donderdag 31 oktober 2019

Ringen in het donker

Deze week moet ik onderzoeken doen in Den Haag, maar daardoor heb ik wel de mogelijkheid om de nacht van 30 op 31 oktober in de ringhut van VRS Meijendel door te brengen. Als je aan het werk bent is de tijd overdag minimaal, maar in het donker kan dan wel weer geringd worden natuurlijk... De afgelopen nacht waren redelijk wat veldleeuweriken gevangen, en ook twee kerkuilen, dus de hoop is daar toch wel op gevestigd. De eerste uren belandt echter niks in de netten en kan ik zowaar nog aardig wat slapen, heeft ook weer zijn voordelen... Rond middernacht zit er echter opeens een waterhoen voor de netten, die tot overmaat van ramp over de netten in de nacht verdwijnt. Ai...

Even later komt het toch goed en verschijnen wat waterrallen en waterhoenen op het toneel. Uiteindelijk richting ik 7 waterrallen en 2 waterhoenen, waarbij die laatste nog een nieuwe handsoort is voor me. Erg leuk dus!
Waterral
Waterhoen - adult vrouw
Waterhoen - 1kj
Uiteindelijk zie ik geen enkele leeuwerik en zo vertrek ik vanochtend uit de duinen weer aan het werk, als de temperatuur rond de 0 graden schommelt. Toch wat frisjes... 
Nachtnetten
Vanavond is het weer goed om weer een poging te doen om waterpiepers te vangen langs de Devel. Dat lukt weer aardig met zes exemplaren, waarmee ik dit jaar al ruim meer exemplaren dan afgelopen winter heb kunnen ringen. Nu is het nog hopen op een terugmelding of -vangst...
Waterpiepers

maandag 28 oktober 2019

Een stiekeme gors en prachtige uilen

Nadat gisteren een heuse witkeelgors is ontdekt op de oude Stuifdijk, op de Maasvlakte, rijd ik eerst die kant op voordat ik naar Den Haag ga voor werkzaamheden. Witkeelgors is een dwaalgast uit Noord-Amerika, waarvan in Nederland al enkele gevallen zijn. Het betroffen echter geen 'twitchbare' gevallen zodat geen Nederlandse vogelaar 'm op de lijst heeft. Ondanks dat deze dwaalgast zeer waarschijnlijk per schip de haven is gekomen, is het echter een drukte van belang op deze maandagochtend. En niet onterecht, want ook al is het (gedeeltelijk) per schip; de hele Atlantische Oceaan overkomen doe je niet zomaar. Kennelijk is deze soort hier verzeild geraakt na een orkaan, waardoor meerdere Amerikaanse dwaalgasten in Europa zijn waargenomen.

Eenmaal op de locatie is de vogel nog niet gezien, maar vermoedelijk al wel gehoord. Ook gisteren was de soort heel lastig te zien, dus dat is weinig verbazend. Niet snel nadat ik ben aangekomen, wordt de soort plotseling door een handje vol vogelaars gezien. Oef! Hij zit er dus nog in ieder geval!
Vogelaars hopend op een glimp
Wat nu volgt is een kat-en-muis-spelletje met een vogel die zich heel laag in het struikgewas van de dichtbegroeide Stuifdijk ophoudt. Hij roept met enige regelmaat en zo is enigszins vast te stellen waar hij zich ongeveer ophoudt. Verder is het hopen dat hij even omhoog komt in de struiken en dat je dan ook op de goede plek staat. Rond tien uur gebeurt het even, maar het zijn weer slechts enkele vogelaars die de vogel kort zien zitten in een vlier.

Rond 11:30 is het dan voor mij raak, als plotseling naast mij de vogel wordt gezien. Ik sta gelukkig precies goed en heb de vogel gelijk in beeld, in een duindoorn. Helemaal vrij zit hij zo'n tien seconden, waarna hij vliegend weer naar de bodem duikt. Wat een gaaf beest! Nu de vogel binnen is, is het tijd om weer aan de bak te gaan. Wat een belevenis en dus toch nog een nieuwe soort dit weekend, nadat ik geen mogelijkheid had om naar de bruine lijster van Vlieland te gaan...
Vogelaars langs de Stuifdijk
Na de werkzaamheden in Den Haag heb ik vanavond gereserveerd om weer eens een poging te doen om uilen te vangen in de Zegenpolder. De luzerne is recent gemaaid, dus dat biedt weer mogelijkheden. Rond 21u staan de netten pas open, maar voordat ik het geluid van veldleeuwerik heb aangezet hangt er nota bene al een ransuil in het net. Het blijven fantastische beesten, super! En een goed begin natuurlijk!
Ransuil
De tweede check van de netten levert geen uilen op, maar wel hangen vijf veldleeuweriken in de netten. Dat betekent dat ze aardig aan het trekken zijn en het nog wel druk kan gaan worden. En dat blijkt ook, want nadat ik om 01:00 de netten dicht heb geschoven, heb ik 50 veldleeuweriken met een ringetje los kunnen laten. Een prachtig aantal! Als ik de hele nacht door zou hebben gevangen zou dat aantal nog wel verdubbeld kunnen zijn denk ik, maar morgen moet weer gewerkt worden... Overigens vliegt er ook nog een spreeuw in de netten, die vreselijk veel kabaal maakt... 

Veldleeuwerik
Spreeuw
Rond 23:00 hangen er naast de veldleeuweriken ook weer twee uilen in het net: weer twee ransuilen. Het op leeftijd en geslacht brengen van deze soort is niet altijd eenvoudig, maar dit zijn duidelijk een man (veel lichter) en een vrouw. Prachtige dieren! Overigens opmerkelijk dat ik geen kerkuilen in de netten tref, want continu zitten in een boerderij in de buurt jongen te roepen. De ouders moeten dus druk aan het jagen zijn geweest, maar helaas...
Ransuil - man
Ransuil - vrouw

vrijdag 25 oktober 2019

Weer heel wat geringd

Afgelopen woensdag had ik weer eens een gaatje om te ringen in Meijendel. Maarten Verrips heeft dat de hele nacht al gedaan om veldleeuweriken te vangen, en nadat ik aangekomen ben vliegen ook nog de nodige exemplaren in de netten. Leuk! Ook een waterral kan in het donker nog uit het net worden gevist.
Waterral
Veldleeuwerik
 De rest van de ochtend is een typische oktobervangst. Roodborsten, goudhanen, zwartkoppen en mezen. Een krent zit er deze ochtend niet in, maar leuke soorten als goudvink, glanskop en keep maken het tot een hele vermakelijke ochtend. De twee cetti's zangers die we ook ringen zijn ook niet onaardig, maar deze soort is de afgelopen jaren een heel stuk algemener geworden in het duin.

Koperwiek
Cetti's zanger
Keep
Goudvink
Voor de totalen zie hier.

Gisterenavond kon ik op de slaapplaats van waterpiepers langs de Devel maar liefst acht exemplaren ringen. Ze zijn nu gelukkig goed te vangen, dus hopelijk lukt het me nog om een exemplaar van afgelopen jaar terug te vangen... Wie weet gaat het nog lukken, en anders is volgend jaar de kans weer wat groter. 
Waterpieper
'Ringstation waterpiepers'
Vanmiddag doe ik ook in de Zegenpolder nog een poging om waterpiepers te vangen, en ook dat lukt uiteindelijk. Eén exemplaar vliegt in de lage netjes en het is ook wel leuk om zo een waterpieper bij daglicht te zien... Ook ring ik nog een tweetal rietgorzen, maar de aantallen van afgelopen winter zijn helaas nog niet aanwezig in de polder. Wie weet volgt dat nog?!
Waterpieper
Rietgors

zaterdag 19 oktober 2019

Rustig, maar je weet 't nooit

Aangezien het alweer de laatste helft van oktober is, is echt het najaar in volle gang. Als René van der Giessen en ik vanochtend in alle vroegte op Maasvlakte komen, is dat ook wel gelijk te merken. De soorten worden gedomineerd door goudhanen, koperwieken, roodborsten en nog enkele zwartkoppen. Vooral veel pap dus, en hopen op een krentje. Eén roodborst overleeft ons bezoek overigens niet, want als de Maasvlakte oprijden zie ik 'm opeens voor ons de weg over steken. Even later blijkt hij inderdaad in de gril te hangen. Tja...

Gelukkig zien we nog genoeg levende vogels. Op de Stuifdijk lopen nog wat tapuiten en enkele oeverpiepers, en een kuifaalscholver vliegt vlakbij langs. Leuk! Op zee foerageert nog een zeekoet. De bosjes in de nieuwe Verzinking leveren weinig spannende dingen op, maar leuk is wel een Europese kanarie we een paar keer horen roepen voordat hij over ons hoofd vliegt. Een leuke soort die toch wel schaars is te noemen. Veel zie ik ze dan ook niet en het is pas m'n eerste op de Maasvlakte.
Maasvlakte, Missouriweg
We rijden hierna door naar de Westplaat, waar vooral duizenden spreeuwen blijken te zitten. In de bosjes zitten verder vooral wat goudhanen, een enkele tjiftjaf, wat kepen en een goudhaan. De plekken op de oude Maasvlakte leveren ten slotte ook weinig opzienbare soorten op. Bij een duindoorncomplex is het nog even spannend met een gek roepje, wat uiteindelijk van een boompieper blijkt te zijn. In de loop van de middag zijn we zo weer thuis met toch wel een leuk dagje vogelen, je weet 't immers nooit op de Maasvlakte!

donderdag 17 oktober 2019

Geslaagde eerste waterpiepervangst weer!

Afgelopen winter ben ik begonnen met een ringproject van waterpiepers op een slaapplaats langs de Devel, bij Heerjansdam. Waterpiepers vind ik uiterst intrigerende beestjes, die broeden in de Alpen en naar het noorden trekken om te overwinteren. Op IJsselmonde overwinteren er denk ik zeker 100-200, waarvan een aanzienlijk deel langs de Devel slaapt. Vorig jaar had ik er tien geringd, maar begon ik pas eind november. Vanavond heb ik echter de eerste vangst weer gedaan voor de winter, en met succes!
Slaapplaats van waterpiepers langs de Devel
Nadat ik de netten een uur voor zonsondergang had opgezet, kwamen de eerste gelijk al binnen. Zeker zo'n 40 exemplaren heb ik zien invallen, en als ik na zonsondergang de netten controleer zitten zeven exemplaren in de mistnetten. Een mooie vangst en mooi begin van de winter!
Waterpieper
Naast de waterpiepers hangen ook nog twee pimpelmezen, een groenling en twee cetti's zangers in de netten. Al met al een leuke vangst en hopelijk gaat het nog lukken om één van de exemplaren van afgelopen winter terug te vangen!
Groenling

maandag 14 oktober 2019

Twee leuke zangers op de maandagochtend

Afgelopen zaterdag was er van vogelen in de buurt weinig terecht gekomen, maar heb ik enkele projecten bezocht in Groningen voor mijn werk bij de Grauwe Kiekendief. Leuk en leerzaam met o.a. waterpiepers, slechtvalk, geelgorzen, ringmussen en roodborsttapuiten. In de loop van de dag kwamen echter ook nog wat goede soorten door, zoals de vangst van een mirtezanger op Schiermonnikoog, de aanwezigheid van een provencaalse grasmus op de Maasvlakte en in de avond foto's van een 'gekke spotvogel' in Wormerland. Gisteren bleek de spotvogel nog ter plaatse en ook de mirtezanger, maar vanochtend besluit ik alleen maar een poging gaan wagen voor de 'spotvogel' wat waarschijnlijk om een grote vale spotvogel gaat. Een nieuwe soort voor Nederland, alhoewel ook de Oostelijke vale spotvogel, wat het eventueel ook zou kunnen zijn, ook nooit eerder in Nederland is vastgesteld.
Plek van de grote vale spotvogel
Om half zeven vertrek ik in de hoop nog voor de files op de plek aanwezig te zijn, maar dat lukt helaas al niet meer door een ongeluk op de A4. Zo hoor ik bij Amsterdam dat de vogel om 08:05 al in beeld is. Rond half negen kom ik aan bij het huis met wat struiken eromheen, waar de vogel zich moet ophouden. Een plek waarvan er vele duizenden in Nederland zijn... Het duurt even, maar dan is de vogel in beeld en hij laat zich langdurig op enige afstand mooi bekijken. Een opvallende grijze zangvogel, met een lange staart waar die hij frequent beweegt. Een interessante en leuke nieuwe soort!
Grote vale spotvogel
Wanneer de vogel wat dieper de struiken induikt houd ik het voor gezien, en besluit terug te rijden via de Maasvlakte. De provencaalse grasmus die daar de afgelopen dagen zat (alweer de vierde voor de Maasvlakte), moet ik nog in Zuid-Holland, dus zeker het proberen waard. Eenmaal begonnen ana de zoektocht langs de kilometers lange duindoornhaag, duurt het niet lang voor hij plotseling voor me opvliegt. Hij laat zich kort maar prachtig in de duindoorntjes zien. Een erg gave soort die ik slechts één keer eerder zag.
Kilometers duindoorn
Terug loop ik via de zeereep naar de auto, waar ik in de houtwallen verrast wordt door een bladkoning! Het beestje vliegt helaas al snel het duin over en krijg ik niet meer terug gevonden. Desalnietemin een erg leuk ochtendje zo met twee goede soorten!
In de houtwallen zitten ook vogels...

zaterdag 5 oktober 2019

Afwisselende telling in de Crezéepolder!

Na een eerste weekje werken was het vanochtend nog donker als ik richting de Crezéepolder fiets. Toch was het in de afgelopen week niet saai en zeker een rondje gisteren in de Zegenpolder niet. De polder ligt er weer prachtig bij en in de nattigheid was het leuk met een groep bontbekplevieren, een bonte strandloper, de eerste bokjes weer, nog twee tapuiten en een biddende visarend boven de river. De krent was echter wel een ijsgors die opeens rondvloog met wat graspiepers en in z'n eentje inviel aan de andere kant van de wetering. Na even rond gelopen te hebben hadden we deze zeldzame doortrekker voor IJsselmonde prachtig op een tiental meters in beeld. Een erg gave soort en zeker om zo te zien!
IJsgors
Aangezien het vandaag Euro Birdwatch is, is het een drukte van belang in de Crezéepolder. Gelukkig is het qua vogels ook niet rustig, ondanks dat veel soorten door de noordoostenwind tamelijk hoog over trekken. Desalniettemin vliegt het leuk met veel afwisselende soorten. Ik hoor mijn eerste veldleeuweriken van het jaar en de hele ochtend vliegen veel groepjes met kolganzen door. Verder zijn zanglijsters algemeen en vliegen opvallend veel groepjes met sijzen langs. Ook gaaien trekken nog aardig door, waaronder een groep van 22 exemplaren. Het totaal aantal van 115 is uiteindelijk nog goed voor een dagrecord. Altijd leuk!
Drukte op de telpost
De krentjes zijn vanochtend wat schaarser, maar een kleine zilverreiger die over komt als het net licht is, is natuurlijk een leuk begin. Rond half elf vliegt opeens een velduil hoog over de telpost en even later komt een smelleken nog strak door. Typische oktobersoorten en natuurlijk erg leuk! Onregelmatig komen nog wat bruine kiekendieven over flappen en op enige afstand komt een groepje kruisbekken langs. Plotseling is er consternatie als een drieteenmeeuw richting zuidwest wordt gemeld vanuit Kinderdijk. We kunnen de bewuste vogel niet oppikken, maar als we eenmaal de foto's zien blijkt het toch 'slechts' om een dwergmeeuw te gaan. Oef... Een leuke afsluiter van de ochtend is nog een tweetal oeverpiepers dat vlak langs de telpost komt en ook invalt. Deze kustvogel is altijd een opvallend eerdere doortrekker dan de waterpieper, ondanks dat we daar vanochtend ook weer het eerste exemplaar van zagen. De oeverpiepers vallen helaas onzichtbaar in, maar toch een mooi eind van een telling met maar liefst 68 soorten. Helemaal niet slecht!!

Aangezien het voor iemand die met de camera alleen maar door de telescoop enigszins toonbare plaatjes kan maken, zat er vandaag weer niet veel in. Gelukkig zat op de telpost nog wel een zeggendoorntje die zich leuk liet bekijken. Een klein sprinkhaantje waar je normaal maar gauw overheen kijkt...
Zeggendoorntje
Voor de totalen zie hier.

zaterdag 28 september 2019

Een 'vleugje' zeevogeltrek!

Zeetrek is iets wat me jaarlijks enorm aanspreekt, en elk jaar probeer ik dan ook wel een graantje mee te pikken. Voor vandaag gaven ze een stevige wind op uit west-zuidwest, dus net niet helemaal ideaal. Desondanks kan deze windrichting, met een beetje een zuidelijke bries, op de Tweede Maasvlakte nog best leuke soorten opleveren. Zodoende stap ik om kwart voor 7 bij Herman vd Brand en Bram Roobol in om langs zee te gaan zitten.

Bij aankomst schuiven we naast Rene vd Giessen en zien al snel de eerste kleine jagers. Uiteindelijk zien we er deze ochtend zeker 12, waarvan sommige fraai langs komen! De andere jagers laten veel minder van zich zien, maar uiteindelijk zien we nog één grote en één middelste jager langs komen. Altijd leuk om te zien, ook al is het elk jaar toch weer even lastig na een jaar geen jager gezien te hebben. Naast de jagers vliegen de hele ochtend ook regelmatig wat roodkeelduikers, middelste zaagbekken en wat strandlopers voorbij. Al snel worden we ook geattendeerd door noordelijkere telposten, die rosse franjepoten hebben gezien. Dit steltlopertje laat zich met een stevige westenwind met enige regelmaat zien langs de kust, en om kwart over negen wordt het spannend als twee steltlopers vanuit het noorden aankomen. Al vrij snel hebben we door dat het inderdaad twee rosse franjepoten zijn, die over de golven en door de golfdalen naar het zuiden spoeden. Een leuke soort!

Ook pijlstormvogels zijn typische soorten waarvoor je aan zee gaat zitten. Om 9:00 verschijnt de eerste op het toneel: een noordse pijlstormvogel komt, zoals gebruikelijk, prachtig door de branding langs. Altijd een fantastisch gezicht om deze zwart-witte vogelsoort door de golven te zien manoeuvreren. Een tweede volgt zo'n drie kwartier later en een derde kan ik helaas niet oppikken.
Noordse pijlstormvogel
Om iets over tienen verschijnt opeens een grauwe pijlstormvogel op het toneel. Voor mij misschien wel de meest gave zeevogel, die nu onderweg zijn naar Zuid-Amerika om daar te gaan broeden. Een soort die oceanen overvliegt, maar wat niet verbazend is als je ziet met wat voor gemak ze zich over het water bewegen. Een schitterende soort!
Grauwe pijlstormvogel
Als na 12:00 echt bijna niks meer overkomt, besluiten René en ik nog wat rond te lopen op de Vuurtorenvlakte en het Luzerneveld, je weet het immers niet. Ondanks de wind is het prima vogelen, en qua vogels is het in de bosjes zeker niet saai. We zien veel zwartkoppen, tjiftjaffen, heggenmussen en roodborsten, maar daartussen ook nog enkele gekraagde roodstaarten, tapuiten, braamsluiper, goudhanen, een fitis en als leukste soort een velduil. Deze stootte we opeens voor ons op waarna hij zich prachtig flappend boven de vlakte laat zien. Altijd een leuke soort!

Tegen het eind van de middag ben ik weer thuis na toch weer een vleugje zeevogeltrek te hebben meegepikt. Heerlijk!

donderdag 26 september 2019

'Zippels' in de Zegenpolder!

Gisteren heb ik met de broers Molenaar de Amerikaanse goudplevier wederom gemist nabij Ouddorp. We kwamen niet verder dan een visarend, smelleken, veel goudplevieren en andere steltlopers. Vandaag heb ik geen tijd meer om richting Ouddorp af te reizen, maar vogel nog wel wat op IJsselmonde. In de Crezéepolder zie ik zo een bonte strandloper lopen, maar verder is het rustig. De regen en harde zuidwestenwind van de laatste dagen zijn vaak goede omstandigheden voor steltlopers om in het binnenland op te duiken. Vandaar dat ik ook besluit om de Zegenpolder nog even te checken, waar in de polder door de werkzaamheden leuke slikplaten zijn ontstaan.

Eenmaal in de polder zie ik al snel een groepje grote steltlopers opvliegen en gelijk weer landen: zilverplevieren! Een groepje fraaie jonge 'zippels' en dus toch ook een leuke steltlopersoort op deze locatie! Ze lopen rustig te foerageren en laten zich op afstand goed bekijken. Een prachtige soort die in het najaar op IJsselmonde toch niet erg dik gezaaid is.
Zes zilverplevieren!
Zilverplevieren
Naast de zilverplevieren lopen nog een paar bontbekplevieren rond. Ook een leuke soort natuurlijk en het laat wel de potentie voor zeldzame soorten voor deze locatie zien. In de polder kom ik verder nog wat graspiepers, de eerste wintertaling en twee tapuiten tegen. Het zag er naar uit dat de werkzaamheden bijna zijn afgerond, dus wie weet wat het in de nabije toekomst nog meer gaat opleveren!
Zilverplevieren

dinsdag 24 september 2019

Een bosgors in Noordwijkerhout!!

Deze week heb ik weer wat meer tijd om te vogelen, wat gisteren bijv. mijn eerste bonte strandloper dit jaar op IJsselmonde opleverde in de Crezéepolder. Het is erg rustig dit najaar helaas, wat daar ook wel uit blijkt... Vanochtend maak ik weer een rondje, deze keer richting Polder Sandelingen en het Waalbos. In de Sandelingen zitten weer veel wintertalingen, watersnippen en wat tafeleenden, maar is vliegen ook continue groepjes graspiepers over. In het Waalbos is de situatie niet veel anders, maar lopen ook nog twee lepelaars, een grote zilverreiger en drie tapuiten rond.
Duitse kokmeeuw in de Crezéepolder
Tijdens het vogelen hoor ik dat een Amerikaanse goudplevier is ontdekt bij Ouddorp, een erg goede soort voor Zuid-Holland. Snel fiets ik dus huiswaarts, maar voor ik thuis ben blijkt ook een bosgors bij Noordwijkerhout terug te zijn gevonden. Dat nog een hele nieuwe soort voor me, dus zo snel mogelijk stap ik in de auto richting deze uithoek van Zuid-Holland. Met Jacob en Albert Molenaar duurt het een klein uurtje voor we op de plek zijn. Bij aankomst is de vogel net uit beeld, dus het zoeken kan beginnen.
Plek van de bosgors
Al vrij snel begint het te regenen, maar we hebben de vogel gelukkig ook al vrij snel weer gevonden. Op het ruige terrein vliegt hij opeens roepend vlak voor me op, en is in vlucht dan al wel als dusdanig te herkennen. In het hierop volgende uur zien we de vogel eigenlijk alleen roepend opvliegen, om dan weer in de ruigte te verdwijnen. Uiteindelijk besluit hij toch nog even wat hoger in een boom te gaan zitten, waar hij wel kort maar goed te zien is. Een prachtige, maar ook wel lang verwachte, nieuwe soort!

Aangezien de soort binnen is en hij zich vervolgens steeds lastiger laat zien, besluiten we nog een poging te gaan wagen voor de Amerikaanse goudplevier in Ouddorp. De andere uithoek dus van Zuid-Holland, maar wel voor een heel goede soort voor de provincie. Na zo'n twee uur rijden met veel file en regen komen we aan op de locatie, maar de plevier is helaas niet aanwezig. Op het perceel lopen wel de nodige goudplevieren, maar de Amerikaanse dwaalgast ontbreekt. Enige tijd zoeken in de buurt van de locatie levert de gewenste soort helaas niet meer op, en verder dan een geelpootmeeuw, slechtvalk en een invallende ijsgors (ook leuk!) komen we helaas niet. De dip maakt de vreugde van de bosgors uiteraard niet te niet, en hopelijk lukt het snel deze Zuid-Hollandsoort nog wel te vinden!