Kleine trap in De Zilk

Gisteren werd een kleine trap ontdekt nabij De Zilk, net nog op Zuid-Hollands grondgebied. Na een geval tientallen jaren geleden was dit pas het tweede exemplaar voor deze provincie. Genoeg reden dus om vanmiddag even die kant op te gaan. Met Hans Bossenbroek arriveer ik in de loop van de middag op de locatie, waar de Zuid-Europese 'kip' gelijk in beeld is. Op afstand laat hij zich leuk bekijken, al foeragerend in een bloembollenveldje. Het blijft toch een prachtige soort, ondanks dat het alweer mijn vierde is in Nederland.

Kleine trap

Tijdens onze aanwezigheid wordt de vogel nog bijna verstoord door een wat te enthousiaste fotograaf, maar vliegen gaat de vogel niet. Tja, sommige mensen...

Fotograaf en kleine trap

De eerste kleine mantel en een ouwe bekende

Voor vandaag was flinke wind opgegeven, en dat bleek vanochtend ook wel. Niet ideaal om meeuwen te kijken, maar aangezien verder nog weinig te beleven is, was dat uiteindelijk toch waarom ik op de fiets stapte. Ik had ten slotte ook nog kruimels zat.

In mijn eentje vervolgens de hele route door Rotterdam-Zuid afgelegd, waarbij het opvallend was dat sommige locaties helemaal verlaten waren. Met name de parkjes en sloten direct tussen de huizen waren leeg, terwijl in grotere parken met meer ruimte volop kokmeeuwen zaten. Uiteindelijk lukt het me ondanks de harde wind nog 20 kokmeeuwen af te lezen, waaronder weer een zevental nieuwe exemplaren voor deze winter.

Poolse kokmeeuw W-TTVV

Duitse kokmeeuw W-AF876

Naast de kokmeeuwen lees ik nog een enkele andere meeuw af, waaronder ook weer de eerste kleine mantelmeeuw van het seizoen. Deze is weer mooi op tijd terug! Ook zilvermeeuw O-UR kwam ik nog tegen, één van de eerste meeuwen die ik aflas in de stad. Terugkijkend in de geschiedenis van de vogel zie ik dat ik 'm op 9 februari 2013 voor het eerst aflas, exact zes jaar geleden dus! Een trouwe gast is het wel gebleven overigens, de meeuw van de Maasvlakte. Ondanks de wind heb ik me dus toch nog aardig vermaakt!

Kleine mantelmeeuw Y-B||D

Zilvermeeuw O-UR

Matige vangsten en een Zegenpoldertelling

Gezien het feit dat ik deze week in Ambacht ben, is de verleiding groot om toch regelmatig naar buiten te gaan. Gisterenochtend deed ik zo weer een poging om rietgorzen te vangen en te ringen in de Zegenpolder. Dat viel echter niet mee, ik ving namelijk slechts een enkeling. Desalniettemin blijven het leuke beesten en er zitten er gelukkig nog genoeg! De meerderheid van de vogels die ik van blijken jonge vogels te zijn, waarvoor de staart een goede indicatie geeft. De staartpennen zij bij juveniele vogels namelijk puntig, en bij oudere vogels afgerond.

2kj rietgors

Gisterenavond deed ik nog een poging om waterpiepers te ringen op de slaapplaats in de Devel, maar dat was evenmin een groot succes. Uiteindelijk ving ik slechts één graspiepers en bleven de waterpiepers uit de buurt van het net. Hopelijk dat het later dit seizoen nog gaat lukken om wat exemplaren te ringen! De graspieper liet net als de eerder gevangen piepers overigens opvallend vetopslag zien. Kennelijk iets wat piepers gebruikelijk zijn te doen in de winter? Normaal gesproken leggen veel vogels 'trekvet' aan, een reserve om lange afstanden mee te kunnen overbruggen.

Graspieper en zijn vetreserve

Naast dat ringwerk heb ik vanmiddag nog de hele Zegenpolder geteld. Deze polder, waarin een experiment gaande is m.b.t. natuur-inclusieve landbouw, wordt wekelijks geteld en daar wil ik natuurlijk ook mijn steentje voor bij dragen. Het levert vanmiddag weer flinke aantallen veldleeuweriken op, waarvan enkele zich al broed verdacht gedragen. Zouden ze weer terugkomen als broedvogel?! Dat zou fantastisch zijn! Verder vermaak ik me nog met de gebruikelijke rietgorzen, waterpiepers, enkele kneuen en een grote zilverreiger.

Ross' gans in Zuid-Holland!

Vermoedelijk zwerft een Ross' gans al maanden door Utrecht, Noord-Holland en Zuid-Holland. Afgelopen jaar verbleef hij zo enige tijd rondom Reeuwijk en Zevenhuizen, maar ik had 'm in Zuid-Holland niet gezien. Aangezien het exemplaar gisteren bij Haastrecht opdook, besluit ik vanmiddag toch maar even die kant op te gaan. Aangezien ik toch in Ambacht was slechts een klein ritje. Samen met Hans Bossenbroek is even later deze dwaalgast uit Noord-Amerika snel gevonden, wel op een flinke afstand. Na enkele minuten van de vogel genoten te hebben zijn we weer uitgekeken en keren we huiswaarts. Wel weer met een nieuwe voor de Zuid-Hollandlijst!

Ross' gans

Polder bij Haastrecht

Halsbandparkieten, wintertaling en de eerste 'kwikresultaten'

Gisterenavond telde ik met Matthieu Plaissier de slaapplaats van halsbandparkieten in H.I.Ambacht. Op dat moment werden ook de andere slaapplaatsen rond Rotterdam geteld, om zo een totaalbeeld te krijgen van de halsbanden in de regio. We kwamen uiteindelijk op 251 exemplaren, waarbij de overgrote meerderheid uit het zuidoosten aan kwam vliegen. Vermoedelijk gaat het dus met name om vogels uit Dordrecht, Zwijndrecht en Sliedrecht etc. die in Ambacht komen slapen. Een kleiner gedeelte kwam uit noordoost wat met name Alblasserdamse vogels zullen zijn. Kennelijk is het in Ambacht goed toeven...

Halsbandparkieten

Daarna deden Matthieu en ik nog een poging om in de Zegenpolder houtsnippen of veldleeuweriken te vangen voor ringonderzoek, maar we hebben de techniek nog niet helemaal onder knie. We vingen dan ook geen doelsoorten, maar zagen wel een prachtige houtsnip op korte afstand lopen! Nu nog in het netje...

Wintertaling

Vanochtend deed ik, voordat ik naar de Dutchbirding Vogeldag zou gaan in Lunteren, nog een poging om een wintertaling te vangen. Dat lukte uiteindelijk wel, dus toch nog wat geringd dit weekend. Wederom een prachtig mannetje en alweer de derde deze winter. Al deze exemplaren ving ik in de ochtend, maar wellicht dat het in de avond nog wel beter gaat. Kijken of ik daar de komende tijd nog een keer een poging voor kan gaan wagen. Wie weet, genoeg te doen...

Overigens was het vervolgens op de DB-dag gezellig en leerzaam. Het meest smaakmakend was uiteraard de lezing over de 'gele kwikstaart' van Rhoon die in december in de Zegenpolder zat. Uit mijn verzamelde veertjes is echter gebleken dat het een complex beestje is, vermoedelijk een hybride met een citroenkwikstaart en een 'westelijke gele kwikstaart'. Zeer waarschijnlijk dus geen oostelijke gele kwikstaart, maar het onderzoek wordt nog vervolgd...

Weer wat nieuwe terugkomers erbij!

Ondanks dat gisteren de dooi was ingevallen, is voor het meeuwenrondje vandaag de verwachting toch hoog gespannen. Op de meeste slootjes en plasje ligt immers nog wel ijs en wellicht is er toch nog wat beweging geweest de laatste dagen. Het weer lijkt daarbij gelukkig mee te vallen, terwijl ze eerst veel regen voorspelden. En gelukkig viel het ook mee! 

Noorse kokmeeuw W-J2TR

Ook qua ringen valt het vandaag niet tegen en inderdaad zien Laurens van der Wind en ik veel teruggekeerde kokmeeuwen die we deze winter nog niet eerder zagen. In totaal lazen we 43 kokmeeuwen af, waarvan we ruim 20 exemplaren nog niet hadden gezien deze winter. Daarbij zat ook nog een viertal exemplaren die we nooit tegen kwamen, waaronder eindelijk een geringde eerste winter: een Litouwer. Verder was de leukste wellicht de Deen W-5AT die ik alleen in 2014 in de Waalhaven, op de slaapplaats zag. Het is immers een vaste overwinteraar aan de noordkant van de stad, maar vandaag dus niet! 

Litouwse eerste winter kokmeeuw

Deense kokmeeuw W-5AT

Naast de kokmeeuwen lazen we nog wat Nederlandse zilvermeeuwen af, maar daar zaten verder geen verrassingen tussen. Ook kwamen we zoals gebruikelijk nog enkele geelpoot- en pontische meeuwen tegen, waarvan de eerste deze winter wel echt in de meerderheid lijkt te zijn. We zagen vier resp. twee exemplaren. 

Pontische meeuwen

Geelpootmeeuw

IJmuidenaar Y-YCRZ

Al met al dus een mooie ronde met totaal 53 aflezingen. Het totaal aantal afgelezen kokmeeuwen staat nu op 56 voor deze winter. Hopelijk kan daar met nog twee rondjes 80 ringen van gemaakt worden... 

Roodhalzendag!

Twee dagen geleden, op de 23ste, werd in Polder de Hooge Nesse een roodhalsgans gevonden. Deze was aanwezig in een flinke groep kol- en brandganzen, die altijd op IJsselmonde arriveren als het gesneeuwd heeft. Tot nog toe was daar in de afgelopen winters nooit een roodhalsgans tussen ontdekt. Een soort die normaliter in Bulgarije overwintert en waarvan in Nederland jaarlijks enkelingen in grote groepen ganzen opduiken. Nu was het dus wel raak, want dinsdag was er toch wel een paar centimeter sneeuw gevallen. Tot gisterenmiddag was ik echter in Wageningen zonder enige ruimte om af te reizen naar IJsselmonde, maar vanochtend lukte het gelukkig wel. In alle vroegte ga ik dus maar naar de Lindtsedijk in de hoop dat ook vanochtend de groepen ganzen weer arriveren. Gisteren deden ze dat ten slotte ook, maar toen bleven ze boven het gebied vliegen. De roodhals zat er toen nog wel tussen, dus wie weet!

Het blijkt echter potdicht te zitten, en ook zijn ze nog aan het baggeren op het veld waar de ganzen liepen. De werklui zijn rond een uur of negen klaar en met de onder tussen gearriveerde Sander Elzerman, Dave van der Spoel en Leo Boon zie ik de eerste kolganzen arriveren. Vanaf de dijk blijkt de groep echter niet te checken vanwege de mist, dus met een tweetal auto's rijden we het naastgelegen weggetje op om het maar vanuit de auto te proberen. Het turen door de mist valt niet mee, maar toch is het Dave die al na enkele minuten de vogel uit de groep vist. Yes!!

Roodhalsgans

De roodhalsgans loopt vooraan in de groep en is ondanks de mist aardig te bekijken. Zeker als het soms wat minder wordt. Wat een goede soort voor IJsselmonde! Pas het tweede geval ooit en de eerste twitchbare!

Roodhalsgans

Terwijl de vogel gisteren tussen zo'n duizend brandganzen zat, zitten er nu slechts 60. Daar malen wij natuurlijk niet om. Binnen is binnen! Zeker met de dooi die aanstaande is, is de kans heel groot dat de groep ganzen, inclusief de roodhalsgans, niet meer op IJsselmonde komt foerageren.

Groep ganzen

Toen ik vanmiddag bezig was met kruimels halen voor de meeuwenronde, kreeg ik een belletje van Dave van der Spoel dat een roodhalsfuut aanwezig was op het Waaltje. Weer een goede soort dus en zowaar ook weer een 'roodhals'. Drie jaar geleden overwinterde daar ook al een exemplaar, dus nieuw is hij niet. Toch ben ik vanmiddag nog even gaan kijken, want een goede soort is het zeker! Helaas niet zo dichtbij als gehoopt, maar wel weer leuk om een zeldzaamheid op het Waaltje te zien!

Roodhalsfuut

De hoeveelheid vis moet overigens heel hoog zijn, aangezien pas 37 dodaarsjes werden geteld. We hopen nog altijd op een kuifduiker, maar die laat ook nu dus weer op zich wachten. Maar de winter is nog niet op...

Rietgorzen in de Zegenpolder

Gisterenavond lukte het vangen van veldleeuweriken voor ringonderzoek helaas niet in de Zegenpolder. Dat kan namelijk in het donker, volgens deze methode. Gewapend met een schepnet, infraroodkijker en zaklamp waren de verwachtinge hoog gespannen, maar het vergt nog wat oefening voordat het me gaat lukken denk ik.

Vanochtend was het prachtig weer dus besloot ik maar weer die kant op te gaan, nu om weer vogels op het wintervoedselveldje te vangen. En met succes! In de paar uurtjes dat ik aanwezig ben kan ik 23 rietgorzen vangen, waarvan twee recent geringde rietgorzen, een rietgors van 5 maanden terug en het overwinterende exemplaar uit Castricum. Een prachtig resultaat dus!

Overwinteraar uit Castricum

De geslachtverdeling van de rietgorzen is overigens flink scheef verdeeld, met beduidend meer mannetjes. Die blijken dan ook noordelijker te overwinteren dan de vrouwtjes. Leuk om dat zo te kunnen vaststellen! De mannetjes hebben, naast dat ze een maatje groter zijn, veel meer wit in de nek en de kruinveertjes hebben geen zwart puntje zoals de vrouwen.

Vrouwtje rietgors

Mannetje rietgors

Naast die rietgorzengeweld, waarvan er overigens tientallen rondhangen, ving ik vanochtend eindelijk ook een vink. Ondanks dat er daar wel zo'n 70 exemplaren van ter plaatse waren, maar de meeste vliegen telkens veel hoger weg dan de rietgorzen. Desondanks toch nog eentje, wat het wel weer extra leuk maakt!

Vrouwtje vink

Toch een geslaagde vangsessie al met al, wat hopelijk deze winter nog een paar keer gaat voorkomen.

Natte wintertellingen, maar met leuke 'dingetjes'

Dit weekend was de landelijke wintertelling weer gepland, dus vanochtend tellen Laurens van der Wind, Matthieu Plaissier en ik eerst Polder Sandelingen, terwijl het licht miezert. De verwachtingen voor de tellingen zijn niet hoog gespannen, want winterse omstandigheden of andere spannende ontwikkelingen zijn nog niet aan de orde. We verwachten dan ook een 'normale' wintertelling, en dat wordt het eigenlijk ook wel. Enkele slobeenden, een groepje wintertalingen, vuurgoudhaantjes, een groene specht en wat watersnippen zijn typische overwinteraars van het gebied. Het viertal bokjes dat we tegenkomen zijn dat eigenlijk ook, maar het lukt ons nu om twee exemplaren op de grond te ontdekken. Meestal zie je ze pas als ze vlak voor je opvliegen, maar we vandaag hebben we geluk. En wat een prachtige beestjes zijn het toch!

Bokjes

En Polder Sandelingen en bokjes is voor mij toch wel een bijzondere combinatie. Als 12-jarige jongetjes vond ik hier ook al bokjes, toen natuurlijk voor ons een megazeldzaamheid. Maar ook toen was de frustratie dat we ze nooit zagen op de grond. Nu zo'n 10 jaar later lukt dat dus wel. Wat een machtige schutkleur hebben deze steltlopertjes uit Scandinavië toch. Fascinerend!

Bokje...

Als het vervolgens harder gaat regenen is het weer tijd om huiswaarts te keren, waarna Laurens van der Wind en ik rond 13:00 weer met het pontje overgevaren worden naar de Sophiapolder. In eerste instantie leek het wel droog te worden, uiteindelijk regenen we toch behoorlijk nat... Desalniettemin geen onaardige telling met toch weer flinke aantallen. Zo'n 1200 kokmeeuwen en 750 wintertalingen vormen de bulk, maar ook nog zo'n 150 berg- en 120 krakeenden. Qua eenden deden ook de pijlstaarten het goed, met zo'n 27 exemplaren. Verder zaten op de dijk nog wat kneuen, putters en groenlingen, maar een krentje ontbrak helaas. De echte leuke waarneming was er overigens nog wel, toen in de groep meeuwen plotseling een adult pontische meeuw met een gele kleurring verscheen. Het bleek de Pool Y-PHNN. Een exemplaar dat al sinds 2012 in de regio overwintert, dus goed om hem weer te zien!

Poolse pontische meeuw Y-PHNN

Wat betreft de meeuwen vonden we op de steigers ook nog verschillende saté prikkertjes. Vermoedelijk uitgebraakt door de meeuwen, want ze lagen tussen vele andere braakballen. Het blijft ongelofelijk wat die beesten allemaal naar binnen schrokken, maar niet zo verwonderlijk dat het dan toch ergens gaat vastzitten... 

Meeuwenbraaksel

En ten slotte blijft ook de kracht van het water weer verbazen. Enkele dagen geleden stonden de waterstanden hoog door springtij en een stevige noordwesterstorm. Dat heeft ook op de polder weer de nodige gevolgen gehad. Eén daarvan is dat de grote stronk die al jaren midden op het slik ligt uit elkaar geslagen is. Jammer voor de stormmeeuw die daar al jaren op broedt... 

Aangespoelde meerpaal

Boomstronk uit elkaar geslagen...

Vogels ringen lukt niet altijd...

Dit jaar ben ik vooral van plan wat vaker het veld in te gaan om vogels te ringen. De aandacht verschuift wat dat betreft een beetje van het vogelen naar ringen. Op 2 januari heb ik zo een poging gedaan om nog wat vogels te vangen in de Zegenpolder, maar dat was weinig succesvol. De piepers reageren namelijk niet meer op het geluid, ondanks dat er nog ruim voldoende gras- en waterpiepers rondhangen. Jammer dus! Overigens belandde nog wel één waterpieper (per toeval?) in het net.

Vandaag waren de verwachtingen wat hoger gespannen, maar dat bleek onterecht. Op het wintervoedselveldje bleken nog vele rietgorzen aanwezig, maar de netten bleven helemaal leeg. Vermoedelijk door de toch wel forse wind, waardoor de vogels de 'wapperende' netten veel beter zien. Jammer maar helaas dus, binnenkort maar weer wat proberen!

Waterpieper

Rustig! Wachten op de kou...

Aangezien oud en nieuw weer achter ons ligt, zal de rust weergekeerd zijn in Rotterdam. Tijd dus voor een meeuwenrondje, de tweede van de winter. Samen me Laurens van der Wind doorkruis ik weer Rotterdam-Zuid op onze standaard manier, waarbij we op vele plaatsen kruimels voeren. Het levert vandaag vooral weer veel bekende kokmeeuwen op. Exemplaren die we dit jaar al hadden gezien, maar ook weer een aantal teruggekeerde vogels van eerdere jaren. We zien slechts één kokmeeuw die we nooit eerder zaten, een vogel uit Litouwen. Het lukte ons helaas niet om een geringde jonge vogel te vinden, dat zijn toch vaak wel leuke exemplaren namelijk. Een Noor bijvoorbeeld, die we in 2013 als juveniel verwelkomde in de stad zagen we vandaag ook weer. Trouw is die elke winter aanwezig in het Zuiderpark!

Pontische meeuw

Het was vandaag dus niet een rondje met veel hoogtepunten, alhoewel ook een wilde eend uit Strijen voor de vijfde winter weer present was. Overigens hebben we ook eens alle kokmeeuwen geteld die we konden controleren op ringen. 26 van de 2250 kokmeeuwen was geringd, dus ongeveer één op de 110 exemplaren. Naast de kokmeeuwen lazen we overigens ook nog enkele Nederlandse zilvermeeuwen af, en kwamen we nog enkele pontische en geelpootmeeuwen tegen. Al met al dus een vrij standaardrondje, en het hopen is een koude-inval, die brengen doorgaans meer en nieuwe meeuwen de stad in!

Nederlandse zilvermeeuwen