk in de komende jaren een stuk algemener gaat worden. Een mooie bladkoning tijdens het werk in de Westduinen zorgt uiteindelijk voor een mooie afsluiting van deze dag waarop ik bijna een raddes boszanger vond... 

Bokjes op een terreintje om de hoek

Toen ik vanochtend een rondje liep op een braakliggend terrein vlak achter mijn huis, werd ik verrast door een zestal bokjes! Erg leuk natuurlijk en het idee was om dit najaar wat meer met deze wintergast en doortrekker uit het hoge noorden te gaan doen, dus na een belletje met de gemeente is toestemming snel geregeld om de exemplaren te gaan vangen en ringen. Vanmiddag liep ik dan ook met Rutger Plaisier gelijk een rondje over het veld en konden we drie van de zes exemplaren vangen. Wat een schitterende beestjes en hopelijk gaan er dit najaar en deze winter nog veel volgen! 

Bokjes

Grijze zeehond op IJsselmonde!

In de hoop op een zeldzame steltloper arriveerde ik vanochtend rond een uurtje of tien weer eens op Voorne-Putten om de Beninger slikken en de Wolvenpolder te checken. Het is echter rustig qua steltlopers en bovendien ook hoog water, waardoor er nauwelijks steltlopers zijn. Tussen de honderden eenden zitten nog wat pijlstaarten en verder is het nog een blauwe kiekendief, slechtvalk en wat goudplevieren die de ochtend vullen.

Als ik op het punt sta weer huiswaarts te keren wordt een grijze zeehond gemeld in de Noord ter hoogte van Crezéepolder. Het beest was eerder in de ochtend al bij de Sophiapolder gemeld, maar hij gaat kennelijk dus rustig naar het noorden. Ik besluit dus maar een poging te wagen bij het Drierivierenpunt in de hoop op dit zeldzame zoogdier voor IJsselmonde. Eenmaal aangekomen bij de rivier blijkt het beest nog niet gearriveerd te zijn en bovendien ook vaak onder water. Via contact met mensen aan de overkant krijg ik te horen dat 'tie ongeveer recht voor me moet zwemmen, waarna ik heel kort een kop boven water zie. Niet eens voldoende om er een zeehond in te herkennen. Hierna blijft de zeehond lang verdwenen, maar gelukkig zien we 'm opeens weer opduiken op de Nieuwe Maas. Nu laat hij zich een aantal keren op afstand leuk zien, kennelijk is hij het drukbevaren knooppunt onder water overgeschoten. Leuk zo in het binnenland! 

Grijze zeehond

Eenmaal thuis fiets ik eind van de middag nog een rondje door de Zwijndrechtse polders om te kijken of er ergens al een groepje waterpiepers zit. Eén keer hoor ik een exemplaar roepen, dus de grote aantallen zijn duidelijk nog niet teruggekeerd. Wel kom ik nog een boomleeuwerik tegen op een akker, zitten er veel graspiepers in groenbemesters en zit in een nieuw ingericht stukje achter de Devel een flinke groep putters en kneuen. 

Polder het Buitenland

Een late blauwborst en weer een velduil!

De afgelopen twee weken waren op vogelgebied vrij rustig. Op een regenachtige zaterdagmiddag bezocht ik nog wat slikgebieden op Voorne-Putten, zoals de Beninger Slikken, zonder noemenswaardig resultaat. Vorig weekend heb ik de ringlocatie langs de Devel weer geschikt gemaakt voor de overwinterende waterpiepers, waarvan ook de eerste weer gearriveerd bleken te zijn. Hopelijk komen er weer geringde beesten terug en kan ik weer de nodige exemplaren van kleurringen voorzien. Verder kwam ik tijdens planteninventarisatie nog wat leuke soorten tegen als bokje, bladkoning, visarend en oeverpiepers, en leverde een ochtendje op de Maasmond nog een aantal kleine jagers op, maar bleven leukere zeevogels helaas uit. Op 30 september ging de reis ten slotte nog tevergeefs naar Texel, toen rond het middaguur een eleonora's valk op het eiland werd gemeld. De tweede alweer in korte tijd, maar opnieuw bleek de vogel al gevlogen voordat andere vogelaars arriveerden. Tot in de schemer moesten we het doen met een blauwe kiekendief en slechtvalk...

Baan in het riet voor mistnetten

Aangezien in Rhoon de groepen zangvogels weer groeien, besloot ik vanochtend weer eens wat netjes op te zetten op een akker. Wie weet wat dat zou opleveren! Het was een leuke vangst met een aantal kneuen en vinken, maar ook nog een tweetal ringmussen en verrassend genoeg een late blauwborst! Helaas geen terugvangsten van wintervoedselveldjes uit eerdere jaren, maar wie weet volgt dat nog! 

Blauwborst

Ringmus

Kneu

Vanavond deed ik met Rutger Plaisier nog een gerichte actie om uilen te vangen in de Zegenpolder. En met succes, want al snel nadat de zon was ondergegaan hing een schitterende velduil in het net! Erg gaaf, de derde vangst al van deze soort in de polder, maar wat blijven het schitterende beesten. Andere uilen wisten het net helaas te missen, maar wie weet later deze winter nog. 

Velduil

Afwisselende vangochtend in Meijendel

De afgelopen week was het niet vervelend om nog een planteninventarisatie op de Westplaat af te maken. Dat leverde mijn eerste bladkoningen van het jaar op, maar ook nog een schitterende velduil, de eerste oeverpiepers en soorten als bontbekplevier, bonte vliegenvanger en zilverplevier. Treurig was nog de vondst van één van de jonge slechtvalken van de elektriciteitscentrale op de Maasvlakte van dit jaar, zonde...

Slechtvalk

Vanochtend was ik dankzij een goede weersvoorspelling weer eens op de ringbaan in Meijendel. We zijn totaal met z'n vieren en vangen uiteindelijk 144 vogels, dus het gaat lekker de hele ochtend door. De bulk bestond zoals gebruikelijk in deze tijd van het jaar uit zwartkoppen, maar ook de roodborsten en pimpelmezen dienden zich al aan. Bovendien lukte het ook om de eerste grote gele kwikstaart weer van het jaar met het slagnet te vangen. Altijd leuk! 

Tjiftjaf

Ook de rest van de ochtend lag het slagnet niet niks te doen, want de graspiepertrek is ook weer begonnen wat weer enkele exemplaren opleverde. Altijd leuk die piepers natuurlijk en een mooie opmaat naar het waterpieperseizoen. Een boompieper die ik tijdens één van de laatste rondjes uit het net kon vissen was daar bovenop nog een mooie aanvulling en afsluiter van de dag, waarop we o.a. ook nog een ijsvogel konden ringen. Een bladkoning zat de hele ochtend consequent naast de baan te roepen en belandde helaas niet in de netten, en ook diverse overvliegende sijzen lieten zich helaas niet verleiden. Volgende keer nóg beter dan maar. 

Graspieper - 1kj

Boompieper - 1kj 

Voor de totalen, zie hier. 

Zeetrek en mooie avondvangst

Dit weekend was er voor zeektrek een aardige windvoorspelling opgegeven. Omdat ik morgenochtend een excursie moet leiden en de wind vandaag ook goed leek te zijn, zit ik om 7:00 aan de Maasmond. Op de Tweede Maasvlakte worden volop windmolens gebouwd, waardoor daar helaas geen toegankelijke plek is. Vanaf de Maasmond kan het echter ook aardig zijn en met een noordwestenwind (5 bft) moet er toch van alles kunnen. Uiteindelijk groeit de groep tot ca. 15 man en is het de hele ochtend onderhoudend, maar niet bijzonder goed.

Van de grote aantallen grauwe pijlstormvogels op Westkapelle krijgen we helemaal niks mee. Deze vliegen met name naar noord en vanaf de Maasmond heb je dan geen enkele kans. Wat de zeesoorten betreft zijn het vooral de kleine jagers (14 exemplaren) die de dienst uit maken, en drie juveniele kleinste jagers die toch wel zeker één van de hoogtepunten vormen. Twee exemplaren besluiten niet helemaal om de Maasvlakte heen te vliegen en steken dus binnendoor, waarvan eentje recht over ons heen. Schitterend! Een ander hoogtepunt van de ochtend is een rosse franjepoot, die precies tijdens een stortbui door de Waterweg komt en vlak onder de blokken langs flapt. Schitterend! 

Ook een vaal stormvogeltje is een aangename verrassing, altijd leuk om die zeekunsternaars te zien. Aantallen zijn er verder niet, maar een noordse stern, dwergmeeuw, paarse strandloper, zwarte stern, de eerste rotganzen en een jan-van-gent maken het tot een leuk gevulde telling. 

Vanavond is de wind gaan liggen, zodat ik met Rutger Plaisier een poging ga doen in de Zegenpolder om uilen en evt. andere leuke soorten te vangen. In de polder lijkt sprake van een toename in aantallen muizen en daarmee ook de aantallen uilen. Er staat nog een aardig windje en er valt ook nog een spetter regen, maar desalniettemin was het een mooie avond. Uilen vingen we helaas niet, maar de netten op een plasje leverde leuke soorten op, waaronder drie watersnippen en ook het eerste bokje weer! 

Bokje

In de grofmazige netten belandden verder nog een vrouwtje wintertaling en een witgatje, terwijl we tijdens de controle van de netten ook een porseleinhoen meende weg te zien vliegen. En zowaar, bij het volgende rondje konden we deze schitterende ral uit het net halen. Ondanks dat ik al meerdere exemplaren van deze soort ringde blijven ze natuurlijk schitterend, zeker ook omdat het op het eiland gewoon een lastige soort is en dit pas het eerste najaarsgeval. Hopelijk volgen later in het jaar nog de uilen! 

Witgat

Wintertaling

Porseleinhoen

Roodpootvalken, maar geen eleonora's

Afgelopen dinsdag werd op de Rhoonse stort een juveniele roodpootvalk ontdekt. Van deze broedvogel uit Zuidoost-Europa is dit najaar een flinke influx aan de gang, en nu is het dus ook raak op IJsselmonde! Op het eiland was ik denk ik de enige die daar niet op zat te wachten, want in 2010 zag ik de soort al langs de Devel. Om een beetje in de competitie staande te blijven doet dit geval dus niet goed, maar desalniettemin was het erg leuk om dinsdagavond dit exemplaar te bekijken. Hij liet zich bovendien schitterend bekijken op de paaltjes op de dijk! 

Gisterenavond werd ik opnieuw opgeschrikt door de melding van een valk. Dit keer een eleonora's valk die was gefotografeerd in het Bentwoud, bij Zoetermeer. Waarnemingen van deze broedvogel uit het Middelandse Zeegebied lijken de laatste tijd toe te nemen, maar een twitchbaar geval heeft er nog niet in gezeten. Vanochtend besluit ik toch maar een poging te wagen met nog enkele tientallen anderen, maar in het Bentwoud helaas geen spoor meer van deze zeldzaamheid. Het beest kan natuurlijk alweer tientallen kilometers verderop zijn, want ze kunnen grote afstanden afleggen.

In het Bentwoud is het natuurlijk wel gezellig en hier zit ook nog een roodpootvalk, die zich op afstand ook leuk laat bekijken. Verder stikt het er van de torenvalken, hangt een mooie wespendief rond en trekken er diverse boompiepers over. Geen eleonora's valk helaas, maar wel een goed bestede ochtend. 

Roodpootvalk

Vanmiddag was ik nog weer even in de Zegenpolder, waar de roodpootvalk zich schitterend liet bekijken. Na een flinke regenbui wist hij in drie kwartier wel negen muizen te vangen. En dat op een paar meter! Duidelijk is wel dat hij daarom al dagen op deze plek zit en waarom het hier ook stikt van de andere roofvogels. Hopelijk zet de muizenpiek door en kunnen we daar ook in de winter nog van genieten! 

Roodpootvalk

Ortolaan over de Maasvlakte

Om 9 uur kom ik vanochtend aan op de Maasvlakte. Begin september is altijd een spannende tijd en een ochtendje struinen paste nog wel in de planning. De afgelopen dagen weer begonnen met werken, wat natuurlijk ook al wel de nodige soorten opleverde als wespendieven, visarend en doortrekkende boompiepers.

Op de Vuurtorenvlakte zitten wel vogels en er blijkt ook wel aankomst te zijn. Terwijl ik rondstruin zie ik af en toe nog hoog zwartkoppen uit zee komen, goed teken! Het zijn met name bonte vliegenvangers, fitissen, zwartkoppen, paapjes, gekraagde roodstaart en wat tapuiten. Spannend vogelen dus, maar een krentje zit er niet in de bosjes. Als ik via de noordkant van het veld een rondje loop hoor ik opeens de onopvallende vluchtroepjes van een ortolaan! Het exemplaar komt fraai langs gevlogen, continue roepend, en valt in bij de auto. Een uurtje later is daar echter geen spoor meer van de vogel te vinden, helaas, maar altijd een aangename verrassing zo'n ortolaan.

Vuurtorenvlakte 

Op de rest van de Maasvlakte zie ik meer van hetzelfde, waaronder ook de eerste vuurgoudhanen weer op diverse plekken en nog een kleine karekiet. Daar blijft het dus bij voor deze dag, hopelijk later in het najaar nog een echte knaller?! 

Bonte vliegenvanger

Scharrelaardip, spoorkrekel en meer...

De afgelopen tijd heb ik nog wat gevogeld hier en daar, zoals op 19 augustus weer een uitgebreid bezoek aan de Maasvlakte en enkele steltloperplekken op Voorne. Dat leverde gebruikelijke augustussoorten op als bonte vliegenvangers, braamsluipers, boompiepers, paapjes en dergelijke, maar verder was het rustig. Op de Beninger Slikken en in de Wolvenpolder ook geen zeldzaamheden, maar natuurlijk wel de nodige casarca's, zomertalingen, bontbekplevieren en kemphanen.

Op de Maasvlakte meerdere dode Jan-van-genten, waarschijnlijk een gevolg van vogelgriep

Een bezoekje aan de Sophiapolder zorgde voor de nodige pontische een geelpootmeeuwen, waaronder een geringde pontische meeuw uit Duitsland. Verder was het ook daar stil, ondanks dat het eiland er altijd erg mooi bij ligt voor steltlopers. Een middagje varen in de Biesbosch was nog goed voor de daar 'bekende' zeearenden en visarenden, maar ook kwam twee keer een koereiger overvliegen.

Duitse 2kj pontische meeuw en 1kj pontische meeuw (liggend)

Op 22 augustus was ik tactisch voor het werk naar Amsterdam gegaan, want mocht een op 21 augustus gevonden scharrelaar in de Kennemerduinen teruggevonden worden, dan was ik in ieder geval in de buurt! De vogel werd ook teruggevonden, maar pas in de middag toen ik weer thuis was. Uiteindelijk besloot ik niet meer te gaan (wat een goede keuze was), maar de volgende ochtend wordt hij gelijk met het eerste licht weer gezien. Ai... Gelijk dus maar op de 23ste naar de plek toe, waar ik 1,5u later aankwam. De vogel was ondertussen weer uit beeld, maar waarschijnlijk nog in het gebied. Ik nam plaats aan de noordkant van de vallei, terwijl de meeste vogelaars zich aan de zuidkant verzamelde... Dat kwam me uiteindelijk dan ook duur te staan, want opeens zie ik de vogelaars aan de overzijde juichen. Ze zien 'm, maar ik kan de vogel niet zien vanuit mijn punt. Snel loop ik om, maar dan is de vogel al gevlogen. Helaas... Na de dip eerder dit jaar in Dordrecht (toen ik veel te laks reageerde en pas 's middags naar de plek ging) zit het dus nog niet mee voor deze soort... 

Uitkijkpunt over de vallei waar ik gelijk had moeten staan...

Ten slotte sloot ik de week vanavond weer af met een leuk insect op IJsselmonde. Gisteren was namelijk een heuse spoorkrekel ontdekt in Rotterdam Charlois, een soort waarvan alleen grote populatie bekend is op station Ede-Wageningen. Deze soort verspreid zich waarschijnlijk met treinen, maar opvallend genoeg zat het exemplaar in Rotterdam bij een bushalte. Vanavond hoorde ik toen ik aan kwam rijden het beest al zingen, en hij liet zich zowaar ook zien tussen wat sigaretten tussen de tegels. Leuk weer zo'n zeldzaamheid! 

Spoorkrekel

Mooie vangsten en grote spitskop

Vooral vanwege de afstand naar VRS Meijendel, lukt het me niet vaak om naar de ringbaan te gaan. Desalniettemin elk najaar wel een paar keer, en vandaag was de eerste keer. Samen met Rutger Plaisier en Rinse vd Vliet schuiven we vanaf half zes de netten open. De wind (zuidwest) is niet ideaal, maar toch vangt het de hele ochtend wel redelijk door. Uiteindelijk gaan er 85 vogels door onze handen.

Al vroeg in de ochtend is een spotvogel een aangename verrassing. Altijd een leuke soort en één van de Nederlandse broedvogels die het verste trekt naar Zuid-Afrika! Ook een bonte vliegenvanger en gekraagde roodstaart, ook Afrikagangers, worden van een ringetje voorzien. 

Bonte vliegenvanger

Spotvogel

En dan tijdens het laatste rondje valt de leukste soort van de ochtend: draaihals! Op één of andere manier vangen we die altijd pas laat op de ochtend, maar dat maakt ze niet minder mooi natuurlijk! Alweer mijn vijfde denk ik, maar ze blijven door de fijne tekening fantastisch! 

Draaihals

Voor de totalen, zie hier. 

Op de terugweg stoppen we nog even in Pernis, met de fluiters en bonte vliegenvangers die ook vandaag weer op verschillende plekken in de omgeving worden gezien in het achterhoofd. Al snel hebben we dan ook een groepje van vier bonte vliegenvangers gevonden, maar fluiters laten het niet afweten. Vanavond deed ik ten slotte nog even Hoogvliet aan. Afgelopen nacht werd daar namelijk een grote spitskop ontdekt, een zuidelijke sprinkhanensoort die bezig is met een opmars in Nederland. Eerder hoorde en zag ik ze al in Leiden, maar voor IJsselmonde is het natuurlijk een mooie nieuwe aanwinst! Vanavond bleken er uiteindelijk zeker vijf mannetjes en één vrouwtje aanwezig. Een irritant geluid, maar mooie soort die we wellicht in de toekomst op veel meer plekken tegen gaan komen! 

Grote spitskop

Weer eens op de Maasvlakte: roodpootvalk!

Als het alweer half augustus is, dan is het de hoogste tijd om weer eens een bezoekje aan de Maasvlakte te brengen. Vanaf deze tijd van het jaar kan dat zomaar leuke verrassingen opleveren als draaihals of sperwergrasmus, en elk jaar blijkt het toch weer leuk en succesvol om regelmatig dit haventerrein te bezoeken. Vanochtend kijk ik eerst nog even op de Westplaat voor waterrietzangers, maar omdat er aardig wat regen overtrekt levert dat niet meer dan wat rietzangers op. Rustig ga ik maar richting de Vuurtorenvlakte, waar ik het op gemak de bosjes uitkam en ook een stuk langs de Oude Stuifdijk afloop.

Vuurtorenvlakte

Ondanks dat het nog vroeg in het seizoen is, is het zeker niet saai en zitten er aardig wat vogels in de bosjes. Fitissen, bonte vliegenvangers, enkele braamsluipers, de eerste paapjes en tapuiten, een rietzanger en een overvliegende goudplevier zijn zo de soorten die me het grootste deel van de ochtend bezig houden. Aangezien de Prinses Maximaweg (parallelweg op de Tweede Maasvlakte) dicht is, kunnen de bosjes op de 'buitenste ring' niet gecheckt worden. Vandaar dat ik nog maar even richting wat oude plekken ga, maar vanuit de auto valt mijn oog op een opvallend valkje tussen de torenvalken. Snel keer ik en ik kan de auto gelukkig ergens kwijt langs de weg en blijkt mijn vermoeden juist: roodpootvalk! 

Roodpootvalk

Dit najaar is waarschijnlijk door de aanhoudende oostenwind een ware invasie van de broedvogel uit Zuidoost-Europa op gang gekomen. Vooral in Scandinavië zijn vele jonge roodpootvalken gezien, maar ook in met name Noord-Nederland doken de afgelopen dagen overal exemplaren op. Echt zuidelijk waren ze nog niet gekomen, maar het zat er wel in dat ze dat ook gingen doen. Toch wel een zeldzame soort die de dag zeker goed maakt. Hij laat zich vanaf de weg schitterend zien, waarbij die zich vooral bezig houdt met het pesten van andere torenvalken om hun gevangen muizen af te pakken. Een leuk gezicht! 

Roodpootvalk

De rest van de Maasvlakte levert niet veel meer op, waarna ik nog de Strypse Wetering, Beninger Slikken en de Wolvenpolder op Voorne-Putten langs ga. Leuke moerasgebieden waar zomaar eens een zeldzame steltloper op kan duiken. Niet vanmiddag helaas, maar met o.a. tientallen casarca's en kemphanen, bosruiters, bontbekplevieren, geelpootmeeuw en pontische meeuw is het leuk vogelen. 

Casarca

's Avonds bezoek ik in Ambacht nog even een fluiter in een hondenparkje, waarvan er deze dag op IJsselmonde bijna tien exemplaren zijn ontdekt. Opmerkelijk, aangezien dit pas de eerste najaarsgevallen op IJsselmonde zijn! Wat precies de oorzaak is van de hoge aantallen fluiters (maar ook bonte vliegenvangers) is een beetje gissen. In ieder geval speelde het mee dat er overal volop is gezocht vandaag, maar wellicht soorten met een goed broedseizoen achter de rug? Fluiters was voor mij in ieder geval een nieuwe voor de Ambachtlijst!