zaterdag 21 oktober 2017

Heerlijke twitch voor een vale lijster!

Gisteren was het weer geen beste telling in de Crezéepolder, met lage aantallen en al helemaal geen krentjes. Eenmaal thuis duurde het niet lang voordat plotseling een melding van een vale lijster op Vlieland al de aandacht opeiste! Een megasoort, want de laatste twitchbare was in 1988 op Texel! Daarnaast is het natuurlijk fenomenaal, want deze lijster hoort vanuit Siberië naar Zuidoost-Azië te trekken om in de tropen van Thailand te overwinteren, maar zit nu dus in Nederland!

In tegenstelling tot een jaar geleden ben ik daar toch wat rustiger in tegenwoordig en allerlei berichten van watertaxi's laat ik langs me heen gaan. Het had eventueel gekund, maar wel met de nodige moeite. Uiteindelijk beslissen Herman van den Brand, Laurens van der Padt, Laurens van der Wind en ik om de volgende dag maar te gaan. Deze kunnen we toch niet laten schieten...

Zo gezegd, zo gedaan, dus komen we om kwart over 8 in Harlingen aan. Ruim op tijd voor de pont van 9:00, maar het is al gezellig druk met vele vogelaars in de vertrekhal die hetzelfde hebben bedacht. Bij aankomst is er nog wat spanning, zal de vogel nog op het eiland zitten?! Het is ondertussen ook al wat licht aan het worden, dus langzaam moet er toch wel een melding van het eiland gaan komen... Om 8:20 komt overal uit de hal het de bekende 'roodmuszang', de vogel zit er nog!

Opgelucht varen we zo om 9u de haven uit, op naar Vlieland. Eenmaal op het eiland gaat iedereen met een stevig pas richting de tuinen waar de vogel zit. Dat is het geluk bij deze eilandtwitch, dat het maar op een paar honderd meter afstand van de haven is. Ideaal!
Iedereen staat te trappelen om Vlieland op te gaan
Als ik aankom is de vogel in beeld en gelijk zie ik een glimp van de lijster uit het verre Siberië, terwijl die door de tuin scharrelt. De komende twintig minuten speelt de lijster echter een kat-en-muis-spelletje, door van tuin naar tuin te vliegen en zich diep in de bosjes op te houden. Vliegend is hij daarbij het mooiste te zien.
Vale lijstertwitch
Om half 12 komt het echter helemaal goed als hij open en bloot in een grote meidoorn bessen gaat zitten eten. Door de telescoop is hij daarbij mooi te zien, fantastisch wat een soort!

Vale lijster
Om twaalf uur varen we zo met een fraaie soort op zak weer de haven uit, een ideale twitch! Het blijkt overigens alweer mijn 410de soort te zijn, mits al de soorten worden geaccepteerd door het CDNA uiteraard. Al met al weer eens een goede twitch met een prachtige afloop!

donderdag 19 oktober 2017

Mooie lijstertrek en een 'Euro'

De telling leverde gisteren helemaal niks op, ondanks de oostenwind. In het binnenland lijkt wat dat betreft oostenwind waardeloos te zijn, de vogels vliegen veel te hoog. Zuidwestenwind is wat dat betreft gewoon ideaal...

Vandaag is de wind zuidoost wat ook alweer stukken beter is, je ziet tenminste vogels. Samen met o.a. Jan-kees Bossenbroek, Laurens van der Padt en veel nieuwe jonge vogelaars staan we dus weer in de Crezéepolder tot een uurtje of twaalf. In de vroege ochtend begint het gelijk leuk met een luid roepende buidelmees bij de telpost. Gaaf!
Zonsopkomst boven Alblasserdam
Met vogels die ter plaatse in de polder zitten is het overigens erg rustig nu. In de polder zitten met name veel eenden, af en toe wat kieviten en kemphanen, maar daar houdt het wel bij op. In de kraagjes horen we vandaag ook nog wel een cetti's zanger en af en toe wordt een roerdomp gezien. Daarbij zijn overigens wel de waterpiepers weer gearriveerd, wat later dan de oeverpiepers, die zich ook mooi foeragerend laten zien naast de telpost.
Waterpieper
Qua trek is het ook heel leuk met de hele ochtend door mooie groepen koperwieken. Dat resulteert uiteindelijk in het dagrecord van bijna drieduizend exemplaren! Ook de grote lijsters doen het lekker, wat ook zorgt voor een dagrecord, achttien vogels komen langs. Vinken en graspiepers zijn ondertussen aardig opgeraakt, terwijl ook spreeuwen lekker vlogen met ruim vijfduizend vogels.

Wat betreft krentjes moesten we vandaag lang wachten, maar toen was het wel gelijk een goeie. Om 10:54 kwam namelijk luid roepend een Europese kanarie vlak langs de post, gaaf! Op deze zuidelijke soort zaten we het hele najaar al te azen, maar nu is het dan toch gelukt! Ondanks de drie recorders die er stonden, bleek het roepje maar op één recorder te staan, waarbij hij mooi aangekondigd wordt als 'Euro!'. Fijn!

Voor de totalen zie hier.

Het veld in de polder levert hierna naast de vele vogels ook nog een kleine barmsijs op, die zich ophoudt tussen de vele putters en kneuen. Hierdoor is hij lastig te zien en vrijwel alleen in vlucht, maar desalniettemin niet minder leuk!

dinsdag 17 oktober 2017

Leuke zangvogels in de Crezéepolder

Het weer is in vergelijking met gisteren een stuk minder, het is grijs, koud en er staat een stevige zuidwestenwind. Aangezien we normaal vanuit de polder een flinke stroom vogels ten noorden van de telpost zien langskomen, staan o.a. Laurens van der Padt en ik vandaag op de noordelijke dijk in de Crezéepolder. Als test. Deze plek ligt dichterbij struikgewas, wat gelijk wel wat groepjes pimpelmezen oplevert. Verder lijkt het toch qua aantallen niet echt uit te maken. Veel vliegt er überhaupt niet overigens.
Zon boven de Crezéepolder (door Saharazand)
Uiteraard vliegt er wel wat, zoals groepjes veldleeuweriken, koperwieken, vinken, graspiepers en houtduiven. Daarmee is het nog aardig vermakelijk, maar om 10:00 twijfelen we toch of we er niet een eind aan breien, wat betreft krenten hebben we dan enkel weer een fraaie blauwe kiekendief en wat appelvinken.
Blauwe kiekendief                                                      ©Laurens van der Padt

We plakken er toch maar een uurtje aan vast, wat goed uit blijkt te pakken! Om 10:20 komt er namelijk, al roepend, een geelgors vlak langs de dijk gevlogen richting zuidwest. Door het slechte licht zien we er niet veel aan, maar de vogel lijkt wel in te vallen bij de schapenschuurtjes. Snel gaan we die kant op, maar de vogel blijkt helaas gevlogen. Pas mijn derde op IJsselmonde, welke ik overigens allemaal in de Crezéepolder zag. Ook een nieuwe voor de jaarlijst!

Terwijl we naar de geelgors zoeken roept er wel opeens een buidelmees uit de polder, leuk! Kennelijk hangt er weer een exemplaar rond in de rietkraagjes. Dat die kraagjes geliefd zijn onder vogels blijkt wel weer als we terug op de telpost baardmannen horen. Door het riet komen uiteindelijk 25 baardmannen getrokken, die in drie groepjes hoog de polder uitvliegen. Een erg gaaf gezicht om deze kleine rietbewoners zo onhandig te zien vliegen. Want wat een gave beestjes zijn dit!
Baardmannetjes
Dat ze niet best kunnen vliegen horen we later op de dag, als in Ridderkerk een groepje dood is gevlogen tegen een flat. Zonde van die fraaie beestjes, maar gezien hun vliegkwaliteiten ook niet erg verwonderlijk...

Voor de totalen zie hier.

Om elf uur houden we de telling voor gezien en lopen nog even het veld in de Crezéepolder rond. Het is weer afgeladen met rietgorzen, graspiepers, kneuen, putters, ringmussen en meer van dat normale spul, maar ook zit er een verrassing! Er blijkt namelijk een tamme kleine barmsijs aanwezig te zijn, die zich fabelachtig fraai laat bekijken. Wat een beestje!
Kleine barmsijs
Dit is wederom een nieuwe voor mijn IJsselmonde jaarlijst, zodat ik nu 204 soorten heb gezien in 2017 op IJsselmonde. Hoeveel zullen er nog bij komen...

maandag 16 oktober 2017

Eerst een rode wouw, maar dan....

Deze week ben ik vrij om te leren voor tentamens van volgende week, dus dat komt toch wel erg goed uit in deze tijd van het jaar. De bedoeling is om elke ochtend te tellen en in de middagen de boeken in te duiken, maar voor vandaag nog even niet. Gisteren en ook vanochtend zit er nog een beetje oost in de wind en dat in combinatie met prachtig weer, zou dat zomaar die rode wouw kunnen opleveren. Vandaar dat Laurens van der Padt en ik vandaag puur voor die rode wouw gaan zitten, hopelijk komt een beest door de oostelijke stroming naar IJsselmonde gedreven. En dat voor de IJsselmondejaarlijst, uiteraard...

In de vroege ochtend vliegen natuurlijk nog geen rovers door de Crezéepolder, maar met o.a. ook Rutger en Matthieu Plaisier zien we wel weer vele zangvogels overtrekken. Uiteindelijk zorgt dat wederom voor het dagrecord vink (4525) en weer vele graspiepers, rietgorzen, spreeuwen, veldleeuweriken en koperwieken. In lagere aantallen vliegen ook nog boomleeuweriken, grote lijsters, kepen en grote gele kwikstaarten voorbij. Erg vermakelijk! Tussen deze 'meuk' komt ook nog een roepende ijsgors langs met het onopvallende 'tjúh-roepje', altijd leuk, maar we zien 'm niet.

Ook komen in de loop van de ochtend steeds meer sperwers langs, alsmede weer een fraai mannetje blauwe kiekendief. Als de eerste thermiekbellen ontstaan verschijnen boven Alblasserdam opeens buizerd, een groep die uiteindelijk uitgroeit tot 23 exemplaren, maar die ook door blijken te trekken over IJsselmonde richting zuidwest. Al snel weet ik dus waar ik moet focussen willen we die rode wouw scoren...
Crezéepolder
Om 14:44 is het dan opeens raak! Naast de kerktoren van Alblasserdam zie ik opeens een rode wouw cirkelen. Op grote afstand, maar onmiskenbaar! Nu is het zaak om de vogel in beeld te houden en te hopen dat hij net zoals de buizerd richting IJsselmonde af gaat zakken, wil die telbaar zijn voor ons... De zuidwestenwind die de vogel hard tegen heeft is echter spelbreker en hij komt nauwelijks vooruit. Dat betekent dat de vogel telkens hoogte probeert te maken om vervolgens af te glijden, maar tijdens het cirkelen wordt hij weer terug naar het noordoosten geblazen. Uiteindelijk gaat hij maar flappen en langzaam zien we 'm de brug naderen. Van lieverlee steekt hij toch de Noord over, hetzij op grote afstand, maar we kunnen hem op de jaarlijst bijschrijven! Heerlijk! Precies zoals we hoopten vandaag en dus nummer 201 voor de IJsselmondejaarlijst.

We hebben de vogel ca. drie kwartier in beeld gehad, dus nu is het wel echt tijd om de telling te stoppen, maar met een grote glimlach!

Na de telling checken Laurens van der Padt, Arne van Wingerden en ik nog even het veld in de Crezéepolder, waar we altijd nog hopen op een goede soort dit najaar. Het blijkt afgeladen te zitten met vele rietgorzen, putters, kneuen, vinken, ringmussen, graspiepers en nog een drietal bokjes. Opeens vliegt er opeens luid roepend een boompieper voor ons op! Gelijk is duidelijk dat het wel heel spannend klinkt voor een Siberische boompieper. De roep staat niet op de opname, die zat in m'n zak, maar gelukkig is de vogel weer ingevallen. De soort wordt doorgegeven als zeer waarschijnlijke Siberische boompieper op de app-groep en we gaan proberen de roep van de vogel op te nemen. Op basis van de roep kan namelijk met zekerheid worden gezegd of het een Siberische is.

Siberische boompieper                                                   ©Laurens van der Padt
De vogel is snel weer teruggevonden en roept weer luidruchtig bij het opvliegen. Yes! Die staat op de opname! De eerste IJsselmonde-twitchers arriveren snel maar aangezien we in het veld de roep niet kunnen analyseren houden we een slag om de arm. Op basis van de foto's die gemaakt kunnen worden is ook nog niet heel veel te zien, dus de spanning blijft er nog in. Na zo'n drie kwartier en op het moment dat iedereen 'm heeft verdwijnt de vogel nadat we 'm weer hadden opgestoten hoog weg richting zuidwest. Pfieuw, wat een spanning...
Roep Siberische boompieper
Thuis wordt de roep gelijk geanalyseerd en is het duidelijk, het is een 'Sibopi'!! De roepjes zijn hoog, aflopend en minder 'getand' dan boompieper. Daarmee is het de eerste voor IJsselmonde en natuurlijk ook een erg goede soort voor in het binnenland. Erg gaaf! Wat een dag!

zaterdag 14 oktober 2017

Leuke trek maar verder (nog?) rustig

In tegenstelling tot volgend jaar is dit jaar al vele ochtenden geteld in de Crezéepolder. Gisteren leverde me dat op wat goudplevieren na niet veel op, maar vanochtend zijn Laurens van der Padt en ik toch weer present, en tevens zijn Matthieu Plaisier en Jochanan van den Ende van de partij. Het vliegt gelukkig gelijk goed met leuke aantallen, met name weer vinken en graspiepers. Dat levert uiteindelijk het dagrecord vink (4180 exemplaren) op en met ruim drieduizend graspiepers ook bijna dat dagrecord. 

Naast de aantallen vliegt er gelukkig aardig wat variatie over, uiteindelijk hebben we 56 soorten! De leuke krentjes daaruit zijn nog de eerste boomleeuweriken, twee zilverplevieren, een fraai mannetje blauwe kiekendief en een luid roepende buidelmees. Deze laatste horen we al aankomen en komt vervolgens recht over de telpost, een leuke soort en toch wel de krent van de ochtend!
Blauwe kiekendief                                                           ©Laurens van der Padt
Voor de totalen zie hier.

Met Laurens struin ik hierna nog door de Crezéepolder en langs de Rietbaan, maar echte krentjes levert dat niet op. Een mooie zwartkopmeeuw, ringmussen, zwarte roodstaart en een boomleeuwerik zijn wel de leukste soorten. We gaan vervolgens nog op zoek naar wat maïsakkers en langs de Langeweg blijkt gelukkig nog wel wat aanwezig. Op een tweetal akkers zien we vele vinken, groenlingen, kneuen, veldleeuweriken, graspiepers, ringmussen en wat kepen. 
Maïsakker
In het Waalbos is het verder ook nog rustig, totdat er plotseling een pieper naast het pad opvliegt. De vogel roept niet, maar als hij in een boompje gaat zitten is het al snel duidelijk dat het om een boompieper gaat! Ondanks de late datum blijkt het helaas geen Siberische boompieper te zijn, maar 'gewoon' een normale. Toch nog even wat sensatie vanmiddag...

woensdag 11 oktober 2017

Blauwe kiek is 200 voor IJsselmonde 2017!

Ook vanochtend kan ik weer in de Crezéepolder staan, erg fijn zo'n flexibel rooster in oktober!Samen met Laurens van der Padt en Julian de Frel sta ik tot half 11 op de telpost. De wind is flink harder dan gisteren, dus het vliegt ook beduidend minder dan gisteren. Ondanks dat zie ik bij aankomst gelijk een middelste zaagbek over de rivier naar noord vliegen, wellicht dezelfde als gisteren? Zo algemeen zijn die beesten namelijk niet hier.

Net als gisteren zien we nu ook weer meerdere bokjes opvliegen door het opkomende water, leuk! Eentje vertrekt zelfs zeer hoog uit beeld richting noord, iets wat ik nog nooit heb gezien bij een bokje die normaal gelijk weer invallen. Verder zien we ook twee zilverplevieren hard doorvliegen naar het zuiden! Leuk, maar toch een soort die flink algemener hier blijkt te zijn dan gedacht.

Uiteindelijk komt voor mij de beste soort om 9:20 langs zetten: een blauwe kiekendief! Op aardige afstand pikken we 'm al op, waarna hij mooi op redelijke afstand langs de telpost komt. Gaaf en eindelijk mijn eerste dit jaar. Betekent ook dat het nummer 200 is voor mijn IJsselmondejaarlijst! Het doel is daarmee bereikt, maar hoger moet vast ook nog kunnen. We gaan dus nog even lekker door dit najaar, maar wie had het verwacht dat we 't zo snel zouden halen...

Blauwe kiekendief                                           ©Laurens van der Padt
Om half 11 moet ik weg en meer dan een appelvink is er niet bijgekomen op de daglijst. Wel vliegen er nog de hele tijd vogels, dus saai is het zeker niet. Al met al was het ook vandaag weer een groot succes, die Crezéepolder! En dan te bedenken dat we vorig jaar bijv. maar 1x in oktober trek hebben geteld... Dat heeft heel wat soorten gekost en hopelijk gaat het nu nog veel opleveren!

Voor de totalen zie hier.

dinsdag 10 oktober 2017

Een ijsgors door 'het nieuwe vogelen'

Nadat het gisteren goed vloog over de Crezéepolder, met onder andere dagrecord vink en een mooie grote pieper, ben ik vanochtend in de gelijkheid om ook weer op de telpost te staan met Laurens van der Padt. Gezien de hoge aantallen van gisteren zijn de verwachtingen weer hooggespannen, want met ZW3 moet er zeker wel wat kunnen. Dat blijkt ook wel het geval te zijn, wat al snel komen de eerste groepen graspiepers, en later ook flinke groepen vinken door. Heerlijk die najaarstrek!

Het water komt in de polder hard omhoog, waardoor het voor bokjes niet meer veilig wordt. We zien uiteindelijk wel een drietal bokjes vluchten voor het water en op de droge stukken landen, altijd leuk! Daarnaast is om iets over acht een zwarte ruiter wat het eerste krentje is van de dag, luid roepend vliegt hij door de polder alvorens naar het zuidwesten door te trekken.

Ook tot half 11 vliegen er nog wel wat krentjes door. Zo komt een barmsijs roepend langs, maar vanwege het tegenlicht kunnen we er niks van maken. Gezien de tijd van het jaar en een waarneming even later in Alblasserdam, zal het vrijwel zeker een kleine zijn geweest.

Een groepje kruisbekken komt nog mooi langs, wat op basis van het sonogram geen grote kruisbekken blijken te zijn. Op de telpost wordt nu continue alles opgenomen, wat ervoor zorgt dat bepaalde geluiden achteraf kunnen worden opgezocht. Zo meen ik in het veld twee maal het roepje van een ijsgors te horen, net te weinig om 'm af te maken, zeker omdat we de vogel ook niet zien. Eenmaal thuis blijkt het roepje keurig op de opname te staan en gaat het inderdaad om een ijsgors! Leuk en fijn dat dat zo bevestigd kan worden! Het nieuwe vogelen, want hopelijk gaan we dit jaar zo ook nog grote kruisbek en Siberische boompieper vaststellen. Moet kunnen!
Sonogram van ijsgors - het nieuwe vogelen
Overigens was deze ijsgors nr. 199 op de IJsselmondejaarlijst, nadat we eerder op de ochtend al keep konden bijschrijven. Verreweg de makkelijkste die ik nog moest voor de jaarlijst, maar toch moet je 'm hebben!

Ten slotte zijn het wat pijlstaarten, een bontbekplevier, een drietal baardmannetjes, een roek en wat ringmussen die het tellen aangenaam maken. De grootste verrassing is uiteindelijk echter wellicht het vrouwtje middelste zaagbek dat opeens hoog langs komt vliegen. Gaaf en erg leuk in deze tijd van het jaar!
Middelste zaagbek                                       ©Laurens van der Padt
Al met al weer een mooie telling die achteraf weer twee nieuwe voor de IJsselmonde jaarlijst opleverde. We gaan dus wel erg lekker dit jaar en die 200 kunnen we haast niet meer mislopen...

Voor de totalen zie hier.

vrijdag 6 oktober 2017

Ochtendje met twee koereigers!!

Na twee dagen storm staan Laurens van der Padt en ik vanochtend weer in de Crezéepolder, want ook vandaag was ik weer vrij! Laurens had de afgelopen week zowaar een koereiger gescoord, een mega op IJsselmonde, dus het bleek maar weer dat alles kan in deze tijd van het jaar. Gezien de storm van de afgelopen dagen staan we maar langs de rivier, je weet immers nooit wat daar overheen kan komen...

Gezien matige noordwestenwind is het niet vreemd dat er weinig vliegt, maar ondanks dat komen daar toch weer die krenten voorbij. Om 8:38 zie ik namelijk opeens twee koereigers over de rivier naar noord vliegen. Bizar!! Pas de vierde waarneming voor IJsselmonde en nu al de twee in een paar dagen. En ik heb natuurlijk gelukkig, verschrikkelijk veel mazzel om deze knaller voor IJsselmonde zo weer in te lopen. Lekker!
Koereigers                                                                            ©Laurens van der Padt
Een kleine twintig minuutjes later zijn het twee zilverplevieren die de aandacht opeisen. Leuk! Tegelijkertijd met deze steltlopers vliegt er ook een groep van ruim 450 aalscholvers over, een gaaf gezicht! Deze groep is de eerste van nog wat meer groepen aalscholvers, wat uiteindelijk het dagrecord van 748 oplevert. Leuk! Naast ook nog het dagrecord bergeend met 16 exemplaren is het echter wel gewoon erg rustig, en tot half één levert het posten niet meer dan nog de eerste koperwieken van het najaar op. Wat een ochtendje!

Voor de totalen zie hier.

maandag 2 oktober 2017

Schitterende velduil in de Crezéepolder

Vandaag ben ik vrij, dus om half 8 sta ik met Laurens van der Padt in de Crezéepolder. Het is de eerste dag van zijn drie weken vakantie, dus wie weet wat dat allemaal nog gaat opleveren... Het weer is voor vandaag echter niet veelbelovend, want met kracht 5 uit het zuidwesten is het toch wel wat teveel van het goede. Veel vogels vliegen er inderdaad ook niet, maar kort na aankomst blijken er wel drie zilverplevieren in de polder te lopen. Altijd leuk! Al vrij snel gaan ze er echter al luid roepend vandoor.
Zilverplevieren
Een groep ruiters die opeens de polder binnen komt vallen is ook wel een hoogtepuntje: 19 groenpoot- en één zwarte ruiter. Na een rondje door de polder gaan zij er echter ook alweer vandoor, pal tegen de wind in. Een gaaf gezicht!

Om tien over 9 is het een velduil die boven de telpost hangt, die de aandacht vraagt. Gaaf! Hij komt echter naar beneden en duikt naast de telpost de vegetatie in. Het beest waant zich op het wad, erg fraai!
Velduil
Aangezien er verder niks vliegt houden we het om half 11 voor gezien. Samen met de ondertussen gearriveerde Hans Bossenbroek fietsen we de polder nog rond, waarbij we ook de velduil weer tegenkomen. Wat een beest!

Velduil
Voor de totalen zie hier.

Langs de Pruimendijk lopen we vervolgens nog een graanstoppelveld uit, maar daar blijken helaas 0 vogels te zitten. Ook in Waalbos checken we nog het één en ander, wat nog wel een spannende boompieper oplevert. Hij roept één keer bij het opvliegen, maar we krijgen 'm niet meer teruggevonden. Ondanks dat klonk het niet goed voor Siberische boompieper, dus dat valt in dat opzicht weer mee...

Al met al toch weer een aardige start van oktober, ben benieuwd wat de maand verder zal brengen!

zaterdag 30 september 2017

Rustige najaarsdag, maar wel die blako!

Zoals elk najaar is het vandaag de EuroBirdwatch. Op deze dag wordt geprobeerd overal in Nederland trek te tellen, om zo doende de trek in kaart te brengen en wat bekendheid te geven. Voor ons maakt het weinig uit, want anders hadden we vanochtend ook wel in de Crezéepolder gestaan. Nu dus ook, maar vliegen doet er helaas niet zoveel. Het is vooral erg druk met mensen.

We tellen uiteindelijk tot een uur of tien, maar het levert nagenoeg niks op. Om 9u zijn Laurens van der Padt, Laurens van der Wind en ik overigens wel van telpost gewisseld en hebben geteld vanaf het meer noordelijke kijkscherm. Dat lijkt toch wel wat beter qua trek en het levert ons ook nog een smelleken op, die overigens bij de andere post niet werd opgepikt. Dit wordt dus de komende tijd onze uitvalbasis als trektelpost!
Telpost Crezéepolder
In de polder zelf zit overigens ook nagenoeg niks, nog een tweetal bonte strandlopers en vermoedelijke enkele oeverpiepers, maar aangezien we ze niet op de grond hebben gezien is dat niet met zekerheid te zeggen. Wel lijken ze beduidend eerder aan te komen dan de waterpiepers, die in de winter hier uiteraard veel algemener zijn.

Terwijl we even later wat afstruinen langs de Rietbaan, wordt een bladkoning gemeld op Heijplaat. Die stond heel hoog op het verlanglijstje voor vandaag, dus met gezwinde spoed fietsen we naar huis, stappen over op de auto en snel door naar Heijplaat. Eindelijk weer eens een IJsselmonde-twitch!

Op Heijplaat aangekomen zien we André de Baerdemaeker, die uiteraard deze 'blako' heeft gevonden in z'n dorp al wijzen waar de vogel zit. Een paar luttele seconden later hebben we deze oostelijke dwaalgast in beeld, hoog in de populieren. Hoog in de bomen blijft hij, maar gelukkig krijgen we hem ondanks dat nog aardig in beeld. Fraai! Mijn derde pas op IJsselmonde en m'n eerste pas sinds 2011, alweer even geleden dus. Vorig jaar zat er overigens ook eentje op deze plek, een dorpje dat eigenlijk middenin de havens ligt. Vermoedelijk heeft het daardoor ook zoveel aantrekkingskracht door het vele licht in de omgeving en het spaarzame groen. Het is nummer 196 voor de IJsselmondejaarlijst en de soort van de dag is weer binnen!
Heijplaat
We rijden hierna nog even door naar de begraafplaats van Pernis, wie weet zit er daar ook nog eentje? Dat blijkt helaas niet het geval te zijn, maar wel is het weer leuk vogelen met goudhaantjes, vuurgoudhaan, veel roodborsten, zanglijsters, tjiftjaffen en een zwartkop.

Aangezien een velduil is gemeld in Polder de Hooge Nesse, gaan we maar een poging wagen om deze nog te vinden, ook al regent het de hele tijd gestaag door. We vinden 'm helaas niet, maar het blijkt nog leuk vogelen te zijn langs de Oude-Maas met een laat paapje en een flinke groep mezen. Ook zitten hier veel zwartkoppen, tjiftjaffen en wat vuurgoudhaantjes bij, maar een zeldzaamheid helaas niet. Wat geoogste maïsakkers zijn goed voor een groep vinken en wat rietgorzen, terwijl een drietal appelvinken luid roepend overvliegt. Altijd leuk!
Maïsakkers
Ondanks de regen is het dus nog aardig vogelen! Op het eind van de middag, als het ondertussen weer droog is, fiets ik nog even door Ambacht, maar verder dan een bruin blauwtje kom ik niet. Al met al toch nog een aardig dagje met de bladkoning als mooie nieuwe jaarsoort!
Bruin blauwtje

vrijdag 29 september 2017

Toch weer een jaarsoortje: grote pieper!

Gisterenmiddag was ik de hele middag alweer in Ambacht, maar een rondje in de omgeving leverde op twee kleine strandlopers na, die er alweer voor de derde dag zitten, niks op. Een torenvalk die insecten in de lucht ving zorgde even voor een verhoogde hartslag, maar het bleek helaas écht geen roodpootvalk te zijn...
Torenvalk
Waalbos
Vanochtend was ik weer vrij dus ik ben gewoon weer in de Crezéepolder. Aangezien het de afgelopen week niet echt vlot is gegaan voor de jaarlijst, door het missen van drieteenstrandloper en rode wouw, was ik toch wel gebrand op een nieuwe jaarsoort. Een bosmaaier naast de telpost werkte daar in eerste instantie niet echt aan mee en zorgde ervoor dat ik verkaste naar het scherm aan de andere kant van de polder. Daar leek het inderdaad toch wel wat beter te vliegen. Een pieper die overkwam en riep als een oever- of waterpieper, bleek na geland te zijn een oeverpieper te zijn. Toch wel verreweg de zeldzaamste van de twee in het binnenland, dus dat was toch wel een leuke verrassing!
Oeverpieper
Qua aantallen was het vanochtend echter niet spannend, vooral wat graspiepers en vinken. Een groepje sijzen, wat boompiepers en rietgorzen zorgen voor de afwisselingen. Uiteindelijk bleken de 41 rietgorzen goed te zijn voor een dagrecord. Maar ook met de bonus kwam het toch nog goed, om 10:18 hoorde ik een mus-achtige roep: grote pieper! Na twee keer roepen had ik 'm in beeld, het beest kwam op enige afstand, maar gelukkig laag, mooi langsvliegen. Erg fijn en nummer 195 voor de IJsselmondejaarlijst!

Voor de telling zie hier.

woensdag 27 september 2017

Weer eens een echte nieuwe soort: keizerarend!

Na gisteren tevergeefs een poging te hebben gedaan voor de drieteenstrandloper in de Crezéepolder, zit ik vanochtend weer gewoon op m'n kamer in Rhenen. Wat betreft de jaarlijst op IJsselmonde gaat het niet echt lekker in september, want deze erg schaarse steltloper had ik toch wel graag gezien voor de jaarlijst. Al rommelend op m'n kamer komt rond twaalf uur opeens een melding binnen van een keizerarend bij de Brobbelbies, bij Maashorst! Een overvliegende beest naar het zuiden, maar gruwelijke fraaie foto's. Tja, daar kan je niet zoveel mee helaas, dus ga ik me maar klaarmaken om naar college te gaan.

Na twintig minuten komt echter een volgende melding binnen dat de vogel weer bij de telpost rondhangt. Vervolgens blijft de vogel steeds ter plaatse hangen en ga ik toch maar kijken hoever ik daar nu eigenlijk vandaan zit. Dat blijkt slechts een half uurtje te zijn, dus na snel even navragen of er een auto voor me is rijd ik iets voor één uur weg in een bestelautootje. Het zou leuk zijn om weer eens een echte goede nieuwe soort te zien, dat is dit jaar nog niet gelukt...

Tijdens de rit stijgt de spanning toch wel aardig, zo'n beest kan elk moment afzeilen om nooit meer te worden teruggezien. Als ik vlakbij ben krijg ik echter gelukkig een belletje dat hij nog steeds rondvliegt, mooi!! Na een snelle rit over wat zandpaden kan ik bij de groep bijschuiven en is de vogel gelukkig nog in beeld, zij het wel op een flinke afstand. In de telescoop is nog wel duidelijk te zien dat het om een arend gaat, kleedkenmerken zijn niet meer vast te stellen, maar wel is te zien dat het een imposant beest is. Gaaf!!
Telpost Brobbelbies
Nog steeds arriveren twitchers vol adrenaline, maar van lieverlee gaat de vogel steeds verder weg, totdat hij onzichtbaar boven de bosrand verdwijnt. Aangezien hij dit eerder gedaan schijnt te hebben blijft de groep vogelaars groeien in de hoop op de terugkomst van het beest, maar dat gebeurt niet. Tijdens het wachten wordt nog wel een overstekende veldkrekel opgemerkt, leuk! Pas de tweede keer dat ik deze krekel zie, want horen doe je ze natuurlijk veel beter. Gelukkig krijgt hij ook nog wel de nodige aandacht. Wie het kleine niet eert, is het grote niet weerd.

Veldkrekel
Na de vale pijlstormvogel van twee weken geleden is dit pas m'n tweede nieuwe soort van dit jaar, mits hij geaccepteerd wordt natuurlijk. In het kleed van de keizerarend is het onderscheid met Spaanse keizerarend namelijk uitermate lastig, maar het neigt toch wel naar een 'normale' keizerarend. We wachten het wel af, dat doe ik immers ook al eventjes met een Amerikaanse tafeleend, marmereend en oostelijke blonde tapuit. Als deze soorten allemaal geaccepteerd worden staat mijn Nederlandse lijstje op 409 soorten.

maandag 25 september 2017

Saaie telling

De maandagochtenden heb ik vrij, wat natuurlijk een mooie gelegenheid geeft om nog even trek te tellen in de Crezéepolder. Net als zaterdag is het ook nu weer heiig weer en ver kan je totaal niet kijken.
Crezéepolder
Genoeg geluidjes komen er echter uit de mist van met name veel graspiepers, wat boompiepers en ook de eerste sijzen weer. Een krentje komt helaas niet langs zoals de ortolaan bij Kinderdijk, maar we zitten hier toch net in een ander trekbaantje, helaas. De putters die ter plaatse zitten vrolijken het geheel nog wel wat op, fraaie beestjes!
Putter
Voor de totalen zie hier.

zaterdag 23 september 2017

Mist en weinig nieuws...

Eindelijk is het weer eens een zaterdag waarop goed weer is opgegeven, maar als Laurens van der Padt, Laurens van der Wind en ik vanochtend in de Crezéepolder aankomen zit het potdicht van de mist... Het is ook altijd wat natuurlijk. Het trektellen valt uiteraard niet mee en we moeten het de eerste uren vooral met roepjes doen, ze zon komt er maar lastig door helaas.

Qua trek zijn het enkel wat graspiepers, rietgorzen en meer van dat soort 'normale spul' dat we kunnen schrijven, helaas. Een rosse grutto blijkt echter nog wel ter plaatse te zijn en komt ook nog luid roepend langs vliegen, leuk! Aangezien we dit najaar standaard een recorder hebben draaien, worden alle roepjes en geluiden opgenomen. Wanneer we een onbekend geluid of een geluid maar één maal horen kan het dus eenvoudig thuis worden na geluisterd. Dat levert voor vandaag uiteindelijk nog een goudplevier en regenwulp op, het laat je namelijk ook aardig verbazen over wat je mist...
Mistige Crezéepolder
Aangezien het als de mist eenmaal is opgetrokken nog steeds niet blijkt te vliegen, lopen we even over het braakliggende veld heen. Het eerste bokje van het najaar is daar een leuke verrassing, maar verder is het rustig. In de hoop op een bladkoning fietsen we vervolgens door De Gorzen en het Oosterpark, maar verder dan wat vuurgoudhaantjes en veel tjiftjaffen komen we niet. Het weer is ondertussen wel prachtig geworden en we kijken nog even de Crezéepolder of er wat rovertrek is. Dat blijkt echter tegen te vallen, maar de krombekstrandloper is nog wel aanwezig in de polder.

Voor de IJsselmondejaarlijst moet het nu toch wel in een paar weken gebeuren en Pernis blijkt toch wel een potentiële plek te zijn voor een bladkoning of iets dergelijks. Met Laurens van der Padt ga ik dus maar die kant op. Eenmaal op de begraafplaats horen we gelijk een groepje zwarte mezen, leuk! Dit najaar komen ze weer flink door, maar voor mij zijn het pas de eerste. Nr. 194 dus op de IJsselmondejaarlijst. Verder is het rustig op de begraafplaats met enkel nog wat vuurgoudhaantjes. Een berichtje vanuit de Crezéepolder dat daar een rode wouw is overgekomen frustreert ons daarbij nog meer, die moeten we immers ook nog voor de jaarlijst... Het bezoek aan Pernis is wat dat betreft vruchteloos geweest, maar ach, als je alles zou weten van tevoren...

Al vogelend door Rhoon en Barendrecht met hier en daar nog wat ruige terreintjes, komen we zonder al teveel gekheid weer in de Crezéepolder uit. Daar is ook niet heel veel meer te beleven, maar we zien nog wel twee bruine kiekendieven en een slechtvalk overkomen. Via Polder Sandelingen rijd ik uiteindelijk naar huis, aangezien daar vandaag een groepje baardmannen was gevonden. Uiteindelijk kan ik in ieder geval nog een jong mannetje vinden, altijd leuk!

Al met al was het weer een zaterdag zonder echt een goede soort voor ons, die vallen toch meestal doordeweeks... Duidelijk is wel dat we er nog flink aan moeten gaan trekken om de 200 op de IJsselmondejaarlijst te krijgen, maar het moet goed komen!