dinsdag 8 augustus 2017

Een ekster in 't net en een vroege velduil

Na alweer maanden niet op de ringbaan in Meijendel te zijn geweest, was het daar vandaag wel weer tijd voor. In alle vroegte arriveer ik weer in de duinen in de hoop op gelijk een mooie dag. De wind is noordoost, dus de trek is ongetwijfeld goed geweest, maar mogelijk weer te goed zodat veel vogels zijn doorgevlogen. In de vroege ochtend is er altijd nog de spanning wat het zal gaan worden. Heerlijk weer dat najaar!

Samen met o.a. Rinse van der Vliet, Peter Spierenburg en Gijsbert Twigt is het natuurlijk een gezellige boel, maar met de vogels is het niet heel druk. Ondanks dat zitten we na een paar uur toch over de honderd vogels heen, waarbij de vangst van een ekster in een mistnet wel het hoogtepunt van de ochtend is. Deze uiterst slimme beesten vangen we zelden in een mistnet, maar dit jonkie was kennelijk nog te dom om het net te ontwijken. Zo in de hand wordt ook wel weer duidelijk hoe mooi deze vogels zijn en dat een zwart-wit-beschrijving van deze soort niet eens in de buurt komt van de werkelijkheid. Wat een schoonheid!



Ekster
Verder is het natuurlijk ook weer leuk en leerzaam om de meer gebruikelijke soorten uit het net te vissen, zoals nachtegaal, gekraagde roodstaart, heggenmus en bosrietzanger. Voor de totale vangst zie hier.
Bosrietzanger
Nachtegaal
Gekraagde roodstaart
Heggenmus
Aangezien ik vrijdag een tentamen heb moet er vanmiddag nog wat geleerd worden, maar vanavond 'moet' ik natuurlijk toch nog even naar buiten. De rietkragen in de Crezéepolder zijn mijns inziens ook erg goed voor waterrietzangers, dus die besluit ik maar gewoon te gaan checken. Uiteraard kijk ik ook nog de rest van de polder in waar nog ruim 120 kemphanen rondlopen, maar waar twee steltkluten wel de zeldzaamste vogels zijn. 
Kemphanen
Het is een prachtige avond, maar de waterrietzangers vind ik op het eerste stuk in ieder geval niet. Wat visdieven, kokmeeuwen en twee slechtvalken op de Noordbrug vervelen natuurlijk ook nooit in zo'n avondzonnetje...
Slechtvalk
Visdief
Kokmeeuw
Na enige tijd krijg ik een belletje van Niels Godijn dat hij een velduil heeft gevonden in de polders bij Rhoon. Vroeg! Velduil is typisch een soort die we van het najaar waarschijnlijk nog wel een keer gaan zien op IJsselmonde, maar onder het motto dat je niks mag missen voor de jaarlijst fiets ik toch maar terug naar huis. Hierna snel in de auto en richting de polders, alwaar het even duurt voordat hij gaat jagen. Als ik 'm eindelijk zie jagen is het echter alweer aardig donker aan het worden, maar dat doet er ook niet echt toe. Het is nr. 186 op de jaarlijst, zodat ik nu het record van Laurens van der Wind van vorig jaar geëvenaard heb. Wie weet, gaat de 200 wel lukken dit jaar...
Crezéepolder

maandag 7 augustus 2017

Staartblauwtjes en zal die waterrietzanger komen?

Na een weekje als parkeerwacht te hebben gewerkt, is het deze week min of meer tijd om echt vakantie te vieren. Ondanks dat ik vrijdag nog een herkansing heb, zal ik deze week nog wel aardig wat kunnen vogelen als het goed is. Vanochtend trap ik dat gelijk af bij de Rhoonse Baan, waar twee weken geleden een graszanger aanwezig was. Onder het motto 'Wie niet waagt, wie niet wint' doe ik een poging, maar helaas, ik krijg het beestje te zien noch te horen.
Rhoonse Baan
Aangezien ik mijn broer hierna naar Eindhoven weg moet brengen, besluit ik dan maar gelijk door te rijden naar Noord-Limburg. Op een veldje bij Posterholt zitten namelijk al enige tijd tot wel tien staartblauwtjes, een vlindersoort die nog steeds op mijn lijst ontbreekt. De laatste jaren is deze soort een stuk algemener geworden in Limburg, maar het blijft toch wel ver om voor één vlindersoort die kant op te gaan. Nu ligt het gelukkig 'op de route'...
Plek Staartblauwtje
Bij aankomst is het heel eenvoudig en een aantal staartblauwtjes zijn snel gevonden. Een foto maken is dan nog een tweede, maar dat lukt na enige tijd gelukkig ook aardig. Fraaie beestjes!



Staartblauwtjes
Na deze soort binnen getikt te hebben ga ik maar snel weer terug naar IJsselmonde. In het Nederlandse binnenland zijn namelijk op verscheidene plaatsen waterrietzangers opgedoken. Een soort die zwaar bedreigd is, mogelijk wel de zeldzaamste Europse broedvogel, en vanuit Oost-Europa in de eerste helft van augustus doortrekt in Nederland. Deze soort houdt typisch van natte plekken, waar het riet in het water staat: waterriet dus. Dat hebben we ook op IJsselmonde, dus eenmaal thuis sta ik te springen om een ronde te maken. Wie weet!?

De plekken die ik in mijn hoofd had in Polder Sandelingen en Waalbos liggen er schitterend bij, maar maar verder dan rietzangers en kleine karekieten kom ik op beide plekken niet. Deze week moet de tactiek dus maar zijn om deze plekken regelmatig te checken, het moet natuurlijk gewoon kunnen!

Vanavond ben ik nog even in de Crezéepolder om daar een blik te werpen, maar qua steltlopers is het net als de laatste tijd daar rustig. Wel lopen er nog een zwarte ruiter, wat bontbekplevieren en een groepje zomertalingen.

Aangezien het al tegen het donker is, is het wel leuk om op te merken hoe de vogels zich klaarmaken voor de nacht. Oeverlopers, die normaal overdag in hun eentje lopen, trekken naar elkaar toe in een groepje van wel 15 exemplaren. Wellicht gaan ze vannacht weer verder naar het zoele zuiden om de winter door te brengen. Een groepje van vijf jonge purperreigers valt daarentegen juist in de polder in, kennelijk durfden ze het nog niet aan om naar Afrika te gaan. Daarnaast is het ook nog vroeg in het seizoen, over enkele weken zullen als het goed is weer vele purperreigers over de Crezéepolder wegtrekken.
Purperreiger

zaterdag 29 juli 2017

Krombekstrandloper in de Crezéepolder

Na twee weken vakantie te hebben gehad is het natuurlijk altijd afwachten wat je hebt gemist als je thuiskomt. De laatste twee weken van juli zijn normaal gesproken goed voor de eerste doortrek van steltlopers, dat bleek ook het geval te zijn. Een mooie rosse franjepoot werd namelijk, toen wij op vakantie waren, gevonden in de Crezéepolder. Gelukkig had ik 'm eerder al op IJsselmonde, want al enkele dagen voordat we thuiskwamen was die verdwenen. Krombekstrandlopers werden echter ook gevonden, en daarvan waren er gisteren nog twee aanwezig. Vandaar dat ik vanochtend vroeg bij opkomend tij in de polder ben in de hoop ze te vinden.

Het weer is niet geweldig en helaas werken de krombekstrandlopers ook niet mee. Het water stijgt erg snel en het is lastig te checken. Wel zie ik nog de familie steltkluten van Waalbos, met één jong, dat hier al enige tijd is neergestreken. Daarnaast nog wat bosruiters, een kleine zilverreiger en vele kemphanen.
1kj grutto
Jonge steltkluut
Met hoogwater is er momenteel weinig op IJsselmonde te beleven, dus ik ga er even tussenuit naar de Hoekse Waard om daar insecten in akkerranden te tellen. Gelukkig valt het weer nog wat mee en kan ik tussen de miezerbuien de tellingen goed uitvoeren.
Zweefvlieg
Eenmaal weer op IJsselmonde is het afgaand tij en dus ook weer tijd voor krombekstrandlopers. Eerst probeer ik ze op de Sophiapolder te vinden, je weet immers nooit. Als ik vanaf de kant het eiland opkijk zie ik ze echter niet lopen, en op een geringde lepelaar na is het verder erg rustig. Gelukkig word ik hier echter gebeld door Dave van de Spoel dat er toch nog een krombek in de Crezéepolder loopt, zodat ik snel die kant op fiets.
Geringde lepelaar
In de polder aangekomen blijkt het door de begroeiing nog niet mee te vallen om 'm te vinden, maar na even om fietsen laat hij zich gelukkig erg mooi bekijken tussen de kemphanen. Een erg fraaie adulte vogel! De volwassen exemplaren vertrekken eerder uit de broedgebieden dan de jonkies, dus wellicht zien we over enkele weken nog enkele juveniele krombekstrandlopers. Wie weet!
Krombekstrandloper
De tengere grasjuffers die hier ook al enige tijd rondhangen kom ik overigens ook nog tegen. Een leuke soort op IJsselmonde, alhoewel die de afgelopen jaren toch een stuk algemener lijkt te zijn geworden.

Tengere grasjuffers
Uiteindelijk viel de 'schade' van de twee weken vakantie zo nog aardig mee, slecht één soort, en kon ik met de krombekstrandloper van vandaag nr. 185 op mijn IJsselmondejaarlijst schrijven. Een evenaring van mij aantal van vorig jaar!

vrijdag 28 juli 2017

Vakantie in het akkerland van Engeland

Van 14 t/m 28 juli zijn we met het gezin twee weken in Engeland geweest. We zaten in Wiltshire, een graafschrap in het zuidwesten van Engeland, nabij Trowbridge. Qua natuur is het altijd weer een verrassing wat je tegenkomt in die twee weken, dus dat was ook nu weer het geval. Al met al bleek er nog genoeg te zien, maar het begon natuurlijk met de bootreis van Duinkerke naar Dover.

Bij het oversteken van het Kanaal moet je maar denken dat alles kan, zo goed als al de zeevogels die we in Nederland zien komen hier immers doorheen. Dat bleek ook wel uit de waarneming van de Duitse wenkbrauwalbatros van een ferry in Belgisch vaarwater... De heenreis moest ik het echter doen met een kuifaalscholver, wat mooie jan-van-genten langs de boot en nog aardige aantallen drieteenmeeuwen. Toch niet onaardig.
Jan-van-genten
Bij aankomst in Engeland werden we natuurlijk verwelkomt door de mooie witte krijtrotsen, ook zeker niet onaardig.
Krijtrotsen
In de twee weken dat we op vakantie waren hebben we in twee huisjes gezeten, maar beide lagen in ongeveer hetzelfde type landschap. We zaten in beide gevallen namelijk aan de rand van het Salisbury Plain. Dit grootste kalkgraslandgebied van Noordwest-Europa is militair oefenterrein en helaas dus ontoegankelijk.



Langs de randen van dit reservaat liggen echter uitgestrekte akkers die ook val van vogelsoorten herbergden. Zo werd ik de eerste ochtend verrast door grauwe gorzen, waarvan ik deze vakantie genoeg exemplaren te zien kreeg. Fraaie vogels!

Grauwe gorzen
Ze waren overigens niet altijd even makkelijk te vinden, in graanvelden was dat soms nog verdraaid lastig...
Grauwe gors
Naast grauwe gorzen wordt het akkergebied en de randen van het militaire terrein bewoont door veel kneuen, putters, veldleeuweriken en hier een daar wat geelgorzen. Op een enkele plek trof ik een fraaie Engelse kwikstaart aan en liep ik een enkele rode patrijs tegen het lijf. Deze laatste zijn hier overigens ooit uitgezet voor de jacht en doen het volgens mij uitstekend.

Geelgors
Engelse kwikstaart
Het uitzetten van vogels is in Engeland niet alleen met de rode patrijs gedaan, maar ook nog met tal van andere soorten. Cirlgorzen, kraanvogels, zeearend, van alles wordt uitgezet in dit land. Op het Salisbury Plain zijn het de grote trappen die worden uitgezet, nadat hier in 1832 de laatste werd doodgeschoten.

Een bezoek aan dit programma, wat vlakbij ons vakantieadres bleek te zijn, was erg leerzaam en we zagen ook een uitgezette grote trap rondlopen. Dit exemplaar kwam nieuwsgierig kijken bij de 'nieuwe' vogels uit Spanje, die over enkele weken losgelaten zouden worden. Erg interessant om te kijken hoe deze vorm van natuurbeheer hier in z'n werk gaat!



Grote trap

Zie hier voor meer informatie over het uitzetten van deze prachtige vogels.
Bijna klaar om uitgezet te worden
Naast deze vorm van beheer voor de grote trappen, vind ik ander natuurbeheer plaats in de uitgestrekte akkergebieden. Zo worden op de akkers elk jaar stukjes braak gelaten, en wel voor grielen. Deze prachtige vogelsoort houdt namelijk van kale, braakliggende grond, en de 'patches' bleken naar verluid dan ook vrijwel allemaal bezet door een paartje. Op onze laatste dag zag ik pas echter mijn eerste grielen, en wel een groepje van vier!
Grieeln
Broedgebied griel
De hoop om ergens nog een geringde meeuw af te lezen zorgde ervoor dat ik de heel vakantie naar deze vriend uitkeek. Een ring leverde dat helaas niet op, wel zag ik in veel steden dakkolonies van deze, niet altijd erg geliefde, vogels.
Familie kleine mantelmeeuwen
Op deze industrieterreinen waren overigens ook vaak rouwkwikstaarten te vinden, die in Engeland voorkomen in plaats van de witte kwikstaarten in Nederland. Interessant om de variatie binnen deze soort te zien.
Rouwkwikstaarten
Naast vogels was het qua andere dieren niet heel spannend, overal zaten echter veel wel greppelsprinkhanen en kwam ik nog op een plek twee zoemertjes tegen terwijl de leukste vlinder van de vakantie langs vloog: een dambordje.
Greppelsprinkhaan
Man (boven) en vrouw (onder) zoemertje
Al met al een mooie en afwisselende vakantie gehad in Engeland!

Wiltshire