Mooie laatste wintertelling van het seizoen

Afgelopen week gestart met de broedvogeltellingen, waarvan ik dit jaar weer een aantal mooie gebieden mag tellingen. Dat zijn onder andere duinen van Goeree en de Brielse Gatdam, plekken met veel goudvinken en dergelijke. Deze week was het nog rustig en vooral ook nog wel wat fris, maar de eerste soorten zijn wakker geworden. Ook deze week nog weer twee avonden door de Zegenpolder en het Waalbos gelopen. De laatste vangrondes van dit jaar wat nog wat houtsnippen en bokjes opleverde, maar ook een kievit in de Zegenpolder die ik kon kleurringen. Leuke verrassing was ook een steenmarter die schitterend voorbij kwam hobbelen! Pas mijn derde waarneming op IJsselmonde van dit nachtdier, maar ze hebben zich de laatste jaren behoorlijk weten te vestigen. 

Kievit GRO5

Gewone padden zijn ook wakker

Verder ook weer bezig geweest met het in kaart brengen van de akkervogels in de Zwijndrechtse Waard. In de meeste poldertjes zijn de kieviten wel weer aanwezig en ook de scholeksters hebben op veel plekken alweer hun positie ingenomen. In het Waalbos zijn daarnaast ook nog twee pompen geplaatst om plasdrassituaties te creëren. Een mooie kans voor de kieviten en tureluurs aldaar, zeker als het wellicht nog gaat opdrogen. Waterpiepers nemen daarentegen af en een vangpoging leverde geen enkele vangst op. Helaas! 

Plasdras-pomp in het Waalbos

Na al het gehobby door de week was het vandaag weer tijd voor een officiële telling en schoonmaakactie op de Sophiapolder. Met Matthieu Plaisier en Kees van der Wind deden we vanochtend de laatste wintertelling op het eiland en maakten we ook gelijk het visdiefeiland gereed voor het komende broedseizoen. Al het afval hebben we van het eiland gehaald en ook bramen en brandnetels zover mogelijk teruggedrongen. Een lage zout erover om de groei van kruiden te minimaliseren en hopen dat het weer een mooi broedseizoen wordt! 

Visdiefeiland is gereed

Kluten zijn alweer volop aanwezig. We tellen er uiteindelijk 153, waarvan het natuurlijk maar de vraag is hoeveel er zullen blijven plakken en hoeveel er nog doortrekken. Een exemplaar blijkt geringd te zijn en wel op de Marker Wadden. Dit exemplaar was vorig jaar ook afgelezen in de Crezéepolder en betreft dus waarschijnlijk een lokale broedvogel. Ook de stormmeeuwen hebben de kolonie op de dijk weer ingenomen. Schitterende meeuwtjes! 

Kluut G/W(X1)

Stormmeeuw

De telling is verder met name leuk door de vele steltlopers. We tellen uiteindelijk 1330 grutto's, maar ook 105 kemphanen, 7 bonte strandlopers en 2 bontbekplevieren zijn aanwezig, naast de eerder genoemde kluten. Ook wintertalingen, smienten en nog wat pijlstaarten zijn uiteraard aanwezig, en terwijl wij op het eiland zijn stijgt het water weer. Dat betekent dat op de terugweg de steigers vol zitten met meeuwen, maar ook met scholeksters. Daartussen zit een opvallend leucistisch exemplaar en ook een geringde grote mantelmeeuw (Denemarken of Noorwegen). Mooi einde van een geslaagde laatste telling van het winterseizoen op de Sophiapolder. 

Scholekster

Grote mantelmeeuw N-J76CH

Mooie dag met typische maartsoorten en matkoppen!

Bokjes en houtsnippen zijn nog steeds aanwezig, maar de aantallen nemen gestaag af. Afgelopen dagen desalniettemin nog enkele exemplaren kunnen ringen. Een mannetje wintertaling, de tweede deze winter, was tevens nog een leuke vangst! 

Wintertaling

Ook de waterpiepers zijn nog steeds aanwezig, alhoewel ze zich wel anders aan gedragen. Afgelopen dagen kwam ik één keer een grote groep tegen bij Heerjansdam, waartussen ik weer een serie exemplaren kon aflezen, maar verder zitten ze met name in wat kleinere groepjes. Eén van deze groepjes houdt zich op op het terrein van de suikerfabriek bij Puttershoek, waar ik o.a. R/BBB kon aflezen. Een exemplaar wat ik deze winter heb geringd. In de groep van de Siberische waterpieper kon ik dan weer geen geringde waterpieper vinden, maar de Siberische liet zich ook weer leuk zien. Blijft toch een fraaie vogel! 

Waterpieper R/BBB

Naast al die wintergasten is het natuurlijk ook alweer eventjes maart, en zo loop ik vanochtend met Erik-Jan Visser voor een eerste BMP-ronde door het Klein Profijt. Het is schitterend weer, maar de vogels zijn nog wat stil. De grote bonte spechten laten wel hier en daar van zich horen, maar kleine bonte specht houdt de staken op elkaar. Ook matkoppen zingen nauwelijks, alhoewel we er wel enkele tegenkomen. In het bos was het dus niet heel spannend, maar een blik op de Oude Maas levert onverwacht wel een grijze zeehond op die met een paling zit te worstelen! Toch wel een goede soort op de rivier en pas mijn tweede grijze zeehond op IJsselmonde. De aantallen van zowel grijze als gewone zeehond nemen wel toe de laatste jaren, wat natuurlijk alleen maar positief is. Geinig! 

Rhoonse grienden en Klein Profijt (links)

Het schitterende weer werpt in de omgeving ook zijn vruchten af en op diverse plaatsen worden onder andere rode wouwen gezien. Als we op de dijk uitkomen bij de Zegenpolder flapt daar gelijk een bruine kiekendief over, dus we besluiten maar gewoon even te gaan posten. Zeker in het voorjaar heeft deze plek al vaker zijn vruchten afgeworpen, en ook nu is het leuk met diverse groep grutto's, goudplevieren, kemphanen, honderden kieviten en kokmeeuwen, witte kwikstaarten, twee grote lijsters en om 9:16 opeens een rode wouw! De vogel flapt op redelijke hoogte schitterend langs richting noordwest, een effectief half uurtje dus op de dijk! 

Uitzicht over de Zegenpolder

Door de Portlandpolder rijd ik terug richting het oosten, waar ik in een groep van 45 witte kwikstaart nog een vrouwtje rouwkwikstaart tegen het lijf loop. Een soort die soms nog best lastig kan zijn in het voorjaar.

Rouwkwikstaart

In Polder het Buitenland lopen de waterpiepers helaas niet op de akkers. Wel zijn daar wat graspiepers en watersnippen aan het foerageren, en loopt ook mijn eerste kleine plevier van het jaar daar rond. Altijd leuk! 

Kleine plevier

Hierna duik ik het Develbos in, op zoek naar matkoppen. Dit jaar heb ik het plan gevat om deze mezensoort eens wat nader onder de loep te gaan nemen. Het gaat uitermate slecht met matkop in Nederland en ook in Zuid-Holland verdwijnt de soort uit steeds meer regio's. Op IJsselmonde lijkt de populatie redelijk stabiel, maar eigenlijk weten we helemaal niks van de soort. Het is ook typisch een wat lastige soort om te onderzoeken, dus heerlijk om eens wat tijd in te steken. Een intensief rondje door het Develbos levert naast wat appelvinken, vuurgoudhanen, houtsnippen, havik en sperwer ook op vier plekken matkoppen op. Een mooi aantal om de komende tijd eens te gaan volgen!  

Lekker nat in het Develbos

Matkop

Al met al een dag met wat typische maartsoorten en vroege voorjaarsgasten! Laat nu die waterpiepers en snippen maar weer verdwijnen... 

Een bokje van vorig jaar en een kievit!

De afgelopen anderhalve week was het gewoon weer meer van hetzelfde, zoals de hele winter. Het onderzoek naar bokjes ging gestaag door, dus regelmatig telde en ving ik bokjes. Zowel 's nachts als overdag. 's Nachts ving ik ook weer de nodige houtsnippen, met name in het Waalbos waar een nachtronde weer tientallen waarnemingen en ook enkele vangsten van deze fraaie steltloper opleverde. De leukste vangst deze afgelopen tijd was echter wel een bokje welke ik vorig jaar maart had geringd in de Zegenpolder. Dit exemplaar heb ik de hele winter nog niet eerder gevangen. Het lijkt er dus op dat deze vogel de Zegenpolder ook dit jaar weer als tussenstop gebruikt op de terugtrek naar het noorden!

Bokje uit maart 2022

Op 21 en 28 februari was ik nog weer bij de Devel om waterpiepers te vangen. Dat lukte zowaar beide avonden en in totaal kon ik vier waterpiepers van kleurringen voorzien. Dankzij deze succesvolle acties komt het aantal toch weer boven de 20 gekleurringde waterpiepers uit deze winter en lukt het wellicht nog om de 25 geringde exemplaren te halen. Toch wel een beetje het doel wat ik jaarlijks probeer te ringen. Ze blijven natuurlijk schitterend, alhoewel de aantallen slapende vogels niet heel hoog waren op de slaapplaats. Op een akker las ik bovendien nog een zevental geringde waterpiepers af, maar ook een oeverpieper bevond zich in de groep! Altijd leuk om deze typische kustvogel in het binnenland aan te treffen, kennelijk een exemplaar wat alweer op doortrek was naar het noorden. 

Slaapplaats Devel

Waterpieper R/BBN 

Afgelopen vrijdag en zaterdag was ik ook weer in de Hoeksche Waard te vinden. Niet per se voor de Siberische waterpieper, maar vooral ook in de hoop om een geringde waterpieper af te lezen. Dat lukte niet en ook de Siberische waterpieper kreeg ik niet in beeld. Een overtrekkende kraanvogel was nog wel een leuke troostprijs, die uiteindelijk ook nog boven IJsselmonde kon worden opgepikt. Altijd leuk! 

Dat de voorjaarstrek is begonnen wordt ook  overal wel weer duidelijk. De eerste paartje scholeksters lopen weer rond in de bebouwde kom en op de akkers zitten ook de eerste kieviten weer. Vanavond lukt het echter ook onverwachts om nog een kievit te vangen tijdens een nachtrondje. Wat een schitterende soort en toch ook wel weer heel anders dan de vele kuikens die ik ook dit jaar weer hoop te gaan ringen... Dat er nog maar vele mogen volgen! 

Kievit

Beetje triest einde van de week

Afgelopen zaterdag leverde een check van de groep waterpiepers in de Zwijndrechtse Waard weer zeven aflezingen op. In de naastgelegen Polder het Buitenland ving ik tevens nog een bokje die ik van een ring kon voorzien. Het was een mooie adulte vogel. Het belangrijkste kenmerk voor de leeftijd van bokjes, of misschien wel het enige, is de tekening op de buitenste staartpennen. Bij volwassen vogels is de crêmegekleurde buitenrand scherp afgesneden met een zwarte rand, terwijl bij jonge vogels slechts een zwart puntje in het midden van de staartpen aanwezig is.

Bokje

Adult bokje 

Ook eergisteren, toen ik 's avonds weer een rondje door de Zegenpolder maakte, kon ik weer 2 bokjes vangen. Totaal kwamen we negen bokjes tegen in het gebied, maar overdag zijn ze toch een stuk makkelijker te vangen. Ook een drietal houtsnippen belandde weer onder het schepnet en leuk was het om eens een vrouwtje fazant te kunnen ringen. Een hele talrijke soort hier, welke maar zelden wordt geringd.

Fazant

Opvallende tenen van een houtsnip...

Gisterenochtend besteedde ik kort tijd om uit te vogelen waar de waterpiepers in Oud- en Nieuw-Reijerwaard nou vandaan komen. Op deze braakliggende percelen foerageren altijd wel enkele waterpiepers, maar omdat ik hier nooit geringde vogels zie weet ik niet of het eventueel slapers zijn van de Devel. Misschien dat ze ook wel in Kinderdijk slapen?! Posten bij Huys ten Donck leverde in ieder geval geen waterpiepers op die vanover de rivier richting Reijerwaard vlogen. Even later in Reijerwaard zie ik wel een vogel hoog uit het zuiden komen, dus waarschijnlijk dat ze toch bij de Devel slapen?! 

Een rondje door de Zegenpolder leverde even later geen bokjes op, wel lukt het me om de waterpieper R/NRN weer af te lezen, die ik afgelopen winter in het gebied ringde. Dat is in ieder geval een trouwe wintergast. Na nog een korte zoektocht in de Zwijndrechtse Waard naar waterpiepers, besluit ik toch nog maar weer even naar de Hoeksche Waard te gaan om uit te vogelen waar de waterpiepers, en dus ook de Siberische waterpieper, nou exact slapen. Eerst check ik nog even de groep langs de Tweede Kruisweg, waar ik de dwaalgast toch ook weer kort in beeld heb. Blijft leuk natuurlijk! Even later zie k in Polder Groot Koninkrijk ook de groepen waterpiepers in komen vallen, zodat ik nu in ieder geval een goed beeld heb waar ze hier precies slapen. Altijd handig. 

Vanochtend was het weer tijd voor de wintertelling op de Sophiapolder. Samen met Laurens van der Wind en Matthieu Plaisier voer ik weer op tijd over naar het eiland. Vanaf half februari begint het toch altijd wel weer wat leuker te worden, en dat bleek ook, want de eerste ruim 50 grutto's waren gearriveerd op het eiland. Leuk! Geringde vogels liepen er helaas niet tussen. 

De eerste grutto's

De eerste geringde kleine mantelmeeuw is overigens al wel weer present, en ook de scholeksters zijn weer in flinke getalen aanwezig. We tellen er uiteindelijk 87. Ook nog zes bonte strandlopers, één wulp, 59 kemphanen en drie kluten passeren ons kijkerbeeld, terwijl grauwe gans met 890 exemplaren het meest talrijk is in het gebied. Ook een tiental pijlstaarten laten zich nog leuk zien en er zijn liefst 328 bergeenden aanwezig op het eiland.

Pijlstaart

De algehele teneur van de wintertelling is echter toch wel wat droevig. Langs de vloedlijn tellen we zeker 62 dode kokmeeuwen, en waarschijnlijk waren het er nog wel meer. 's Nachts is er een flinke slaapplaats van kokmeeuwen op het eiland aanwezig, en sinds kort heeft de vogelgriep onder de kokmeeuwen toegeslagen. Daar zijn de wrange vruchten helaas dus pijnlijk zichtbaar van. Hopelijk gaat het niet al te lang duren en is het snel weer afgelopen. Ook een aantal grote mantelmeeuwen hebben het niet overleefd, een soort die graag van dode soorten eet en zo dus ook kwetsbaar is voor het virus. 

Zieke kokmeeuw

Grote mantelmeeuwen

Wilde kat!! En nog steeds veel waterpiepergedoe...

Na alle hectiek van afgelopen dinsdag, stond ook de rest van de week nog behoorlijk in het teken van de Siberische waterpieper. Woensdagochtend kon ik het dan ook niet laten om weer richting de Hoeksche Waard te gaan, waar bij aankomst al waterpiepers op de percelen aanwezig waren. De vogel bleek er niet tussen te zitten, waarop ik dus maar naar een compleet ander deel van de polder besloot te gaan. Ze kunnen immers een behoorlijke reikwijdte hebben. Een enkele waterpieper kwam ik tegen, maar geen geringde, laat staan de Siberische. In Polder Groot Koninkrijk liet wel een bruine kiekendief zich nog fraai bekijken.

Bruine kiekendief

Even later wordt de vogel toch weer gemeld op de akker waar ik 'm gisteren vond, maar daar aangekomen is er onduidelijkheid alom en is de vogel niet meer gezien. Maar door een paar mensen gezien. De rest gaat weer ijverig op zoek in de omgeving, maar ik besluit naar de suikerfabriek te gaan aan de andere kant van Puttershoek. Dat is een plek die de waterpiepers vanuit de Zwijndrechtse Waard vorig jaar vaak aandeden en ook nu blijkt de plek en weer goed bij te liggen! Een mooi plasje en vijf waterpiepers later is ook de eerste geringde afgelezen, R/BBB. Een exemplaar die ik dit jaar ringde. Leuk! 

Braakliggend terrein bij de suikerfabriek

Waterpieper R/BBB

De vogels lijken uit de polder te komen, maar nog wat zoeken langs de Oude Maas leverde geen nieuwe plek met waterpiepers op. Donderdagochtend dus maar weer die kant op, in de hoop ze daar op de akkers te kunnen vinden. En dat lukte! In een groepje van 15 beesten kon ik R/BBY aflezen. Leuk om die uitwisseling tussen deze polder en de Zwijndrechtse Waard te zien, en opvallend dat aan de andere kant van Puttershoek een heel andere winterpopulatie lijkt te zitten. 

Spruitenstoppel ten westen van Puttershoek

Een mistig rondje gisterenavond door Sandelingen-Ambacht en de Crezéepolder leverde nog wel wat houtsnippen op, maar helaas geen vangst. Ook vanochtend was het nog wat mistig toen ik in de Crezéepolder waterpiepers vanuit Kinderdijk in zag komen vallen. In deze hoek is het ook nog steeds hopen op een aflezing, maar tussen ca. 10 exemplaren zat ook vanochtend geen geringde helaas. Na een wintertelling op de Utrechtse Heuvelrug (o.a. twee kleine bonte spechten) loop ik nog een ronde door de Zegenpolder, maar zonder bokjes deze keer helaas. Wel nog de overwinterende casarca's. Aangezien ook de Siberische waterpieper weer werd gemeld, ging ik toch nog maar even die kant op voor een betere waarneming. Ik was net te laat voor een hele goede waarneming midden op het pad, maar gelukkig lukte het daarna ook om de vogel mooi te kunnen zien op een spruitenperceel. De groep waterpiepers inclusief de Siberische bleef uiteindelijk echter tussen de spruitenplanten lopen, waardoor het vervolgens heel lastig was om de vogel goed in beeld te krijgen. Daarvoor lukte dat gelukkig goed en leek de vogel een stuk meer buff dan eerder deze week, een direct gevolg van meer zon en een meer kleurrijke (groene) achtergrond. Maar niet minder fraai! 

Vanavond stond er na al dat waterpiepergedoe weer een heel ander doel op de planning: wilde kat! Vorig jaar hadden we al een keer een vergeefse poging gedaan en leverde een rondje door het heuvelland alleen veel dassen en een steenmarter op. Maar dit jaar weer een poging met z'n vieren: Herman vd Brand, Kees en Laurens van der Wind en ik. Om half acht vertrekken we bij Lage Zwaluwe naar het Vijlenerbos, waar we na een voorspoedige rit aankomen. Dan kan het zoeken met de warmtebeeldkijkers aan beginnen.

Stapvoets rijden we door het bos, waarbij we eigenlijk alleen veel muizen en een haas tegen het lijf lopen. Een flinke lichte vlek in een boom blijkt een mooie bosuil te zien, fraai! 

Bosuil Foto: Herman vd Brand

Als we even later uit het bos komen en over het veld schijnen, priemen er twee felle ogen onze kant op. Het zal toch niet?! Snel de kijker erop, en ja! Om 22:37 staan we al naar een schitterende wilde kat te kijken, die in ruig grasland zit en vervolgens langzaam richting het bos wandelt. Door de kijkers is o.a. de dikke pluimstaart met zwarte banden goed te zien. Met een telescoop had de waarneming nog beter kunnen zijn, maar op zo'n waarneming hadden we niet helemaal gerekend... Na een paar minuten is de kat verdwenen in het bos, wat een geluk! We rijden nog kort door het bos maar weten zelf eigenlijk ook niet waarom. We blunderen uiteindelijk nog tegen een vos aan, maar vertrekken dan ook vrij snel weer richting het westen. Top! 

Eerste Pacifische waterpieper voor Nederland!

Om het wintervoorkomen van de waterpiepers op IJsselmonde beter te begrijpen, besloot ik vanochtend eens naar waterpiepers te gaan zoeken in de Hoeksche Waard. Rond 8:00 stond ik vanochtend dan ook in Polder Groot Koninkrijk om de afvliegende waterpiepers van de slaapplaats aldaar te volgen, in de hoop op geringde exemplaren in de groep. Al snel hoor ik enkele waterpiepers overkomen en na zo'n 15 exemplaren die allemaal richting het zuidwesten vliegen, besluit ik ook die kant op te gaan. Het is wat mistig, dus ik kan ze helaas niet lang volgen. Aangezien ik met de fiets ben is het zoeken echter wel wat makkelijker, omdat je dan al snel wat roepjes hoort vanaf de akkers. 

Na enige tijd zoeken vond ik langs de Tweede Kruisweg, tussen Puttershoek en 's-Gravendeel, een groepje waterpiepers op een kleine spruitenstoppel. Een laag langsvliegende Aalscholver deed het hele zooitje echter opvliegen en de meest vertrokken richting west. Die kwamen later op de ochtend wel weer, maar zo’n 10 beesten bleven plakken. Die bleken na een inspanning van een half uurtje allemaal ongeringd. De rest van de groep was niet teruggekomen, dus via Puttershoek ging het naar de Kromme Elleboog bij Maasdam, waarvan ik op Google Maps al had gezien dat daar weleens een mooie akker zou kunnen liggen. En jawel! Een mooie spruitenstoppel met een flinke groep Waterpiepers (ca. 30) die zich bovendien goed lieten zien, inclusief de pootjes!

Spruitenstoppels

Vanaf de weg was de groep goed te zien en gestructureerd checkte ik de hele akker. Mijn focus lag met name op de poten, maar opeens viel een exemplaar toch wel erg op. Donkere tertials, ‘open’ gezicht, donkere halsvlek … Even vroeg ik me af of ik niet gek was, liet de vogel los en zwaaide weer rustig het veld over, waarna even later mijn blik weer op de vogel bleef hangen. Hij knalde er toch wel uit, dus begon ik maar wat te digiscopen. De akker was goed overzichtelijk en de groep liep ook redelijk dichtbij, dus op wat foto’s en filmpjes is wel één en ander zichtbaar. Alle kenmerken van Pacifische Waterpieper, want dat is waar ik aan dacht, had ik niet paraat, dus voor wat ruggespraak stuurde ik de beelden door naar mede-IJsselmondenaar Thomas Los. Ik weet dat hij lijntjes naar wat 'wandelende encyclopedieën' heeft en binnen een paar minuten kreeg ik inderdaad de bevestiging dat ik niet helemaal gek ben en de suggestie om de vogel maar voorzichtig te piepen. Pfieuw!

Pacifische waterpieper

Het piepje is gauw verzonden, maar op dat moment was de groep door onbekende oorzaak alweer verkast naar het oosten. Ik vermoed richting het spruitenstoppeltje langs de Tweede Kruisweg, dus ik trapte weer die kant op. Het was nog niet helemaal bezonken dat ik waarschijnlijk naar een nieuwe soort voor Nederland stond te kijken en zat ook nog half met de ringen in mijn hoofd (want ik had toch wel minimaal één geringd exemplaar verwacht) en hoopte maar dat het groepje zo weer gevonden was. De berichten stroomden ook nog steeds binnen, waaruit ik kon opmaken dat toch het meest werd gedacht aan de oostelijke ondersoort japonicus. Vooral vanwege de witte vleugelstrepen, vage donkere mantelstrepen en het ontbreken van buffe onderdelen. Ondertussen was ook Thomas gearriveerd en zag ik van een afstandje ook al meerdere mensen op de oude plek staan. Bij het veldje langs de Tweede Kruisweg zat een klein groepje Waterpiepers, zonder de vogel. Het was dus zoeken geblazen naar de groep en ik had vanochtend gezien dat ten noorden van de Molendijk (west van de HSL-lijn) ook een spruitenakker ligt. Die kant dus maar op en Thomas, die daar eerder was, gaf inderdaad aan dat een tiental beesten op de akker zat, maar waren verkast richting het zuidwesten. Op afstand zag ik nog een Waterpieper invallen, dus zekerheidshalve checkte ik nog het hele perceel. De groep bleek inderdaad verkast te zijn. Ondertussen was ook de groep vogelaars al aanzienlijk aangegroeid.

Pacifische waterpieper

De meesten kozen ervoor om richting de Tweede Kruisweg te gaan, ik besloot compleet de andere kant op te fietsen. Waterpiepers kunnen immers zomaar een paar kilometer opschuiven, dus wie weet! In de polder tussen de Molendijk en de Gorsdijk vond ik inderdaad een groepje Waterpiepers, maar voordat ik de moeite kon nemen om ze te checken kreeg ik de melding dat de vogel weer in beeld is. Mooi! Collega Kees de Vries had ‘m teruggevonden in de groep langs de Tweede Kruisweg, die ondertussen ook op de geploegde percelen was gaan foerageren. Niet veel later sloot ik aan, maar viel het niet mee om de vogel goed en langdurig in beeld te houden. De rest van de middag bleef de vogel wel trouw in de groep en tussen de Tweede Kruisweg en de HSL-lijn, maar was soms gerust een uur uit beeld terwijl hij onzichtbaar tussen de voren aan het foerageren was en aardige afstanden af kon leggen. Dat bouwde de spanning af en toe op, wat met een smal landweggetje en wat opgefokte ‘Hoeksche Waarders’ niet altijd een gouden combinatie is …

Vogelaars

Nadat iets voor 17:00 uur een deel van de groep was vertrokken naar de slaapplaats, hield ik het ook wel voor gezien. Achteraf toch iets te vroeg, want rond 17:00 uur heeft de vogel zich nog even laten zien, zodat het volgens mij voor de meesten wel goed kwam. Wat een dag... Nooit verwacht deze enorme zeldzaamheid in Nederland te ontdekken. Maar geringde waterpiepers zaten er dan weer niet tussen... 

Vogelaars

Zie ook.

Rustige Zuidpolder

Afgelopen vrijdag kon ik weer een mooi aantal bokjes vangen en ringen. In Oud-Reijerwaard kwamen er liefst acht exemplaren onder mijn net, waaronder een eerder geringd exemplaar weer uit het Waalbos. Leuk om die uitwisseling vast te stellen! Nachtelijke rondes leverde ook weer de nodige houtsnippen op, maar een gekleurringde kievit die ik tegenkwam in het Waalbos was ook een bijzonder grote verrassing. Het exemplaar had rechts een oranje ring en links een groene ring om de tibia, dus deze vogel moet ik de afgelopen jaren in de Zegenpolder als kuiken hebben geringd. Aflezen lukte helaas niet, vangen evenmin, maar hopelijk duikt hij dus nog weer 's op! 

Bokje

Kieviten

Verder ben ik weer eens een weekje vrij, zodat ik vanmiddag eindelijk eens hoopte de waterpiepers in de Crezéepolder te kunnen checken op geringde vogels. Helaas vond ik de groep niet, zodat ik maar doorreed naar de Zuidpolder in Barendrecht. In dit poldertje wordt weinig gevogeld en om het plaatje van waterpiepers op IJsselmonde compleet te maken was ik wel benieuwd of er hier ook nog wat zitten. Rustig heb ik dus de hele polder structureel uitgekamd, maar van waterpiepers was geen sprake. Ook hoor ik geen enkele keer een overvliegend beest, wat er toch wel op duidt dat ze dit dus links laten liggen. Nuttig om te weten! 

Ook qua andere soorten is het rustig. Er zitten nog wat holenduiven en roeken op de akkers, een enkele fazant en er komt nog een groepje kneuen over. In een oud boomgaardje zit nog een tweetal groene specht en een slechtvalk slaat een spreeuw. Verder foerageren er ook nog honderden kokmeeuwen, omdat ze precies alle stoppelvelden aan het omploegen zijn. Dankzij het droge weer kunnen de boeren alweer het land op. 

Zuidpolder

Nog meer vangsten van 'de grote drie'

Afgelopen twee weken was ik weer vaak op pad voor waterpiepers, bokjes en houtsnippen. Dat zijn een beetje de grote drie deze winter. Voor waterpieper deed ik vandaag nog een vangpoging langs de Devel, maar was ik daar ook op 17 januari. Vanavond kwam ik helaas niet verder dan een waterpieper die ik op afstand uit het net zag ontsnappen, helaas. Het was ook rustig vanavond en kennelijk sliepen veel piepers elders. Twee weken terug was het aanzienlijk beter en kom ik twee waterpiepers kleurringen, voor een wintervangst helemaal niet zo gek. Het aantal had misschien nog wel wat hoger kunnen zijn als er niet een half uur een politiehelikopter boven de slaapplaats had rondgehangen... Het duurde even voordat ik gecontroleerd was (melding van een stroper in het riet...), maar toen kon ik gelukkig weer rustig doorgaan met vangen! 

Waterpieper R/BBB

Ook kon ik nog weer veel geringde waterpiepers aflezen in de Zwijndrechtse Waard. De spruitenstoppel in Polder het Buitenland bij Heerjansdam wordt langzaamaan weer ingewisseld voor andere percelen in de polders, de akker is dan ook alweer aardig aan het opdrogen. Ook de groep in de Crezéepolder van ruim 20 exemplaren kon ik eindelijk goed checken. Deze vogels slapen in Kinderdijk, maar foerageren ook op de akkers langs de Pruimendijk wat alweer aardig richting de Devel is, maar een geringd exemplaar zat er niet tussen. De uitwisseling tussen de slaapplaatsen is kennelijk toch minimaal, want rondom de Devel is ongeveer 1 op de 7 waterpiepers gekleurringd. 

Perceel in Polder de Hooge Nesse waar  ze nu ook weleens lopen

Waterpieper R/RWW

Favoriet perceeltje in de Crezéepolder

Bokjes vangen lukte ook weer, zowel in de avond als overdag. Sommige plekken zijn overdag behoorlijk ongeschikt geraakt, met name de Zegenpolder en in de Volgerlanden. 's Nachts wordt op die plekken nog wel gefoerageerd, maar waar die vogels overdag dan rusten blijft nog een beetje een raadsel voor mij... Wel ving ik in Oud-Reijerwaard een bokje die ik eerder in het Waalbos ringde, dus langzaamaan beginnen er wat terugmeldingene te komen buiten de gebieden waar ik ze geringd heb, maar grote verplaatsingen zitten er nog niet bij. Eén en ander wijst er toch wel op dat er én veel bokjes zijn én ze ook behoorlijk flexibel zijn en veel lijken te verplaatsen, ook vanwege het grote aantal nieuwe exemplaren dat ik nog vang. 

Bokjes

En dan waren er ook nog houtsnippen. De aantallen daarvan lijken alweer terug te lopen en de wegtrek naar de broedgebieden is alweer ingezet. Het winterweer is er ook niet echt naar om nog in warmere oorden te moeten blijven. De vangsten nemen dus af en wat er zit lijkt ook moeilijker te vangen, wellicht treedt toch iets van 'angst' op voor die zaklamp die weer over het veld aan komt zwaaien... Al met al nog wel enkele vangsten en ook zag ik de laatste keren nog op enkele plaatsen een ransuil of kerkuil, terwijl eerder deze winter deze soorten zich amper lieten zien. Ook altijd leuk! 

Houtsnippen