Citroenkwikstaart in de Crezéepolder!

Na de afgelopen dagen vrijwel dagelijks in de Crezéepolder te zijn geweest, besluit ik vanochtend toch maar gewoon wéér te gaan. Het moet toch een keer wat op gaan leveren? Ondanks dat fiets ik met nul verwachtingen de polder in en zetel me neer bij het kijkscherm in de hoop dat er wat landtrek zal gaan zijn. Langzaam komt de zon boven Alblasserdam tevoorschijn en in de polder is alweer genoeg beweging. Kwikstaarten vliegen alle kanten op en boerenzwaluwen vliegen kwetterend boven de kraagjes waar ze geslapen hebben. Dat wordt weer lastig 'trek' tellen vanochtend...

Crezéepolder

Om een paar minuten over zeven komt er weer de zoveelste kwikstaart voorbij, maar nu ben ik toch gealarmeerd door de roep. Het is de roep van een gele kwikstaart, maar het klinkt toch echt een stuk rauwer. Voor ik dat goed en wel besef is de vogel me al gepasseerd, maar gelukkig komt hij terug en gaat vlak voor me op het hek zitten. Gelijk de scoop erop en dan stijgt mijn adrenalinepijl aanzienlijk. Dit is een citroenkwikstaart!!! Het is een juveniele vogel, dus de het kleed is niet heel eenvoudig. De koptekening, van groot belang bij deze jonge vogels, is niet erg duidelijk en ook sluipt er wat twijfel in door een smal borstbandje.

Citroenkwikstaart

Het nummer van Dave van der Spoel heb ik snel gevonden en al snel worden wat kenmerken aan de andere kant van de lijn opgelepeld. Het ziet er toch wel heel goed uit, maar niet alles is nog steeds even duidelijk. Ondertussen is het beest met veel gele en witte kwikstaarten gaan foerageren en besluit Dave toch maar te komen, in ieder geval voor betere foto's. Het zou immers gaan om het 52ste geval in Nederland, van deze oostelijke soort met de dichtstbijzijnde broedgebieden in Polen en Wit-Rusland. Augustus is overigens de typische maand voor juveniele vogels als ze afgedwaald zijn op hun trek naar het zuiden.

Als Dave is gearriveerd is de kwikstaart uit beeld, maar de foto's van mij kunnen nu wel de wereld in worden verspreid. Het blijft echter nog niet duidelijk, maar het blijkt wel dat een borstbandje citroenkwikstaart zeker niet uitsluit. Ondanks dat is de vogel niet uitgesproken en blijft de twijfel nog even hangen. Gelukkig loopt de vogel om half 9 opeens weer tussen de kwikstaarten en kan Dave hem een stuk beter vastleggen. Een koptekening blijkt nu een stuk beter te zijn en het adrenalinepeil stijgt weer!

Uit het niets komt de vogel dan opeens in zijn eentje naast ons op het hek zitten. De camera van Dave ratelt en de roep kunnen we voor de zoveelste keer opnemen. Nu is de vogel af, het is een citroenkwik! Snel wordt nu gehandeld, maar als de eerste IJsselmondetwitchers arriveren is er geen spoor meer van de kwikstaart. De water is ondertussen ook gedaald en de kwikstaarten zijn door de hele polder verspreid. Ondanks dat de hele ochtend wordt gezocht, blijft de vogel onvindbaar.

Citroenkwikstaart                                          ©Dave van der Spoel        

In de middag en avond heb ik helaas andere verplichtingen, maar op nog één enkele waarneming na blijft de vogel voor de IJsselmondetwitchers onvindbaar en wordt niet meer teruggevonden. Desondanks heeft de Crezéepolder natuurlijk wel zijn dienst weer bewezen met deze knaller, die overigens mogelijk al wel drie dagen in de polde rondhing. Op woensdag was namelijk al een kwikstaart gehoord met een rauwe roep, maar de vogel werd toen niet meer teruggevonden.

't Was weer eens rustig

Vandaag wordt er niet geringd, bovendien hou je dat niet dagen achter elkaar vol, dus ik loop vanochtend maar gewoon in de Crezéepolder. Als die zeldzaamheid ergens moet komen op IJsselmonde is het daar natuurlijk wel. Nu zit het er nog niet in helaas, maar met een fraaie goudplevier, sperwer en visdief vermaak ik me ook nog wel eventjes. Een langsjakkerende koekoek is daarentegen de leukste waarneming, dit jong moet gauw op zoek naar zijn soortgenoten in Afrika. Mits die niet nog in een identiteitscrisis verkeert gezien zijn pleegouders, je weet het niet...

Sperwer

Visdief

Goudplevier

Een tapuit uit Groenland in de netten

Net als gisteren ben ik weer vroeg in Meijendel om te ringen. Nu ik vakantie heb en het makkelijk kan, kan je er natuurlijk niet vaak genoeg zijn... Net als gisteren hangt er ook nu weer een porseleinhoen, gaaf!

Porseleinhoen

Verder is het qua vangst nog rustiger dan gisteren, maar een tapuit die in het eerste rondje in het net hangt is wel erg leuk! Op basis van de lichtgekleurde binnensnavel is het een jonge vogel, maar nog leuker is dat de lengte van de vleugelmaat pleit voor een Groenlandse tapuit! Dit beestje heeft langere vleugels dan de 'Europese' tapuit, waardoor hij veel verder kan vliegen. Dit beestjes is dus ook al even onderweg en staat ook nog wel een reisje te wachten, Afrika in. 

Tapuit

Zie hier voor totalen.

Eenmaal weer thuis levert een snelle ronde door Ambacht in tegenstelling tot gisteren nu nog wat paapjes op, maar verder is het erg stil overal. Maar de aanhouder wint! 

'Porshoen' in de netten en bijna een koereiger...

In alle vroegte ga ik vanochtend weer eens naar Meijendel, want met een zuidoostenwind kan dat zomaar leuk gaan worden. Bij aankomst is het gelijk al leuk, want Vincent van de Spek heeft in de hele vroege morgen een porseleinhoen gevangen. Erg gaaf om deze ral een keer in de hand te zien!

Porseleinhoen

De rest van de ochtend is het echter rustig qua aantallen, maar ook wat betreft de dagtrek is het niet veel. Eén keer komt een gele kwikstaart naar beneden en gaat op de rand van het slagnet zitten, helaas dus geen mogelijkheid om 'm te slaan... Dat had een hele goed soort voor de ringbaan geweest.

Ondanks de lage aantallen is het door de ochtend heen niet saai met nog leuke soorten als ijsvogel, boompieper en een mooie blauwborst. De laatste is zelfs een nieuwe voor me op deze ringbaan.

Blauwborst

IJsvogel

Boompieper

Voor de totalen zie hier.

Eenmaal weer in Ambacht stap ik nog even op de fiets om wat braakliggende terreinen te checken. Ondertussen is het namelijk eind augustus, de tijd van duinpieper, ortolaan en draaihals. Tegen één van deze zeldzaamheden loop ik helaas niet aan, maar ik tref nog wel een boompieper en twee fraaie tapuiten. Ook niet onaardig!

Tapuit

Vanavond sta ik weer in de Crezéepolder met de nodige andere vogelaars, wie weet willen de reigers vanavond wel? En inderdaad, want al snel hebben we de eerste groepjes. Uiteindelijk zien we 69 exemplaren vertrekken, die gedeeltelijk in Kinderdijk opstijgen. Het blijft toch een fraai gezicht! 

Rond een uur of acht is het overigens opeens heel spannend als we op de hoogte worden gesteld van een groepje van vijf blauwe, één purper- en een koereiger die vanuit Oud-Alblas onze kant opkomen. De koereiger is een soort die maar niet op IJsselmonde wil lukken, we hebben immers ook geen koeien. Deze moeten we dus een keer overvliegend hebben, dus de lucht wordt minutieus afgespeurd. Plotseling wordt het groepje gevonden, maar door de telescoop blijkt het nog te gaan om vijf blauwe en één purperreiger. Groot is de teleurstelling, want vermoedelijk is de koereiger onderweg al afgehaakt. IJsselmonde bleek toch een brug te ver... 

Later in de avond komt overigens ook de kwak weer tevoorschijn uit de Gorzengriend, die dan weer wel...

Casarca's, porseleinhoen en kwak in Crezée!

Vanaf nu heb ik nog twee weken vakantie, dus eindelijk tijd om lekker te vogelen en weer te gaan ringen. Vandaag is Laurens van der Wind echter ook nog vrij, dus we besluiten maar op IJsselmonde te gaan vogelen. De wind is met Zuid 2 niet slecht, dus om 6:45 sta ik in de Crezéepolder in de hoop op wat trek en wellicht een leuke krent. Qua trek valt het tegen, veel zwaluwen en gele kwikstaarten hangen ook in de polder rond, dus doortrekkende exemplaren zijn lastig op te pikken. Een drietal goudplevieren dat overkomt zorgt nog wel voor wat afleiding.

Crezéepolder

We besluiten de telling maar tot 9:00 uit te zitten, dat blijkt geen slechte keuze! Om 8:40 pik ik op redelijke hoogte, recht boven ons, twee casarca's op! Een erg fijne soort en ook weer een nieuwe voor de IJsselmondejaarlijst (nr. 189). Deze grote eendachtige is een typische doortrekker in deze tijd van het jaar, maar op IJsselmonde wilden ze maar niet komen, ook al zijn er geschikte gebieden zoals de Crezéepolder. Ook dit tweetal maakt geen aanstalte om te landen en vliegt hard door, ons met blijde gezichten achterlatend!

Casarca's

Als we hierna de polder rond fietsen gaat het zoals altijd over de soorten die nu zouden moeten kunnen. Porseleinhoen komt ook voorbij, een typische doortrekker in deze tijd. Rietkraagjes zijn er genoeg in de polder, maar door het getijverschil van een meter vragen we ons af of dat wel 'kan'. Met hoog water moeten ze immers in het riet gaan zitten. We besluiten in ieder geval toch maar flink de kraagjes af te gaan zoeken, je weet maar nooit!

Qua aantallen is het in de polder rustig. Leuk zijn nog wel een fraaie juveniele zwarte ruiter en een tweetal bosruiters, mooie beestjes!

Bosruiters

Verder lopen overal watersnippen en blijken langs de kraagjes ook veel waterhoenen te lopen. Na toch wel een uurtje rietkragen scannen zien we opeens een waterral lopen! Als die kan, dan moet die porseleinhoen ook kunnen. En dat blijkt, want om kwart over 12 hebben we er eentje, een fraaie adult nog wel! Het beest loopt flink in de rietkraag, maar laat zich zo nu en dan toch mooi zien als hij eruit komt. Weer een nieuwe dus voor de IJsselmondejaarlijst, waarmee ik op 190 soorten kom dit jaar! Overigens is het ook pas mijn derde porseleinhoen op IJsselmonde, het zijn namelijk erg stiekeme vogels.

Porseleinhoen

Na een half uurtje komen de eerste vogelaars het mooie beestje intikken. Terwijl we staan te kijken blijkt er ook wel wat rovertrek te zijn, want naast wat bruine kiekendieven komt er ook een fraaie juveniele wespendief over. Leuk!

In de middag houden we het stil, maar rond vijven zijn we weer in de polder. De wind lijkt namelijk vanavond naar noordoost te gaan, wat zou kunnen betekenen dat de purperreigers gaan vliegen. Op goede dagen moet je er vroeg bij zijn, dus wie weet. Het blijkt echter vanavond al snel tegen te vallen, van reigers is geen activiteit te bekennen dus we zullen het zonder moeten doen. Het is zoals altijd gezellig en met nog een groepje goudplevieren en weer een fraaie wespendief komt dat natuurlijk altijd goed.

Tegen de schemering gaan de nodige mensen toch maar richting de porseleinhoen. Je moet wat zonder reigers... Daar blijkt het water echter nog te hoog te staan en het slik is nog niet drooggevallen. Wachtend op het vallende water pikt Dave vd Spoel opeens een langsvliegende kwak op. Tof! Het juveniele beest valt in de polder in, waar we hem even later tussen de wilde eenden zien rennen. Zo nu en dan springt hij omhoog om een mug of iets dergelijks te pakken, erg gaaf!

Kwak

Als de duisternis invalt blijft het beest gewoon op het slik lopen, erg leuk om te zien dat het zo'n nachtdier is dit reigertje! Wat een dag zo in de Crezéepolder! En qua reigers kwam het vanavond toch ook nog goed... Voor hier voor de totalen van vandaag.

#188 binnen: bonte vliegenvanger

Na afgelopen week nog een weekje in Duitsland te hebben gebivakkeerd, wat qua vogels overigens niks geks opleverde, stonden Laurens van der Padt en ik vanochtend weer op tijd in de Crezéepolder. Het weer is niet al te best met de nodige wind en ook van tijd tot tijd wat regen. Ondanks dat trekken met name de boerenzwaluwen door, verder nog een tweetal bosruiters, een grote zilverreigers en het leukste was een wespendief die mooi langs kwam flappen. Vermoedelijk een exemplaar dat in de buurt ergens de nacht had doorgebracht. Zie hier voor de totalen.

Wespendief                                                 ©Laurens van der Padt

Na 10:00 zijn we er klaar mee en knapt het weer gelukkig ook aardig op. Samen met de nieuwe jonge vogelaars uit Ambacht stappen we vervolgens op de fiets om een rondje Ambacht te rijden. Het doel is duidelijk: bonte vliegenvanger vinden. In de tweede helft van augustus trekt deze typische bosvogel namelijk door, waarbij deze soort dan ook buiten de broedgebieden is te zien. IJsselmonde bijvoorbeeld. Parkjes zijn de afgelopen jaren uitstekende plekjes gebleken, dus die gaan we maar gewoon afrijden. Met name de mezengroepen zijn spannend, daar willen ze vaak nogal mee optrekken.

Het duurt even voordat we een mezengroep vinden, maar eenmaal een flinke groep gevonden blijkt het wel spannend te zijn. Aardig wat tjiftjaffen zitten er bij en even zie ik mogelijk een bonte vliegenvanger, maar het gaat te snel en de vogel vinden we niet meer terug. In het volgende goede parkje is het gelukkig even later wel raak, als bovenin een esdoorn een exemplaar blijkt te foerageren. Even komt hij er mooi uit, fraai! Nummer 188 voor de IJsselmondejaarlijst! Het duurt niet lang voordat de eerste vogelaars komen aanstormen en de vogel gelukkig even later ook nog  te zien krijgen, maar het is een verdraaid lastig te vinden exemplaar.

Met Laurens van der Padt fiets ik vervolgens nog door Waalbos en Polder Sandelingen, maar dat levert geen verdere verrassingen meer op. De doelsoort voor vandaag is in ieder geval weer binnen; bonte vliegenvangers hoeven we niet meer te zoeken. Op naar de volgende soorten!

Van waternat tot de waterriet...

Een bezoekje gisterenmiddag  aan de Crezéepolder leverde niet veel meer op dan de gebruikelijke bosruiters, kleine zilverreigers, zomertalingen, boomvalken en steltkluut. Echter, zo mooi als het gisterenmiddag was, zo troosteloos was het weer vanochtend wel. In de miezer en wind kan ik het echter toch niet laten om even bij het scherm te gaan staan. Je weet het immers nooit en zowaar trekken er nog boerenzwaluwen door ook. Verder is het zoals verwacht heel erg stil en ben ik even later doorweekt weer thuis...

Sperwer in grauw weer...

Met regen kan je met de fiets niet heel veel, dus besluit ik maar met de auto een rondje Rotterdam-Zuid te gaan maken voor meeuwen. Zo'n rondje is alweer even geleden en in deze tijd van het jaar heb je ook alweer de juveniele geelpoot- en pontische meeuwen die rond kunnen lopen. Uiteindelijk levert het nog negen aflezingen op van Nederlandse kleine mantelmeeuwen en kom ik inderdaad een juveniele pontische meeuw tegen.

Kleine mantelmeeuw N/G-KM

Kleine mantelmeeuw GW-5L

Kleine mantelmeeuw GW-8Y

Pontische meeuw 1kj

Als het rondje af is, is het ondertussen ook alweer droog dus snel ga ik weer richting Ambacht waar ik gelijk maar weer op de fiets stap. Samen met Laurens van der Padt maak ik vervolgens een rondje vanaf de Crezéepolder langs de Sophiapolder, Polder de Hooge Nesse en Waalbos. Het weer knapt gelukkig echt mooi op waardoor we ook nog wat rovertrek krijgen, zo zien we uiteindelijk vier juveniele slechtvalken en wederom een erg fraaie wespendief langs trekken.

Wespendief                                                   ©Laurens van der Padt

Daarnaast zijn het de gebruikelijke soorten als een pontische en geelpootmeeuw, twee kleine zilverreigers, wat purperreigers, de eerste paapjes weer en nog twee overvliegende goudplevieren.

Paapje

's Avonds geniet ik in Polder Sandelingen nog even van 'mijn' waterrietzanger, waar al vele vogelaars van hebben genoten. Terecht ook, wat een fraai beestje!

Waterrietzanger

Ja ja ja, waterrietzanger!!

Aangezien ik morgen het hertentamen heb zit ik vanochtend druk te leren. Waarneming.nl hou ik natuurlijk we zo nu en dan in de gaten, dus als er weer een waarneming van een waterrietzanger uit de buurt van Schiedam op verschijnt kan ik mezelf toch niet meer binnen houden. Om half 11 besluit ik dus maar even snel naar Polder Sandelingen te gaan, dan kan ik daarna gewoon weer doorleren met de wetenschap dat er daar in ieder geval géén waterrietzanger zit. Na vandaag heb ik ook niet heel veel mogelijkheden meer om te zoeken, aangezien ik volgende week nog een weekje op vakantie ben.

Zonder al teveel verwachtingen loop ik dus op de plek, die wij het beste vinden voor de soort (veel riet en waterplanten met de pootjes in het water), het water in, met de hoop op deze uiterst fraaie zangvogel uit Polen en Wit-Rusland. Een rietzanger vliegt gelijk voor me op en duikt het riet in. Rietvogels hebben gelukkig de eigenschap dat ze nogal nieuwsgierig zijn, en bij het maken van een vreemd geluidje met de mond, ook wel 'pishen' genoemd, komen ze vaak even kijken. Dat lukt gelukkig goed en als de vogel langzaam omhoog klimt in het riet slaat mijn hart toch even over. Het is er één!!! De middenkruinstreep, 'tramrails' op de rug en lichte teugel zijn onvervalst aanwezig. Veelvuldig zoeken wordt dus gewoon beloond, prachtig!!

Waterrietzanger 1kj

Gelijk bel ik Laurens van der Padt en worden de lokale IJsslmondse vogelaars op de hoogte gesteld. Het duurt dan ook niet lang voordat de eerste gearriveerd zijn, maar helaas is de vogel kort daarvoor naar de overkant gevlogen... Tot het middaguur zoeken we met een mannetje of tien, maar de vogel blijft onvindbaar. Wel zien we nog een aantal waterrallen, die dus mogelijk gebroed hebben, en een juveniele koeken. Hierna wordt maar afgesproken om de plek nu met rust te laten en vanavond vanaf 19:00 massaal te gaan zoeken. Wie weet kan dan de rest, mits ze niet op vakantie zijn, de soort bijschrijven voor de IJsselmondelijst...

Plek waterrietzanger

Na een middagje verder leren is het 's avonds om 19:00 al een drukte van belang, maar de vogel is nog niet in beeld. Gelukkig wordt hij om 19:30 voor de rest toch teruggevonden door Rutger Plaisier, waarna het beestje zich aan de 25 toegesnelde vogelaars laat bekijken! Gaaf! Opvallend genoeg had ik de soort al op de lijst door een waarneming in 2009, maar mijn ervaring was toen een stuk minder en het laatste woord was daar nog niet over gezegd... Erg fijn om die waarneming nu dus zo goed te maken!

Vogelaars waterrietzanger

Nóg geen waterrietzanger

In de omgeving zijn de laatste dagen nog meer waterrietzangers opgedoken. Reden genoeg dus om vanochtend met Laurens van der Padt de goede plekken te gaan checken. Om 7:00 zijn we dus in Polder Sandelingen, waar het met behulp van laarzen erg goed gaat om de rietkragen en de vegetatie in het water goed te checken. Het blijkt echter heel stil te zijn in het riet, snel dus maar door richting Waalbos.

Waalbos

Op de goede plek aldaar is het qua rietvogels ook rustig, maar we treffen wel een groepje rietzangers en een blauwborst, net als nog een tweetal kleine zilverreigers dat al even rondhangt. Wegens andere afspraken is het na twee uur tevergeefs zoeken weer thuis om richting huis te gaan, maar net voordat we wegfietsen is een laag langsflappende wespendief nog wel een erg leuke verrassing. Wat een mooi beest!

Wespendief                                        ©Laurens van der Padt

Dit rondje bleek dus toch niet vruchteloos, maar ook zonder wespendief was die dat niet. He vaker je zoekt, hoe groter de kans dat die waterriet er wel gewoon zit. We gaan door!